به‌گزارش خبرنگار میراث‌آریا، منصور مرادی عضو هئیت علمی پژوهشکده مردم­‌شناسی امروز سه‌شنبه 30 دی‌ماه، در این‌باره گفت: مرحله اول مطالعه میدانی این پژوهش به مدت 12 روز در آذر ماه 1404 به انجام رسیده بود.

او با بیان اینکه، در این پژوهش از دو منظر به موسیقی ترکمنی پرداخته می‌­شود تصریح‌کرد: منظر اول به اختصار به توصیف مفاهیم، آلات موسیقی ترکمن و در ادامه با توصیف بخشی‌ها به عنوان یکی از ارکان موسیقی ترکمن به بیان ویژگی­های کلی و ویژه این نوع موسیقی پرداخته می­‌شود. در منظر دوّم، نگاه مردم‌شناسانه به موسیقی اقوام اهمیت بیشتری می­‌یابد، که همانا تأثیر و نقش موسیقی و بخشی­ها در آئین‌ها، مراسم و کار و زندگی روزمره مردم است. به عنوان مثال در بخش درمانی، آئین‌­هایی چون مراسم ذکر، پرخوانی و موسیقی درمانی با نی و دوتار مورد بررسی قرار می‌گیرند. بخشی­ها وجه اصلی این مراسم را عهده‌دار بوده و موسیقی آوازی یا سازی کارکرد عمده را در حصول نتایج مراسم داشته است.

عضو هئیت علمی پژوهشکده مردم‌­شناسی افزود: در این پژوهش مسئله و هدف اصلی، بیان و شناخت کارکردهای موسیقی در جامعه ترکمن در زمینه‌های فرهنگی-اجتماعی، درمانی و اقتصادی خواهد بود که برای تعیین این کارکردها مطالعات میدانی ژرفانگر با روش­های خاص خود از قبیل حضور مستقیم در زمین تحقیق، مشاهده همراه با مشارکت، مصاحبه به همراه مطالعات کتابخانه‌ای و بهره جستن از نظریه کارکردگرایی (fonctionalisme) مبنا و اساس کار پژوهشی را تشکیل می‌دهند.

گفتنی‌است، به نوازنده و خواننده در موسیقی ترکمن «بخشی» گفته می­‌شود، موسیقی‌سازی – آوازی که در آن بخشی (نفر میانی) همراه با دوتارنواز و کمانچه نواز به اجرای منابع مقام­های آوازی می­‌پردازد.

انتهای پیام/