سید ابوالفضل رضوی مدیر عامل خانه توسعه روستا و عشایر در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا با بیان اینکه گردشگری روستایی تنها به معنای سفر به یک روستا و اقامت در یک بوم‌گردی نیست، افزود: این مدل گردشگری می‌تواند فرصتی برای تجربه زندگی واقعی روستایی، آشنایی با فرهنگ، آداب‌ورسوم و یادگیری فعالیت‌های روزمره مردم این مناطق باشد.

وی با بیان اینکه در گردشگری روستایی هدف گردشگر تنها دیدن یک مقصد نیست، افزود: یادگیری و کسب تجربه عملی نیز می‌تواند یکی از اهداف مهم سفر باشد. گردشگر در یک مقصد می‌تواند علاوه بر مشاهده جاذبه، درباره نحوه شکل‌گیری و ساخت آن نیز اطلاعات کسب کند و تجربه‌ای فراتر از تماشا داشته باشد.

ظرفیت‌هایی که می‌توانند به محصول گردشگری تبدیل شوند

مدیر عامل خانه توسعه روستا و عشایر، ادامه داد: بر همین اساس، روستاها می‌توانند مجموعه‌ای از تجربه‌های متنوع را در اختیار گردشگران قرار دهند. روستاهای ایران علاوه بر تولید محصولات کشاورزی و دامی، از ظرفیت‌هایی همچون صنایع‌دستی، ابزارهای سنتی کشاورزی، فرهنگ، آداب‌ورسوم و بازی‌های محلی برخوردارند که می‌توانند به بخشی از محصول گردشگری روستا تبدیل شوند.

وی با اشاره به ظرفیت‌های کمتر استفاده‌شده در گردشگری روستایی، تصریح کرد: بسیاری از بوم‌گردی‌ها در حال حاضر عمدتا به ارائه محل اقامت و غذا محدود شده‌اند، در حالی که می‌توان با طراحی بسته‌های متنوع گردشگری، تجربه کامل‌تری برای مسافران ایجاد کرد.

از مزرعه‌گردی تا مشارکت در فعالیت‌های روستایی

رضوی فعالیت‌هایی مانند مزرعه‌گردی، آشنایی با صنایع‌دستی، بازی‌های محلی، طبیعت‌گردی و مشاهده فعالیت‌های روزمره روستاییان را از جمله ظرفیت‌های قابل توسعه در این زمینه دانست و گفت: گردشگر می‌تواند از نزدیک با شیوه انجام فعالیت‌های کشاورزی و دامداری آشنا شود؛ از نحوه دوشیدن شیر گاو و گوسفند گرفته تا جمع‌آوری محصولاتی مانند بادام و گردو.

وی معتقد است قرار گرفتن چنین تجربه‌هایی در برنامه سفر، گردشگری روستایی را از یک اقامت ساده به تجربه‌ای ملموس و مشارکتی تبدیل می‌کند و به گردشگر امکان می‌دهد با شیوه زندگی جامعه محلی ارتباط نزدیک‌تری برقرار کند.

تجربه‌محوری؛ راهی برای رونق اقتصاد روستا

مدیر عامل خانه توسعه روستا و عشایر با اشاره به آثار اقتصادی توسعه این نوع گردشگری، افزود: توجه به تجربه‌های متنوع می‌تواند علاوه بر افزایش جذابیت گردشگری روستایی، پیامدهای اقتصادی مثبتی برای جوامع محلی داشته باشد.

رضوی ادامه داد: آموزش صاحبان بوم‌گردی‌ها و طراحی بسته‌های مشخص شامل سرگرمی، صنایع‌دستی، مناظر طبیعی و مزرعه‌گردی می‌تواند مدت اقامت گردشگران را افزایش دهد و زمینه ایجاد فرصت‌های شغلی و افزایش درآمد در روستاها را فراهم کند.

ضرورت تغییر نگاه به گردشگری روستایی

وی معتقد است ظرفیت‌های گسترده فرهنگی، طبیعی و اقتصادی روستاهای ایران نشان می‌دهد که گردشگری روستایی می‌تواند فراتر از یک اقامت کوتاه‌مدت باشد؛ تجربه‌ای که گردشگر را با زندگی، فرهنگ و فعالیت‌های واقعی جامعه محلی پیوند می‌دهد و همزمان فرصتی برای معرفی و تقویت ظرفیت‌های روستا فراهم می‌کند.

انتهای پیام/