حسین خانی، رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان کرمانشاه در یادداشتی نوشت: گردشگری امروز دیگر صرفاً به معرفی جاذبه‌های تاریخی، برگزاری جشنواره‌ها، تبلیغات رسانه‌ای و توسعه تأسیسات اقامتی محدود نیست؛ بلکه به حوزه‌ای پیچیده و رقابتی تبدیل شده است که موفقیت در آن، بیش از هر زمان دیگری به کیفیت مدیریت، هماهنگی بین‌دستگاهی، دسترسی به اطلاعات دقیق و توانایی تبدیل ظرفیت‌ها به ارزش اقتصادی وابسته است.

استان کرمانشاه با برخورداری از میراث تاریخی ارزشمند، طبیعت متنوع زاگرس، آیین‌های بومی، صنایع‌دستی و ظرفیت‌های گسترده گردشگری روستایی، از مزیت‌های قابل توجهی برای توسعه این صنعت برخوردار است؛ اما پرسش اساسی این است که چگونه می‌توان از مدیریت متعارف و اقدامات پراکنده عبور کرد و به الگویی هوشمند، یکپارچه و نتیجه‌محور دست یافت؟ مدیریت سنتی گردشگری معمولاً بر اجرای برنامه‌ها، برگزاری رویدادها، صدور مجوزها و ارائه گزارش عملکرد تمرکز دارد؛ اقداماتی که ضروری‌اند، اما به‌تنهایی برای تضمین توسعه پایدار کافی نیستند.

در مقابل، حکمرانی هوشمند بر تصمیم‌گیری مبتنی بر داده، هماهنگی دستگاه‌ها، مشارکت بخش خصوصی، شفافیت مسئولیت‌ها و ارزیابی مستمر نتایج تأکید می‌کند. تفاوت اصلی این دو رویکرد در کنار گذاشتن تجربه مدیریتی نیست، بلکه در تکمیل تجربه با اطلاعات معتبر و تبدیل تصمیم‌ها به نتایج قابل سنجش است. در چنین الگویی، مدیر گردشگری تنها مجری برنامه نیست؛ بلکه مسئول شناخت وضعیت مقصد، شناسایی موانع، اولویت‌بندی منابع و ارزیابی آثار اقتصادی و اجتماعی اقدامات نیز خواهد بود. یکی از ضرورت‌های این تحول در استان کرمانشاه، ایجاد سازوکاری برای یکپارچه‌سازی اطلاعات گردشگری است.

اطلاعات مربوط به میزان بازدید از جاذبه‌ها، وضعیت مراکز اقامتی، ظرفیت خدمات، رویدادهای فرهنگی، طرح‌های سرمایه‌گذاری و نیازهای زیرساختی، زمانی بیشترین ارزش را دارند که در قالب شاخص‌های مشترک و قابل مقایسه در اختیار تصمیم‌گیران قرار گیرند. برای مثال، اگر برگزاری یک جشنواره با افزایش بازدید همراه باشد، باید مشخص شود این افزایش تا چه اندازه به رشد اقامت، فروش صنایع‌دستی، درآمد کسب‌وکارهای محلی و ایجاد اشتغال منجر شده است. صرف شمارش بازدیدکنندگان، بدون بررسی آثار اقتصادی و اجتماعی، تصویر کاملی از موفقیت یک رویداد ارائه نمی‌دهد.

در این مسیر، پیشنهاد می‌شود طرح ایجاد «اتاق فرمان گردشگری استان کرمانشاه» به‌عنوان یک سازوکار مدیریتی و اطلاعاتی بررسی شود؛ سازوکاری که با استفاده از ظرفیت‌های موجود، اطلاعات دستگاه‌های مرتبط را تجمیع کند، وضعیت مقاصد را پایش کند و زمینه تصمیم‌گیری هماهنگ را فراهم آورد. این پیشنهاد لزوماً به معنای ایجاد تشکیلات اداری جدید یا صرف هزینه‌های سنگین برای خرید سامانه‌های پیچیده نیست؛ بلکه می‌تواند با یک داشبورد مدیریتی اولیه، تعریف شاخص‌های استاندارد، تعیین مسئولیت دستگاه‌ها و گزارش‌دهی منظم آغاز شود. پس از ارزیابی نتایج اولیه، امکان توسعه تدریجی آن به سایر شهرستان‌ها و مقاصد گردشگری استان فراهم خواهد شد. هوش مصنوعی نیز می‌تواند در این مسیر نقش پشتیبان داشته باشد؛ از تحلیل بازخورد گردشگران و شناسایی مشکلات پرتکرار گرفته تا بررسی روند تقاضا و کمک به برنامه‌ریزی برای ایام پرتردد.

