به گزارش میراث آریا، در هفتمین نشست عادی شورای حکام مرکز مطالعات منطقه‌ای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس در آسیای غربی و مرکزی که ۲۱ و ۲۲ مهرماه در هتل لاله تهران برگزار شد، پنج محور پیشنهادی را برای اجرای برنامه‌های این مرکز در سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ مطرح کرده است که بر تقویت تاب آوری جوامع، ایجاد شبکه‌های منطقه‌ای، حفظ نظام‌های خوراک سنتی، مدیریت منابع آب و ظرفیت‌سازی برای اجرای کنوانسیون ۲۰۰۳ یونسکو تمرکز دارد.

بر اساس این پیشنهادها، محور نخست، تقویت تاب آوری جوامع در برابر تغییرات اقلیمی از طریق پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس، است که اگر چه اجرای آن به دلیل شرایط پیش‌بینی نشده منطقه‌ای با تاخیر مواجه شد، اهمیت و ضرورت آندر شرایط کنونی بیش از پیش افزایش یافته است. 

ایجاد شبکه منطقه‌ای دانش درمانگری سنتی و خرد پزشکی بومی، دومین محور پیشنهادی است. این برنامه با توجه به رواج دانش درمانگری سنتی  و دانش گیاهان دارویی در جوامع آسیای غربی و مرکزی، بر پیوند میان درمانگران، حاملان دانش بومی، پژوهشگران، نهادهای فرهنگی و سازمان‌های مرتبط تمرکز دارد. انتقال دانش میان نسل‌ها، به‌ویژه با توجه به نقش زنان در حفظ و انتقال این میراث، و ایجاد سازوکارهای مستمر برای تبادل دانش و تجربه از اهداف این بخش عنوان شده است.

محور سوم به دانش بومی در زمینه استحصال و مدیریت آب اختصاص دارد.  با توجه به نظام‌های سنتی همچون قنات، کاریز، آب انبار و دیگر شیوه‌های مدیریت آب نبتنی بر جواع محلی با هدف اینکه دانش بومی، وارد گفتگویی معنادار با چالش‌های معاصر و فرآیندهای سیاست گذاری شود.
و در ادامه، چهارمین محور با عنوان نظام‌های خوراک‌های بومی و سنتی، بر ظرفیت میراث خوراک در پیوند دادن جوامع، زیست‌بوم‌های محلی، کشاورزی، سلامت، هویت و تبادلات فرهنگی تأکید می‌کند. در این بخش، مستندسازی دانش خوراک سنتی، شیوه‌های تهیه غذا و سنت‌های مشترک مرتبط با نان، گیاهان خوراکی، ادویه‌ها و روش‌های بومی فرآوری مواد غذایی مورد توجه قرار گرفته است. برگزاری دو کارگاه آموزشی منطقه‌ای و بررسی نقش این نظام‌ها در سازگاری با تغییرات اقلیمی، تولید پایدار غذا و تقویت تفاهم فرهنگی نیز پیشنهاد شده است.

پنجمین محور، ظرفیت‌سازی برای اجرای کنوانسیون ۲۰۰۳ یونسکو است. برگزاری سه کارگاه تخصصی در قزاقستان، ازبکستان و ایران برای پرداختن به موضوعاتی مانند فهرست‌برداری مشارکتی، گزارش‌دهی ادواری، مشارکت جوامع محلی و اجرای مؤثر کنوانسیون، از اقدامات پیشنهادی این بخش به شمار می‌رود.

در مجموع، این برنامه‌ها با هدف تقویت همکاری‌های منطقه‌ای، انتقال دانش میان نسل‌ها، افزایش مشارکت جوامع محلی در پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس و پیوند دادن دانش بومی با چالش‌های معاصر طراحی شده‌اند. اجرای این اقدامات می‌تواند زمینه تبادل تجربه میان کشورهای منطقه و تدوین راهکارهای مشترک برای حفاظت و تداوم میراث فرهنگی ناملموس را فراهم کند.. 

انتهای پیام/