• چهارشنبه 05 اردیبهشت 1397
  • 21:02

سيزده‌به‌در در ميان افسانه‌های قديم زنجان

سيزده‌به‌در در ميان افسانه‌های قديم زنجان
امروزی‌ها یادشان نیست، قدیم‌ها سیزده‌به‌در، در باغ‌های اطراف شهر زنجان، «غلیبانی» در میان مردم می‌گشت.

12 روز که از نوروز می‌گذشت اقوام و خویشان پس از احوال‌پرسی‌ها و خوش‌وبش‌ها و تعارف تکه‌پاره کردن‌ها، برای گذارندن فراغتی و به‌در کردن نحسی سیزده، پای پیاده با بقچه‌های اشربه و اطعمه در دست، راهی باغ‌ها و آبادی‌های اطراف شهر می‌‌شدند و در راه به موجودی بر می‌خوردند به نام «غلیبانی» که از میان افسانه‌های این مردم برخاسته بود. موجودی ترس‌آور با قامتی بلند که لباسی سیاه از پوست بز و دمی آویزان و کلاهی سیاه، که تک چشمی در وسط آن دوخته شده بود.

«غلیبانی» نمادی از نحسی سیزده بود که همراه «دوئلچی» (دهلزن) و «دوروچی» (سینیگردان) میان مردم می‌رفت و با آواز و صدای دهل می‌رقصید و هر کس به فراخور حال شاباشی به او می‌داد.

قدیمی‌ها در سیزده‌به‌در آب را قیچی می‌کردند تا مبادا رودخانه‌ای طغیان کند. خرابی به بار آورد و سبزه گره می‌زدند، به رود می‌سپردند تا بخت دخترکان دم بخت واشود و سبزه قاصدی از رویش و زندگی برای بیداری طبیعت باشد.

 *الهه اسرافيلی، کارشناس روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری زنجان

 

امتیاز به خبر :