اخبار ضد و نقیضی به گوش می‌رسد، هر چه به عصر نزدیک تر می‌شویم خبرها تلخ‌تر می‌شود، اخباری از شهادت رهبر انقلاب همراه با تعدادی از فرماندهان و مسئولان به گوش می‌رسد، صبح در میناب جنایت بزرگی رخ داده، ۱۶۸ کودک بی‌گناه در مدرسه شجره طیبه در شهر میناب، قربانی جنایت جنگی شدند.

هر لحظه خبرهای جدیدتری از جنگ به گوش می‌رسد، جنگنده‌های دشمن حالا بر فراز آسمان تهران هستند، بخش‌هایی از تهران بمباران شده است، در استان‌ها و شهرهای دیگر خبرهایی از حمله دشمن به گوش می‌رسد، نیروهای مسلح اما دست به کار شده‌اند. مردم در حالتی از شوک و اندوه اخبار جنگ را دنبال می‌کنند. از میناب گرفته تا تهران خبرهای دردناکی به گوش می‌رسد.

در لامرد اما شرایط فرق می‌کند، حدود ساعت ۵ بعد از ظهر، شلیک ۴ موشک از نوع جدید و پیشرفته شوک بزرگی به مردم این شهر کوچک وارد می‌کند. ۴ موشک از نوع  «PrSM»، در کمتر از یک دقیقه چهره شهر را تغییر می‌دهد. ۷۲۰ هزار ترکش از این ۴ موشک به در و دیوار شهر می‌خورد. با گذشت بیش از ۱۰۰ روز از جنگ هنوز جای این ترکش‌ها بر بدنه ساختمان‌ها مشهود است.

موشک‌ها در نقاط مختلف شهر فرود می‌آیند، یکی از آن‌ها به سالن ورزشی در مجاورت یک مدرسه برخورد می‌کند. سالن ورزشی که مخصوص بانوان است، ۲۱ نفر شهید می‌شوند. ده‌ها زخمی به جا می‌ماند. شهر در شوک و غم عجیبی فرو می‌رود. لامرد کوچک است. حدود ۳۰ هزار نفر جمعیت دارد. ۷۲۰ هزار ترکش در فضا پخش می‌شود، سهم هر شهروند لامردی ۲۴ ترکش.

با اصابت موشک به سالن ورزشی نیروهای امدادی خود را به محل حادثه می‌رسانند، تصاویر غم‌انگیز است، مادران و کودکانی در این سالن ورزشی به شهادت رسیده‌اند، تعداد زخمی‌ها زیاد است. هنوز کسی دقیقا نمی‌داند چه اتفاقی افتاده همه فقط همین را می‌دانند که موشک به محل سالن ورزشی اصابت کرده است.

روزهای آینده اما تحقیقات کامل می‌شود، عمق فاجعه تازه اینجا مشخص می‌شود. طبق تصاویر موجود از لحظه حمله و بر اساس تحلیل‌های انجام‌شده روی این تصاویر، سلاحی که آمریکا در این حمله به ‌کار برده، یک موشک بالستیک کوتاه‌برد پیشرفته موسوم به Precision Strike  Missile یا PrSM بوده است. یکی از جدیدترین محصولات صنعت تسلیحاتی آمریکا که توسط شرکت لاکهید مارتین توسعه‌ یافته و به‌عنوان جایگزین سامانه‌های قدیمی‌تر مانند ATACMS طراحی شده است.

بر اساس اطلاعات منتشرشده درباره این سلاح، برد عملیاتی آن حدود ۴۰۰ مایل، معادل بیش از ۶۰۰ کیلومتر است؛ قابلیتی که امکان هدف قرار دادن اهداف دوردست را با دقت بالا فراهم می‌کند. همین ویژگی باعث شده PrSM یکی از مهم‌ترین پروژه‌های موشکی سال‌های اخیر آمریکا محسوب شود.

اما آنچه بیش از مشخصات برد و دقت، درباره حادثه لامرد اهمیت پیدا می‌کند، نحوه عملکرد کلاهک این موشک است. بر خلاف بسیاری از موشک‌های متعارف که با برخورد مستقیم به هدف منفجر می‌شوند، PrSM به‌گونه‌ای طراحی شده که در ارتفاعی اندک بالاتر از هدف منفجر شود و حجم زیادی از ترکش‌های فلزی، از جمله گلوله‌های تنگستنی را در سطح گسترده‌ای پراکنده می‌کند.

