به گزارش خبرنگار میراثآریا، حسن فرطوسی در نشست تخصصی «میراث استراتژیک قلعه الموت» که به مناسبت ثبت سیامین اثر میراثفرهنگی ملموس ایران در فهرست میراثجهانی یونسکو در سالن اجتماعات موزه ملی ایران برگزار شد، ضمن تبریک حلول ماه ربیعالاول و ثبت جهانی «قلعه الموت و استحکامات وابسته»، این موفقیت را جلوهای از ظرفیتهای ایران فرهنگی، نتیجه کار جمعی و حاصل بهرهگیری از توان تخصصی پژوهشگران و کارشناسان دانست و بر ضرورت تبدیل این رویداد به فرصتی برای بازخوانی و روایت شایسته جایگاه الموت در تاریخ و تمدن ایران تاکید کرد.
فرطوسی افزود: امیدوارم همانگونه که خبر ثبت جهانی الموت موجب شادی مردم ایران شد، با گسترده شدن سایه صلح و ابرهای پربرکت صلح بر این سرزمین تمدنخیز، خداوند شادی و آرامش بیشتری نصیب مردم ایران کند.
ثبت جهانی الموت؛ جلوهای از ظرفیت و اعتبار ایران فرهنگی
دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران با قدردانی از تلاشهای انجامشده برای ثبت جهانی پرونده الموت گفت: همانطور که استادان اشاره کردند، این نتیجه ارزشمند پیش از هر چیز مرهون نام و جایگاه ایران فرهنگی بزرگ ماست.
او ادامه داد: زمانی که در یونسکو نام ایران مطرح میشود و درخشش این نام و صدای ایران پژواک پیدا میکند، همه به احترام این پیشینه فرهنگی و تمدنی توجه نشان میدهند.
فرطوسی با اشاره به اهمیت کار جمعی در پیشبرد پروندههای جهانی ایران اظهار کرد: این موفقیت نشان داد که با کار گروهی، هماهنگی و آنچه امروز از آن به عنوان کار تیمی یاد میکنیم، میتوان به نتایج ارزشمندی دست یافت.
او افزود: در کنار این موضوع باید از ظرفیت ذخیره متخصصانی که در اختیار داریم نیز یاد کنیم؛ متخصصانی که پروندههای ایران را به شکلی حرفهای و تخصصی ارائه میکنند تا شایسته خوشنامی و جایگاه ایران فرهنگی باشد.
ایران میراثفرهنگی ندارد، بلکه گنجینه فرهنگی دارد
دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران با اشاره به واکنش مسئولان یونسکو پس از ثبتجهانی پرونده الموت گفت: یکی از لحظات شیرین پس از ثبتجهانی، زمانی است که هیئتهای مختلف برای تبریک میآیند.
او افزود: به یاد دارم رئیس کنفرانس عمومی یونسکو که سفیر بنیاد آن در یونسکو نیز هست، در برابر دکتر سیدرضا صالحیامیری، وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، که به حق برای به نتیجه رسیدن این پرونده دغدغهمند و شایسته تلاش بودند، جملهای بسیار زیبا بیان کرد.
فرطوسی تصریح کرد: او گفت ایران میراثفرهنگی ندارد، بلکه گنجینه فرهنگی دارد. این جمله موجب افتخار هیئت ایرانی و همه حاضران شد.
الموت؛ نمونهای از تبدیل جغرافیا و تهدید به ظرفیت راهبردی
فرطوسی در ادامه با تبیین مفهوم «میراث راهبردی» و نسبت آن با قلعه الموت اظهار کرد: اگر فضای تاریخی آن دوره را در نظر بگیریم، میبینیم افرادی که در شرایط خاص قرار گرفته بودند و یک منش و نگاه عقیدتی داشتند، توانستند این نگاه را در عرصه سیاسی نیز متجلی کنند.
او افزود: آنان با درایت، جغرافیا را در خدمت نگاه فرهنگی و حکمرانی خود قرار دادند و الموت را بهعنوان مرکز حکمرانی انتخاب کردند.
