میراث‌آریا: سوم خرداد، سالروز آزادسازی خرمشهر، نماد پیروزی اراده ملی بر اشغال و تجاوز است. چهارم خرداد، روز مقاومت و پایداری مردم دزفول نیز یادآور شهری است که زیر باران موشک و آتش ایستاد اما خم به ابرو نیاورد. این دو رخداد تاریخی، امروز بیش از هر زمان دیگری به بخشی از حافظه جمعی ایرانیان تبدیل شده‌اند؛ حافظه‌ای که نشان می‌دهد ملت ایران هرگز در برابر تهدید و تجاوز، تسلیم نشده است.

خرمشهر، شهری که روزگاری به خون نشست، با رشادت فرزندان این سرزمین آزاد شد تا ثابت شود اراده ملت ایران از هر سلاحی قدرتمندتر است. دزفول نیز در سال‌های دفاع مقدس، با وجود حملات سنگین دشمن بعثی، به نماد استقامت مردم ایران بدل شد؛ شهری که مقاومت را معنا کرد و نشان داد ایستادگی، بخشی از هویت ایرانی است.

امروز نیز با گذشت دهه‌ها از آن روزهای سخت، همان روحیه مقاومت در میان ملت ایران زنده است؛ روحیه‌ای که در بزنگاه‌های حساس معاصر نیز خود را نشان داده و ثابت کرده است که این ملت، در دفاع از وطن و منافع ملی، همچنان یکپارچه و استوار ایستاده است.

آنچه در میدان رقم خورد، اراده ایران بود

تحولات و تنش‌های اخیر منطقه نیز بار دیگر نشان داد که تصور دشمنان درباره ایران، تصوری اشتباه و مبتنی بر محاسبات نادرست است. آنان گمان می‌کردند می‌توانند اراده ملت ایران را در هم بشکنند و معادلات منطقه را مطابق خواست خود تغییر دهند؛ اما آنچه در میدان رخ داد، روایت دیگری داشت.

ملت ایران بار دیگر نشان داد که در برابر فشار، تهدید و جنگ روانی، عقب‌نشینی نمی‌کند. همان‌گونه که در خرمشهر و دزفول، مقاومت سرنوشت جنگ را تغییر داد، امروز نیز معادلات منطقه بدون درنظر گرفتن قدرت و اراده ایران قابل تصور نیست. این همان حقیقتی است که تاریخ بارها آن را اثبات کرده است؛ حقیقتی به نام «ایران مقتدر».

موزه‌ها؛ حافظان حافظه تاریخی ملت ایران

در این میان، میراث جنگ و مقاومت، تنها در کتاب‌ها و روایت‌ها باقی نمانده است. موزه‌ها، یادمان‌ها و مناطق عملیاتی، امروز به حافظان حافظه تاریخی ملت ایران تبدیل شده‌اند؛ مکان‌هایی که روایت ایثار، شهادت و مقاومت را برای نسل‌های آینده زنده نگه می‌دارند.

موزه جنگ خرمشهر، موزه دفاع مقدس، موزه مقاومت و مجموعه‌های فرهنگی مرتبط با سال‌های دفاع مقدس، روایتگران بخشی از تاریخ معاصر ایران‌اند؛ تاریخی که با خون، ایثار و فداکاری نوشته شده است.

هر قطعه باقی‌مانده از جنگ، هر دیوار گلوله‌خورده، هر پلاک و هر یادمان، سندی از ایستادگی مردمی است که اجازه ندادند حتی یک وجب از خاک ایران به دست دشمن بیفتد. این آثار و یادگاری‌ها، نه‌تنها بخشی از میراث‌فرهنگی معاصر کشور محسوب می‌شوند بلکه نقش مهمی در انتقال فرهنگ مقاومت به نسل‌های آینده دارند.

راهیان نور؛ سفری به جغرافیای ایستادگی

راهیان نور نیز در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین جلوه‌های حفظ حافظه تاریخی دفاع مقدس تبدیل شده است؛ حرکتی فرهنگی که نسل جدید را با جغرافیای مقاومت و ایثار آشنا می‌کند.

سفر به شلمچه، اروند، دوکوهه، مهران و دیگر مناطق عملیاتی، مواجهه‌ای مستقیم با بخشی از تاریخ معاصر ایران است. سرزمینی که روزگاری محل ایستادگی رزمندگان ایرانی بود، امروز به دانشگاهی برای انتقال فرهنگ مقاومت تبدیل شده است.

در همین راستا، مدرسه «شجره طیبه» میناب نیز به‌عنوان یکی از نمادهای مظلومیت و مقاومت مردم ایران، به مسیر راهیان نور افزوده شده است؛ مدرسه‌ای که در جریان حمله دشمن آمریکایی ـ صهیونیستی مورد هدف قرار گرفت و ده‌ها کودک بی‌گناه و معلمان این مجموعه به شهادت رسیدند.

مدرسه شجره طیبه میناب؛ سندی از مظلومیت ملت ایران

مدرسه شجره طیبه میناب، به سندی تاریخی از جنایت علیه مردم بی‌دفاع تبدیل شده است. این مکان که در روزهای نخست جنگ سوم تحمیلی هدف حمله قرار گرفت، روایتگر مظلومیت کودکانی است که قربانی خشونت و جنگ شدند.

انتهای پیام/