این ویژگی آن را به سلاحی بسیار مؤثر علیه انسان‌ها و اهداف فاقد زره تبدیل می‌کند اما در عین حال، در صورت استفاده در محیط‌های مسکونی، می‌تواند به‌سرعت به تلفات گسترده غیرنظامیان منجر شود؛ دقیقاً مشابه اقدامی که ارتش آمریکا در لامرد انجام داد. به بیان دیگر، تمرکز اصلی این نوع انفجار نه بر تخریب یک سازه خاص، بلکه بر گسترش دامنه اثر ترکش‌ها در محیط پیرامونی است.

علاوه بر موشکی که به سالن ورزشی اصابت کرده، ۳ موشک دیگر به نقاط مختلف شهر برخورد کرده است، ساختمان های شهر لامرد سوراخ سوراخ شده‌اند، بارانی از ترکش بر سر مردم شهر فروریخته است.

در تصاویر منتشرشده از آثار حمله جنایتکارانه آمریکا به لامرد، دیوارها و سطوح ساختمان‌ها مملو از سوراخ‌های ریز و متراکم هستند؛ الگویی که به‌ گفته کارشناسان تسلیحات، ناشی از برخورد ترکش‌های فلزی پرسرعت است. همچنین نبود یک گودال انفجاری بزرگ که در انفجارهای زمینی معمول است، فرضیه انفجار در هوا را تقویت می‌کند. روزنامه آمریکایی نیویورک‌تایمز در گزارشی که اواخر فروردین‌ماه در این‌باره منتشر کرد، با اعلام این جزئیات نوشت: چنین اقدامی از سوی آمریکایی‌ها معمول است؛ چه آنکه در جنگ‌های گذشته، پنتاگون گاهی از سلاح‌های در حال‌ توسعه در میدان نبرد برای «ارزیابی عملیاتی» استفاده کرده است.

موشک PrSM چیست؟

طبق گزارش‌های موجود، PrSM پیش از آنکه علیه مجموعه ورزشی لامرد مورد استفاده قرار گیرد، در مراحل آزمایش، ارزیابی و توسعه قرار داشته و حمله به لامرد اولین مورد استفاده عملیاتی آن محسوب می‌شده است.

در این جنایت در کمتر از ۳۵ ثانیه، ۴ موشک پریزِم که جدیدترین سلاح ارتش آمریکاست برای اولین‌بار در جهان استفاده شد. ۴ موشک جدید آمریکا در فاصله ۴۰ متری زمین منفجر شدند و ۷۲۰هزار ترکش را بر فراز شهر پراکنده کردند.

در این جنایت بیش از ۲ تُن مهمات بر سر دو محله مسکونی یک شهر کوچک فروریخت؛ حمله‌ای که تمام قربانیان و مجروحانش، کودکان، نوجوانان ورزشکار، زنان و مردم عادی بودند به طوری که در میان ۱۷۰ شهید و زخمی این حمله، حتی یک فرد نظامی هم دیده نمی‌شود.

بر اساس ارزیابی‌های منتشرشده، هر یک از این موشک‌ها قابلیت انتشار بیش از ۱۸۰هزار ساچمه یا ترکش تنگستنی را دارند و چهار موشک شلیک‌شده به لامرد، در مجموع حدود ۷۲۰هزار ترکش را در مدت زمانی کمتر از یک دقیقه بر فراز بخش کوچکی از شهر پراکنده کردند. پیامد این حمله، شهادت و مجروحیت ده‌ها شهروند غیرنظامی، از جمله کودکان، نوجوانان و بانوان ورزشکار بود؛ افرادی که هیچ‌گونه نقش یا حضور نظامی نداشتند.

لامرد کجا است

لامِرد یکی از شهرهای استان فارس است. این شهر مرکز شهرستان لامرد در جنوب استان فارس است. بر اساس سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، این شهر با ۲۹٬۳۸۰ نفر جمعیت، هجدهمین شهر پرجمعیت استان فارس است.

لامرد یک شهر تاریخی است که آثار فرهنگی تاریخی و جاذبه‌های گردشگری دارد. کارخانجات صنعتی در این شهر فعال هستند که یکی از مهمترین آن‌ها، شرکت مجتمع صنایع آلومینیوم جنوب یا سالکو است، مدرن‌ترین کارخانه آلومینیوم ایران که در منطقه ویژه اقتصادی شهرستان لامرد در جنوب استان فارس قرار دارد. لامرد اصلا مرکز نظامی نبوده. در لامرد هیچ شهر موشکی وجود ندارد و علاوه بر آن نه یگان دریایی، نه پادگان ارتش، نه پهپاد، نه مقام عالی‌رتبه نظامی و نه هیچ چیز دیگری وجود نداشته است و حتی یک‌نفر از شهدا و مجروحان نیز نظامی نبوده‌اند.

