بهگزارش خبرنگار میراثآریا، امیر کرمزاده امروز ۲۵ شهریورماه، در همایش حقوق ملی و بینالمللی میراثفرهنگی در جنگ، گفت: ۲۸ بنای تاریخی استان در جریان جنگ براثر لرزش، ارتعاش و انفجارهای مجاور آسیب دیدند و مستندسازی خسارتها برای پیگیری حقوقی و مطالبه جبران آنها انجامشده است.
مدیرکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان اصفهان با اشاره به تجربه اصفهان در حفاظت از بناهای تاریخی در دورههای بحرانی، ادامه داد: موضوع صیانت از میراثفرهنگی در زمان جنگ صرفاً یک مسئله داخلی نیست و باید در چارچوب حقوق ملی و تعهدات بینالمللی کشورها نسبت به حفاظت از میراثفرهنگی بررسی و پیگیری شود.
کرمزاده افزود: در جنگ اخیر، ۲۸ بنای تاریخی در استان اصفهان به دلیل لرزشها، ارتعاشات و انفجارهایی که در مجاورت این بناها رخ داد، دچار آسیب شدند و ادارهکل میراثفرهنگی استان فرآیند مستندسازی این آسیبها و اقدامات لازم برای ثبت و پیگیری حقوقی آنها را دنبال کرده است.
او با اشاره به سابقه آسیب دیدن بناهای تاریخی اصفهان در دوران جنگ تحمیلی، تصریح کرد: تجربههای دهه ۶۰ و نحوه مواجهه جامعه میراثفرهنگی با آسیبهای ناشی از جنگ میتواند در شرایط کنونی مورد استفاده قرار گیرد و اصفهان از ظرفیت استادان، باستانشناسان، متخصصان میراثفرهنگی و صاحبنظرانی برخوردار است که در این زمینه تجربه و دانش تخصصی دارند.
مدیرکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان اصفهان ادامه داد: یکی از موضوعات مهم این همایش، بهرهگیری از ظرفیت علمی متخصصان داخلی و بینالمللی در حوزه حقوق میراثفرهنگی، مدیریت بحران و حفاظت از بناهای تاریخی است و قرار است از تجربه استادان و صاحبنظران دانشگاههای معتبر جهان و متخصصان حوزه مدیریت بحران و حفاظت از میراثفرهنگی استفاده شود.
کرمزاده افزود: پیگیریهای لازم از مسیرهای مختلف ازجمله قوه قضاییه، وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، وزارت امور خارجه و یونسکو انجامشده و مستندات مربوط به آسیبهای واردشده نیز در چارچوب این فرآیندها ارائهشده است.
مدیرکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان اصفهان با تأکید بر ضرورت تبدیل مستندسازی خسارتها به یک پرونده حقوقی قابل استناد، گفت: موضوع فقط ثبت میزان خسارت به یک بنا نیست؛ بلکه باید آثار مستقیم و غیرمستقیم جنگ بر ارزشهای تاریخی، معماری و هویتی این بناها نیز مستندسازی شود تا امکان پیگیری حقوقی و مطالبه خسارت بر مبنای مستندات کارشناسی فراهم باشد.
او با اشاره بهضرورت برآورد اقتصادی خسارتهای واردشده به میراثفرهنگی استان ادامه داد: برآورد اولیه نشان میدهد خسارتهای مادی وارد شده به بناهای تاریخی استان در سطح قابلتوجهی قرار دارد و برای مرمت، تثبیت، حفاظت و بازسازی این بناها منابع قابلتوجهی موردنیاز است؛ بنابراین جبران این خسارتها باید در فرآیندهای حقوقی موردتوجه قرار گیرد.
کرمزاده تصریح کرد: ارزش واقعی یک بنای تاریخی را نمیتوان صرفاً با هزینه مرمت یا بازسازی آن سنجید؛ زیرا بخش مهمی از ارزش میراثفرهنگی به اصالت، قدمت، شواهد تاریخی، مصالح و فنون ساخت و پیوند آن با هویت تاریخی جامعه بازمیگردد و آسیب به این مؤلفهها در بسیاری موارد قابل جبران کامل نیست.
مدیرکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان اصفهان همچنین با اشاره به نصب نشان سپر آبی در برخی بناهای تاریخی، گفت: معرفی و مشخصکردن بناهای تاریخی در چارچوب سازوکارهای بینالمللی حفاظت از میراثفرهنگی، یکی از اقداماتی است که میتواند جایگاه این بناها را در فرآیندهای حفاظت در شرایط جنگی و بحرانی روشنتر کند.
او ادامه داد: حفاظت از میراثفرهنگی در شرایط جنگی باید از مرحله واکنش پس از حادثه فراتر رود و به یک نظام پیشگیرانه شامل شناسایی بناها، ثبت مستندات، تهیه نقشههای حفاظتی، ارزیابی آسیبپذیری، مدیریت بحران و پیشبینی اقدامات اضطراری تبدیل شود.
کرمزاده افزود: اصفهان به دلیل برخورداری از مجموعهای کمنظیر از بناها، محوطهها و بافتهای تاریخی، نیازمند توجه ویژه در برنامههای مدیریت بحران است و تجربه آسیبهای اخیر نشان داد که حفاظت از میراثفرهنگی باید در کنار حفاظت از زیرساختها و خدمات شهری، به عنوان یکی از مؤلفههای مهم مدیریت بحران مورد توجه قرار گیرد.
مدیرکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان اصفهان گفت: مطالبه جبران خسارتهای وارد شده به میراثفرهنگی استان، موضوعی تخصصی و حقوقی است و لازم است با اتکا به مستندات فنی، گزارشهای کارشناسی و ظرفیتهای حقوق ملی و بینالمللی دنبال شود.
کرمزاده با تأکید بر ضرورت همکاری دستگاههای تخصصی و نهادهای مسئول در این زمینه تصریح کرد: حفاظت از میراثفرهنگی در زمان جنگ مسئولیتی فراتر از یک دستگاه است و برای صیانت از بناها و بافتهای تاریخی، همکاری مجموعههای حقوقی، نظامی، مدیریت بحران، دانشگاهها، متخصصان مرمت و نهادهای بینالمللی ضروری است.
او تأکید کرد: برگزاری این همایش میتواند زمینهای برای جمعبندی تجربههای گذشته، بررسی ظرفیتهای حقوقی موجود و طراحی سازوکارهای دقیقتر برای حفاظت از میراثفرهنگی در برابر تهدیدهای ناشی از جنگ و بحرانهای آینده باشد.
انتهای پیام/
نظر شما