به گزارش میراث آریا؛ داریوش ذوالفقاری در پنل «میراث ناملموس و بحران» که روز گذشته در پژوهشگاه میراث‌فرهنگی برگزار شد، با نقد دسته‌بندی‌های رایج زمانی (پیش، حین و پس از جنگ) اظهار کرد: در پدیده‌ای مانند دفاع، این مرزهای زمانی به هم گره خورده‌اند. ما در پایگاه پژوهشی میراث دفاع، بر اساس این نگاه، طرح‌های پژوهشی متعددی را از پیش از جنگ آغاز کرده‌ایم؛ از جمله مطالعه تطبیقی هنر دفاع در شاهنامه فردوسی و هنر دفاع در عملیات وعده صادق که به بررسی ریشه‌های تاریخی رشادت ایرانیان می‌پردازد.

تطبیق نبردهای شاهنامه با عملیات‌های نوین

وی با اشاره به فعالیت‌های پژوهشی در هنگام جنگ‌های اخیر، افزود: مقایسه تطبیقی نبردهای اساطیری همچون نبرد رستم با شیاطین در شاهنامه با عملیات‌های دفاعی اخیر، نشان‌دهنده تداوم همان روح حماسی در رگ‌های مدافعان امروز است. در همین راستا، تدوین اطلس جنگ‌افزارهای ایران و جهان و طرح جامع پدافند غیرعامل در ایران به عنوان اولویت‌های پژوهشی در دستور کار قرار گرفته است.

میراث ناملموس؛ از شعارهای کودکانه تا ادبیات تعلیمی

رئیس پایگاه پژوهشی میراث  دفاع به پدیده‌های نوظهور در لایه‌های اجتماعی جنگ اشاره کرد و گفت: میراث دفاعی ما فقط در اسلحه و خاکریز خلاصه نمی‌شود. شعارهای کودکان و نوجوانان که در بحبوحه بحران‌های اخیر شکل گرفت، مانند نماد موشک صورتی، بخشی از میراث ناملموس ماست. نوجوانان ۱۰ تا ۱۵ ساله‌ای که پرچمدار شعارهای حماسی در اجتماعات بودند، در واقع در حال بازتولید ادبیات پایداری هستند که باید توسط پژوهشگاه میراث فرهنگی جمع‌آوری و ثبت شود.

جشنواره بازآفرینی میراث حماسی؛ خانه‌ای برای آثار ماندگار

ذوالفقاری با اعلام پیشنهاد برگزاری یک جشنواره ملی، تصریح کرد: باید جشنواره‌ای در بخش‌های مختلف حماسی، غنایی، تعلیمی، نمایشی و ادبیات کودک برگزار شود تا تمام آثاری که در این ایام تولید شده‌اند از اشعار احساسی با مضمون دفاع تا تحلیل‌های کارشناسی ماندگار در آن گردآوری شوند. اگرچه شاید امروز شاهنامه‌ای با ۶۰ هزار بیت سروده نشده باشد، اما قطعات ارزشمندی داریم که اگر با نگاه میراثی به آن‌ها نگریسته نشود، به دست فراموشی سپرده می‌شوند.

وی در پایان خاطرنشان کرد: پژوهشگاه میراث فرهنگی باید منزلی برای جمع‌آوری شاهکارهای فکری و هنری دوران دفاع باشد. وظیفه ماست که این تولیدات را نه فقط به عنوان یک واکنش مقطعی، بلکه به عنوان یک اثر ماندگار میراثی برای آیندگان حفظ و آرشیو کنیم.

انتهای پیام/