با این حال، فناوری جایگزین مدیریت کارشناسی نیست. داده‌های ناقص یا غیرقابل اعتماد، حتی با پیشرفته‌ترین ابزارهای تحلیلی، می‌توانند به تصمیم‌های نادرست منجر شوند. بنابراین، نخستین گام باید ایجاد نظام اطلاعاتی منظم، حفاظت از حریم خصوصی، تعیین مسئولیت ثبت و صحت‌سنجی داده‌ها و استفاده هدفمند از فناوری متناسب با نیاز واقعی استان باشد. حکمرانی هوشمند همچنین مستلزم تغییر نگاه به سرمایه‌گذاری و توسعه گردشگری روستایی است. موفقیت یک طرح نباید صرفاً با صدور مجوز یا آغاز عملیات اجرایی سنجیده شود، بلکه میزان پیشرفت، بهره‌برداری، اشتغال پایدار و ارتباط آن با بازار واقعی گردشگری اهمیت دارد. به همین ترتیب، جشنواره‌های محلی زمانی اثربخش خواهند بود که به برنامه‌ای برای معرفی جاذبه‌های پیرامونی، عرضه محصولات بومی، تقویت صنایع‌دستی و رونق خدمات گردشگری متصل شوند.

در این چارچوب، همکاری اداره‌کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، فرمانداری‌ها، شهرداری‌ها، دهیاری‌ها، دستگاه‌های خدمات‌رسان، تشکل‌های حرفه‌ای و بخش خصوصی ضرورتی انکارناپذیر است. برای سنجش میزان موفقیت این تحول، باید شاخص‌هایی مانند میانگین مدت اقامت، ضریب اشغال مراکز اقامتی، میزان هزینه‌کرد گردشگران، اشتغال ایجادشده، عملکرد پروژه‌های سرمایه‌گذاری، رضایت بازدیدکنندگان و سهم کسب‌وکارهای محلی تعریف شود. تعیین اهداف عددی نیز باید بر پایه اندازه‌گیری وضعیت موجود و داده‌های معتبر انجام گیرد تا ارزیابی عملکرد از گزارش‌های توصیفی به سنجش واقعی نتایج تغییر کند.

آینده گردشگری کرمانشاه تنها به برخورداری از جاذبه‌های بیشتر یا افزایش تبلیغات وابسته نیست؛ بلکه به توانایی ما در مدیریت هماهنگ ظرفیت‌های موجود، شناخت دقیق نیازهای مقصد و تبدیل تصمیم‌های مدیریتی به نتایج ملموس بستگی دارد. عبور از مدیریت سنتی به حکمرانی هوشمند، یک تغییر صرفاً فناورانه نیست؛ بلکه اصلاح شیوه برنامه‌ریزی، پاسخ‌گویی و ارزیابی عملکرد است. اگر بتوانیم داده را مبنای تصمیم، هماهنگی را ابزار اجرا و نتیجه را معیار موفقیت قرار دهیم، گردشگری می‌تواند نقش مؤثرتری در اشتغال، سرمایه‌گذاری، رونق کسب‌وکارهای محلی و حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی استان ایفا کند. کرمانشاه برای بهره‌گیری کامل از ظرفیت‌های گردشگری خود، بیش از هر چیز به مدیریت یکپارچه، تصمیم‌گیری هوشمند و ارزیابی مستمر نتایج نیاز دارد.

انتهای پیام/