به گزارش خبرنگار میراث‌آریا به نقل از مجله تخصصی باستان‌شناسی Archaeology، نتایج یک پژوهش ژنتیکی جدید نشان می‌دهد آخرین نئاندرتال‌های ساکن اروپای غربی، برخلاف فرضیه‌های پیشین، جمعیت‌هایی منزوی و در آستانه فروپاشی ژنتیکی نبوده‌اند.

این پژوهش که توسط گروهی از دانشمندان دانشگاه لیدن هلند انجام شده، ژنوم ۲۷ نئاندرتال متعلق به حدود ۴۰ تا ۴۵ هزار سال پیش را که بقایای آن‌ها در محوطه‌های باستانی فرانسه و بلژیک کشف شده، مورد بررسی قرار داده است. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد این گروه‌ها از تنوع ژنتیکی قابل توجهی برخوردار بوده و میان جمعیت‌های مختلف نئاندرتال در مناطق گوناگون اروپا، ارتباط و جابه‌جایی وجود داشته است. 

پژوهشگران در جریان این مطالعه، بقایای انسانی کشف‌شده در محوطه باستانی «له کوته» در فرانسه را نیز بررسی کردند. تحلیل DNA این فرد نشان داد وی دارای پیوندهای ژنتیکی با جمعیت‌های نئاندرتال خارج از اروپای غربی بوده است؛ یافته‌ای که از تحرک و ارتباطات گسترده‌تر این انسان‌های باستانی حکایت دارد. 

سال‌ها بسیاری از دانشمندان بر این باور بودند که کاهش شدید تنوع ژنتیکی و انزوای جمعیتی، یکی از عوامل اصلی انقراض نئاندرتال‌ها در حدود ۴۰ هزار سال پیش بوده است. اما یافته‌های جدید نشان می‌دهد آخرین نئاندرتال‌های اروپا از نظر ژنتیکی بسیار پویاتر از آن چیزی بوده‌اند که پیش‌تر تصور می‌شد. 

انتهای پیام/