این فاجعه یعنی طی ۳۵ ثانیه، حدود ۷۲۰ هزار گلوله بر سر مردم یک شهر کوچک فرود آمده است. اگر این عدد را با جمعیت حدود ۳۰ هزار نفری شهر لامرد مقایسه کنیم، یعنی سهم هر شهروند از «هدیه عمو ترامپ» ۲۴ گلوله بوده است.

بسیاری از مجروحان همچنان ده‌ها ساچمه در بدن خود دارند. برخی نابینا شده‌اند، برخی دچار قطع عضو شده‌اند و بعضی خانواده‌ها هنوز درگیر درمان فرزندانشان هستند.

سند محکم جنایت آمریکا

لامرد به‌عنوان محل آزمایش عملیاتی یک سلاح جدید مورد حمله قرار گرفته است به‌گونه‌ای که طبق گزارش نیویورک‌تایمز، ارتش آمریکا بعد از تست موفقیت‌آمیز این موشک، بودجه ساخت آن برای سال آینده را ۴ برابر کرده است.

شواهد، نوع موشک، نحوه انفجار و حتی اعترافات رسمی فرمانده سنتکام و آمریکایی‌ها، هیچ تردیدی درباره هدفمند بودن این حمله باقی نمی‌گذارد. فراموش نکنیم که چهار روز پس از حمله به لامرد، یعنی در تاریخ ۱۳ اسفندماه، سنتکام به‌صورت رسمی در صفحه خود اعلام کرد که برای نخستین‌بار از موشک «PrSM» یا «پریزِم» استفاده کرده است و این یک جنایت آگاهانه و برنامه‌ریزی‌شده علیه مردم عادی بود.

یک بار دیگر این جنایت جنگی را در ذهن خود مرور می‌کنم، ۷۲۰ هزار گلوله سهم مردم یک شهر غیرنظامی با ۳۰ هزار نفر جمعیت. نگاهی به آمار مجروحان در جنایت جنگی لامرد می‌اندازم، نیمی از مجروحان کمتر از ۱۵ سال سن دارند، در لابه‌لای اسامی شهدا به اسم «آوینا» برمی‌خورم، یک دختر بچه ۲ ساله. زمانی که موشک شلیک می‌شود، او در حیاط خانه در حال بازی با برادرش بود، ترکش‌ها که در هوا پخش می‌شود، سهم آوینا هم از راه می‌رسد و این کودک مظلوم لامردی به شهادت می‌رسد.

سمیه محمودفر مادر آوینا است که تا آخر عمر، در غم از دست دادن دختر بچه خردسال خود می سوزد. او در تشریح ماجرا می گوید: ساعت حدود ۵ بعد از ظهر بود، به آشپزخانه رفتم تا افطار را آماده کنم. آوینا به همراه برادرش در حیاط خانه مشغول بازی بودند. از صبح اخبار جنگ را می شنیدم، دلم برای کودکان میناب می سوخت، نگران بودم مثل خیلی‌های دیگر، وقتی به آشپزخانه رفتم و مشغول تهیه افطاری بودم، ناگهان صدای مهیبی در شهر پیچید، دود سیاهی بلند شد و آواری از گلوله در حیاط خانه ریخت.

همراه با ترکش ها و گلوله های جنگی، قطعات سنگ و کاشی نیز در حیاط خانه ما فرود آمد، سراسمیه خودم را به حیاط خانه رساندم، قیامتی شده بود، نگران و دستپاچه دنبال بچه هایم می گشتم، پسرک زخمی شده بود، اول او را پیدا کردم، با نگرانی دنبال آوینا می گشتم، یک لحظه گوشه حیاط خشکم زد ...

مادری که داغ فرزند دیده، توان ادامه دادن صحبت‌هایش را ندارد، آوینا آسمانی شده بود، درست در همان روزی که عده‌ای پایکوبی کردند و فکر می‌کردند آمریکا برای کمک آمده است.

 آوینا ۲ ساله به سند مظلومیت لامرد و محکم‌ترین سند جنایت آمریکا تبدیل می‌شود. درست مثل کودکان بی‌گناه میناب، مثل کودکان ویتنام، مثل کودکان هیروشیما و مثل صدها کودک بی‌گناه دیگر در اقصی نقاط دنیا که قربانی خودکامگی و خوی جنایتکاری چشم‌آبی‌های آمریکایی شده‌اند.

انتهای پیام/