خانه صنایع دستی سرزمینی نیست از اشیا، که پناهگاهی است برای روحیات مردمانی که قرن‌هاست با خاک، رنگ، نخ و چوب حرف می‌زنند. هر سفال، داستان کوزه‌گری است که از دل کویر برآمده؛ هر گلیم، روایتی است از شب‌های بلند عشایر، پر از ستاره و آواز؛ و هر حصیر، نشانه‌ای است از صبری که در تار و پود هنر این مرز و بوم تنیده شده. این خانه، دفتر خاطرات یک ملت است؛ دفتری که ورق‌هایش را نه جوهر، که انگشتان هنرمند نوشته است.