• چهارشنبه 27 شهریور 1398
  • 10:34

یک پژوهشگر و نویسنده حوزه موسیقی:

ایرانیان اولین فرم نوازندگی گروهی را داشته‌اند

ایرانیان اولین فرم نوازندگی گروهی را داشته‌اند

نشست درآمدی بر موسیقی نواحی (از تنبور تا تار)، از سلسله نشست‌های تخصصی هم‌اندیشی رویکردهای پژوهشی در هنرهای سنتی، برگزار شد.

به گزارش میراث آریا به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، مازیار حیدری هنرمند، پژوهشگر و نویسنده حوزه موسیقی در این نشست، گفت: «ایران و ایرانیان با داشتن بیش از شش هزار سال تاریخ کهن و فرهنگ ژرف در همه رشته‌های علمی و هنری سرآمد تمام اقوام و ملل جهان بوده و می‌توان با شواهدی که در دست داریم و شهادت تاریخ نویسان شرق و غرب و بررسی بیشتر می‌توان ریشه و پایه اکثر سازهای موسیقی امروزی را در سراسر جهان که مورداستفاده هنرمندان قرار دارد را به ایران نسبت داد.»

او اظهار داشت: «ازجمله این اسناد مهر (چغامیش) است که گواهی می‌دهد ایرانیان اولین فرم نوازندگی گروهی را حدود 6هزار سال پیش در جهان داشته‌اند.»

حیدری خاطرنشان کرد: «سندی دیگر در خصوص حجاری‌های طاق‌بستان وجود دارد که در آن گروه‌های چنگ‌نواز که در قایق نشسته و به خنیا مشغول هستند را به تصویر کشیده است.»

او در ادامه با نگاهی گذرا به بررسی ریشه‌شناسی وسیر تحول و تکامل و مشتقات تنبور که یکی از قدیمی‌ترین سازهای زهی مضرابی است پرداخت و گفت: «تنبور را می‌توان مادر سازهای زهی مضرابی دانست؛ این ساز کهن از چند جهت از دیرباز تاکنون موردتوجه بوده است.»

این پژوهشگر و نویسنده حوزه موسیقی افزود: «نواهای طبیعی همانند صدای قطرات آب در دل غارها و یا وزیدن باد در تنه خالی درختان و چهچه پرندگان خوش‌صدا الهام‌بخش ساخت و خلق سازها و نواها هستند.»

او تصریح کرد: «درازنای تاریخ، بشر به‌صورت غریزی بانوای آواز و صدای ساز به شور آمده چنانچه درغم و شادی، هنگامه کار، شکار، جنگ و... از هر ابزاری که تولید صدا می‌کرده در جهت تقویت خود و رسیدن به هدفش استفاده برده و در این راه به پیشرفت‌هایی دست‌یافت و توانست طیفی از سازهای مختلف نظیر سازهای بادی، کوبه‌ای و زهیرا بیافریند.»

حیدری اظهار داشت: «هر ملتی به فراخور حیات، مذهب، اقلیم ویا شرایط مختلف زندگی خود نوعی از ابزار موسیقی را ساخته و به وجود می‌آورد که برخی آداب خاصی را برای آن قوم و ناحیه به همراه دارد یا در خدمت دین، درمان بیماری‌ها، دفع بلایای طبیعی، بارش رحمت الهی و بعضی در دستگاه حکومتی برای اعلان‌جنگ، پیام‌رسانی، و... به کار گرفته‌شده است.»

او گفت: «بشر آموخته است که در پی حفظ و حراست از سرگذشت و تاریخ پیشینیان خود باشد، آن دسته از آداب‌ورسوم یا ابزارهایی که در طول زمان دیگر استفاده نمی‌کند و یا کمتر استفاده می کند را ثبت و ضبط کند، چراکه یکی از ارکان اساسی و بنیادین حیات انسان‌ها گذر از سه‌نقطه جاری از زمان به نام دیروز، امروز و فردا هست که سخت به‌هم‌پیوسته و تنیده است، قابل‌تفکیک از یکدیگر نیستند و در پی هم‌شکل می‌گیرند و می‌گذرند.»

این پژوهشگر و نویسنده حوزه موسیقی افزود: «در میان آفرینش‌های مختلف و ابداعات گوناگون ابزارهای فراوانی که انسان‌ها در زمینه‌های متفاوت برای رفع نیازهای خودساخته‌اند بخشی نیز باروح و روان اومرتبط بوده که ابزار و آلات موسیقی و خنیا است.»

او اظهار داشت: «واژه هنر مشهورتر و مفهوم‌تر از آن است که بخواهیم تفصیلاً از ریشه و تبار آن سخن بگوییم، این واژه اصالتاً اوستایی و پهلوی بوده و مرکب از «هو» به معنای خوب، نیک، زیبا، بسیار، بسنده و رسا هست و «نَرَ» به معنای مرد که درمجموع به معنی نیک‌مرد یا انسانی با فضایل و خصایل پاک انسانی است.»

این نشست با اجرای موسیقی زنده توسط پیمان پور شکیبایی نوازده تار، مریم گودرزی نوازده دف، مازیار حیدری نوازنده تنبور همراه بود.

برچسب ها : نشست, پژوهشگاه, موسیقی
مهدی ارجمند امتیاز به خبر :