اینجا درخت‌ها آن‌قدر بلندند که انگار شاخه‌هایشان به آسمان تکیه داده‌اند. مه آرام‌آرام میان تنه‌های درختان می‌خزد و جنگل درازنو را به سرزمینی میان خواب و بیداری تبدیل می‌کند؛ جایی که ابرها پایین‌تر از همیشه‌اند و جنگل، قصه‌ای سبز برای تماشا دارد.