الموت را نباید صرفا یک میراث دفاعی دانست
فرطوسی با تاکید بر ضرورت نگاه چندلایه به میراث تاریخی الموت گفت: پیشینیان ما به این موضوع بسنده نکردند که الموت فقط یک میراث دفاعی باشد. یکی از موضوعاتی که شاید کمتر مورد توجه قرار گرفته، نمونه موفق مدیریت آب و کشاورزی و استفاده بهینه از منابع برای تأمین نیازهای مختلف است.
او افزود: در آن شرایط، مدیریت آب به گونهای انجام میشد که ساکنان قلعه هیچگاه در معرض حصر آبی قرار نگیرند. این تجربه را نمیتوان تنها به الموت محدود کرد؛ چنین دانش و تجربهای در مناطق مختلف ایران نیز وجود داشته و نشاندهنده توان ایرانیان در سازگاری با محیط و مدیریت منابع بوده است.
دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران خاطرنشان کرد: از این منظر، الموت را باید فراتر از یک مجموعه دفاعی مورد مطالعه قرار داد؛ مجموعهای که در آن جغرافیا، مدیریت منابع، دانش، حکمرانی و فرهنگ در یک منظومه تاریخی با یکدیگر پیوند خوردهاند.
کتاب و دانش؛ لایهای مغفول از میراث الموت
فرطوسی با اشاره به جایگاه علم و کتاب در ساختار الموت گفت: این قلعهها مملو از کتابخانه بودند و کتابهای متعددی به آنها منتقل میشد. حتی در قلعهها مراکزی برای تکثیر کتاب وجود داشت؛ به تعبیری میتوان گفت چیزی شبیه به یک چاپخانه در آنجا فعال بود.
او افزود: توجه به این وجه از تاریخ الموت اهمیت زیادی دارد؛ زیرا نشان میدهد که این مجموعه را نمیتوان فقط در چارچوب معماری دفاعی و نظامی تحلیل کرد و باید ابعاد علمی، فرهنگی و دانشی آن نیز در بازخوانی تاریخی مورد توجه قرار گیرد.
ضرورت روایت ایرانی از الموت برای مخاطب جهانی
دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران با تاکید بر ضرورت تولید روایت علمی و فرهنگی از الموت اظهار کرد: اگر قلعه الموت در تاریخ ماندگار شد، به این دلیل بود که کسانی که آن را بهعنوان مرکز حکمرانی انتخاب کردند، بهدرستی فهمیده بودند که میتوان در مواجهه با چالشهای طبیعی و سیاسی، با جغرافیای زمانه سازگار شد و از آن برای ماندگار کردن ایدههای فرهنگی استفاده کرد.
وی ادامه داد: این تجربه تاریخی امروز نیز میتواند موضوع مطالعه، پژوهش و روایت قرار گیرد و ما باید بتوانیم این میراث را با اتکا به منابع تاریخی، پژوهشهای علمی و نگاه ایرانی برای جهانیان معرفی کنیم.
فرطوسی تاکید کرد: ثبت جهانی الموت، فرصت مهمی برای آن است که روایت ایران از تاریخ، تمدن و میراث خود را با پشتوانه دانش و پژوهش در عرصه بینالمللی عرضه کنیم و اجازه ندهیم تصویر و روایت این بخش مهم از تاریخ ایران صرفا از بیرون و از زاویه نگاه دیگران ساخته شود.
میراث راهبردی الموت؛ الگویی برای تقویت تابآوری ایران فرهنگی
دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران این تجربه تاریخی را دارای درسهایی مهم برای ایران امروز دانست و گفت: امروز نیز میتوانیم از این مدل برای افزایش تابآوری ایران فرهنگی، جغرافیایی و تاریخی خود بهره بگیریم.
او افزود: باید از این میراث ارزشمند برای خدمت بیشتر به ایران و انتقال این میراثفرهنگی به نسلهای آینده استفاده کنیم.
فرطوسی در پایان اظهار کرد: امیدوارم بتوانیم هرچه بهتر و بیشتر در خدمت میراثفرهنگی ارزشمند کشورمان باشیم و آن را با نگاه درست به نسلهای آینده منتقل کنیم.
انتهای پیام/
نظر شما