بامداد سه‌شنبه، ۲۶ اسفند ۱۴۰۴، مجموعه فرهنگی تاریخی سعدآباد ـ بزرگترین گنجینه میراث ملی ایران ـ هدف حملاتی قرار گرفت که موج انفجارهای آن، بناها و کاخ‌های بی‌همتای این مجموعه را به‌شدت آسیب‌زده کرد. شیشه‌ها فرو ریخت، دیوارها ترک برداشتند، سقف‌ها شکاف برداشتند و گچ‌بری‌ها و آیینه‌کاری‌های اصیل ایران‌زمین در غبار انفجار فرو رفتند. سه کاخ «موزه سبز»، «عمارت والی» و «موزه برادران امیدوار» بیشترین آسیب سازه‌ای را متحمل شدند؛ اما هیچ نقطه‌ای از سعدآباد بی‌زخم نمانده است. باوجود رعایت همه استانداردهای حفاظتی و حضور نشان جهانی سپرآبی، این حمله به میراث‌فرهنگی کشور، زخمی است بر حافظه جمعی ایرانیان — زخمی که ترمیم آن، زمان و عشق می‌طلبد.