به گزارش خبرنگار میراثآریا، علیرضا ایزدی امروز شنبه ۲۴ مردادماه ۱۴۰۵ در نخستین نشست شورای راهبردی میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان قزوین با اشاره به ثبت جهانی «الموت و استحکامات مربوط به آن»، این رویداد را از مهمترین اتفاقات اخیر در حوزه معرفی ظرفیتهای فرهنگی و تاریخی ایران دانست و اظهار کرد: حداقل دستاورد ثبت جهانی این است که توانستهایم تصویر مناسبی از یک جغرافیای مشخص از ایران را در اذهان عمومی، بهویژه در میان علاقهمندان به سفر و گردشگری، ایجاد و جهانی کنیم.
او افزود: در شرایطی که اخبار منفی فراوانی توسط دشمنان علیه ایران منتشر میشود، در میان این حجم از اخبار، یک تصویر از جغرافیای ایران با یک برند جهانی شکل گرفته و این، اصل ماجرا و یکی از مهمترین دستاوردهای ثبت جهانی الموت است.
ثبتجهانی؛ آغاز مسیر حفاظت و مدیریت هوشمندانه
مدیرکل ثبت آثار و حفظ و احیای میراث معنوی و طبیعی وزارت میراثفرهنگی با تاکید بر اینکه ثبت جهانی نباید بهعنوان پایان مسیر تلقی شود، گفت: واقعیت این است که الموت اکنون ثبت جهانی شده، اما این اتفاق اول راه است، نه انتهای راه.
ایزدی ادامه داد: اولین موضوع پس از ثبت جهانی، حفاظت است. این مجموعه باید به یک مقصد گردشگری تبدیل شود، اما همزمان باید بدانیم که مقصدی مانند الموت ظرفیت محدودی دارد و همین ظرفیت محدود، ضرورت برنامهریزی دقیق و اتخاذ رویکردی علمی و مبتنی بر ظرفیتسنجی را دوچندان میکند.
او با بیان اینکه حفاظت از چنین مجموعهای باید متناسب با ظرفیتهای واقعی آن صورت گیرد، تصریح کرد: در چنین بناها و محوطههایی، حفاظت باید با نوع و میزان گردشگری هماهنگ باشد. نمیتوان بدون توجه به ظرفیت تحمل اثر، به سمت شکلگیری گردشگری انبوه حرکت کرد.
الموت مقصد گردشگری انبوه نیست
مدیرکل ثبت آثار و حفظ و احیای میراث معنوی و طبیعی وزارت میراثفرهنگی با تاکید بر ضرورت پرهیز از گردشگری انبوه در الموت گفت: الموت ظرفیت گردشگری انبوه را ندارد و باید به سمت گردشگری برنامهریزیشده و هدفمند حرکت کنیم.
او افزود: این موضوع نیازمند تدوین یک سند و انجام مطالعات دقیق است تا بر اساس آن مشخص شود چگونه گردشگر وارد منطقه شود، چگونه از ظرفیتهای مختلف الموت استفاده کند و چگونه جریان گردشگری به شکلی مدیریت شود که کمترین آسیب را به میراث و بیشترین منفعت را برای منطقه به همراه داشته باشد.
ایزدی خاطرنشان کرد: باید برای گردشگر یک مسیر مشخص و هدفمند طراحی کنیم؛ بهگونهای که بتواند از قلعههای مختلف الموت و دیگر ظرفیتهای تاریخی و فرهنگی منطقه بازدید کند و جریان سفر صرفا به یک نقطه محدود نشود.
جامعه محلی باید ذینفع اصلی توسعه گردشگری باشد
او یکی دیگر از الزامات مدیریت گردشگری الموت را توجه جدی به جامعه محلی دانست و گفت: در کنار حفاظت و تسهیل سفر، باید جامعه محلی را ببینیم و زمینهای فراهم کنیم که مردم منطقه از حضور گردشگران و توسعه گردشگری منتفع شوند.
مدیرکل ثبت آثار و حفظ و احیای میراث معنوی و طبیعی وزارت میراثفرهنگی افزود: اگر قرار است گردشگری در الموت توسعه پیدا کند، باید اقامت، پذیرایی و خدمات مورد نیاز گردشگران تا حد امکان در مجموعه روستاهای منطقه سامان پیدا کند تا منافع اقتصادی حاصل از گردشگری در خود منطقه باقی بماند.
ایزدی تاکید کرد: هدف این است که اقتصاد منطقه از ظرفیت گردشگری منتفع شود و این منفعت به شکل پایدار و بلندمدت ادامه پیدا کند؛ در غیر این صورت، اگر گردشگری بدون برنامه و بدون توجه به ظرفیتهای محیطی، میراثی و اجتماعی منطقه توسعه پیدا کند، مسیر، مسیر درستی نخواهد بود.
از «ثبت جهانی» تا «توسعه پایدار»
ایزدی در جمعبندی سخنان خود، ثبت جهانی الموت را فرصتی تاریخی برای پیوند میان حفاظت، گردشگری و توسعه محلی دانست و اظهار کرد: آنچه امروز اهمیت دارد این است که ثبت جهانی را به یک فرآیند پایدار تبدیل کنیم؛ فرآیندی که در آن حفاظت از میراث، مدیریت جریان گردشگری، مشارکت جامعه محلی و توسعه اقتصادی منطقه در کنار یکدیگر دیده شوند.
او خاطرنشان کرد: الموت زمانی میتواند از ظرفیت جهانی خود بهدرستی استفاده کند که گردشگری در آن نه صرفا به افزایش تعداد بازدیدکنندگان، بلکه به ایجاد یک نظام هوشمند، هدفمند و پایدار برای سفر، حفاظت و توسعه منطقه منجر شود.
انتهای پیام/
نظر شما