سید علیرضا سالار حسینی در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا گفت: گردشگری مذهبی به عنوان یکی از اصیل‌ترین و پایدارترین الگوهای سفر در تمدن ایرانی، نقش بنیادینی در پیوند میان هویت معنوی، میراث تاریخی و توسعه اجتماعی ایفا می‌کند. بقاع متبرکه و امامزادگان، به عنوان کانون‌های استقرار یافته در بطن جغرافیای زیستی، فراتر از کارکردهای عبادی، مراکزی برای بازشناسی پیشینه تاریخی و تقویت پیوندهای ناملموس میان‌نسلی شناخته می‌شوند.

معاون گردشگری یزد ضمن اشاره به این‌که این اماکن به دلیل ظرفیت بالای جذب جمعیت، همواره محرک پویایی اقتصادی و تبادلات فرهنگی در سطوح محلی و ملی بوده‌اند، گفت: استان یزد، به عنوان نخستین شهر خشتی جهان که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده، شبکه‌ای گسترده و منسجم از این بقاع را در دل خود جای داده است.

او با اشاره به پراکندگی جغرافیایی این بقاع در سطح استان تصریح کرد: امامزادگان این خطه، با پراکندگی هوشمندانه در تمامی شهرستان‌ها ازجمله یزد، میبد، اردکان، تفت، ابرکوه، بافق، خاتم، مروست، مهریز، اشکذر و بهاباد، گویای عمق نفوذ باورهای آیینی در جغرافیای کویر هستند.

سالار حسینی افزود: بر اساس مستندات رسمی میراث‌فرهنگی، تاکنون 61 بقعه و امامزاده در استان یزد به‌طور قطعی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است که این حجم از آثار ثبتی، نشان‌دهنده غنای تاریخی و تقدس والای این بناها در نگاه قانون‌گذار و کارشناسان است.

معاون گردشگری استان یزد در ادامه به آمارهای خیره‌کننده زائران در سال گذشته اشاره کرد و گفت: بررسی داده‌های آماری حاکی از آن است که در سال گذشته، این اماکن مقدسه میزبان سه میلیون زائر و گردشگر مذهبی بوده‌اند.

او افزود: این حجم قابل‌توجه از تردد زائر، نه‌تنها جایگاه محوری این بقاع در نظام گردشگری کشور را تثبیت می‌کند، بلکه نشان‌دهنده کارکرد این اماکن در توزیع عادلانه سفر در مناطق مختلف استان، از مرکز شهرها تا روستاهای دورافتاده است.

معاون گردشگری یزد در تشریح قدمت و ارزش پژوهشی این ابنیه ضمن اشاره به این‌که تنوع قدمت این آثار، از سده‌های نخستین اسلامی تا دوران معاصر، بر اهمیت پژوهشی و باستان‌شناختی آن‌ها می‌افزاید، خاطرنشان کرد: از منظر تاریخی، این بقاع دوره‌های مختلفی را شامل می‌شوند.

سالار حسینی اضافه کرد: از سده‌های میانی اسلامی نظیر بقعه چهل‌دختران تفت متعلق به قرن پنجم هجری که از کهن‌ترین اسناد حضور بقاع مذهبی در منطقه است، تا دوران ایلخانی و تیموری با آثاری ارزشمند همچون بقعه سید رکن‌الدین، سید شمس‌الدین و سید گلسرخ که اوج شکوه تمدنی یزد را روایت می‌کنند.

او ضمن اشاره به این‌که در عصر صفوی نیز نمونه‌هایی چون امامزاده سید محمد هفتادر و امامزاده احمد ابرکوه بازتاب‌دهنده رسمیت یافتن و گسترش نهادهای مذهبی هستند، گفت: در دوران متأخر شامل قاجار و پهلوی، آثاری مانند بقعه ملاعبدالله بهاباد و بقعه سید فتح‌الدین رضا که در مجاورت بافت‌های تاریخی تعریف شده‌اند، این زنجیره را تکمیل می‌کنند.

معاون گردشگری استان یزد در پایان تصریح کرد: این توزیع گسترده جغرافیایی و تاریخی، امامزادگان یزد را به مجموعه‌ای بی‌بدیل از میراث ملموس و ناملموس تبدیل کرده است که امروزه به عنوان اسنادی زنده، استمرار ارادت مردمان کویر به سلاله ائمه اطهار (ع) را در کنار صیانت از تاریخ تمدنی ایران به نمایش می‌گذارند و بستری ایمن برای توسعه گردشگری زیارتی و فرهنگی فراهم آورده‌اند.

انتهای پیام/