عبدالله جبلعاملی، کارشناس میراثفرهنگی در گفتوگو با خبرنگار میراثآریا با اشاره به اهمیت تاریخی و فرهنگی پرونده ثبتجهانی «قلعه الموت و استحکامات وابسته» اظهار کرد: در حافظه تاریخی ایرانیان، نام الموت بیش از هر چیز با شخصیت حسن صباح شناخته میشود؛ شخصیتی که در یکی از پرتنشترین مقاطع تاریخ ایران و در بستر رویاروییهای سیاسی و مذهبی عصر سلجوقیان و خلافت عباسی نقشآفرینی کرد.
وی افزود: منطقه الموت در گذر تحولات تاریخی، به یکی از مهمترین پایگاههای راهبردی ایران تبدیل شد و پس از حمله مغول نیز فصل تازهای از تاریخ این سرزمین رقم خورد. هرچند مبارزات سیاسی و نظامی این دوره به سرانجام مطلوب نرسید، اما میراث برجایمانده از آن، امروز بهعنوان بخشی از هویت تاریخی و تمدنی ایران قابل مطالعه و ارزیابی است.
این کارشناس میراثفرهنگی با تاکید بر اینکه ارزش یک اثر تاریخی تنها در روایتهای سیاسی آن خلاصه نمیشود، تصریح کرد: هر بنای تاریخی بازتابی از نظام فرهنگی، اجتماعی، فنی و معماری عصر خود است. همانگونه که مسجد جامع اصفهان یا مجموعه میدان نقشجهان به دلیل گستره ارزشهای فرهنگی، هنری و معماری خود در فهرست میراثجهانی یونسکو جای گرفتهاند، مجموعه استحکامات الموت نیز واجد ویژگیهایی است که آن را به اثری دارای ارزش جهانی برجسته تبدیل میکند.
جبلعاملی ادامه داد: معماری منطبق با توپوگرافی طبیعی، بهرهگیری هوشمندانه از ظرفیتهای محیطی، سازمان دفاعی پیچیده و جایگاه تاریخی این مجموعه، از مهمترین مؤلفههایی است که پرونده ثبت جهانی آن را از منظر میراثفرهنگی واجد اهمیت بینالمللی ساخته است.
وی با اشاره به تداوم برنامههای ایران برای ثبت آثار شاخص در فهرست میراثجهانی یونسکو گفت: در کنار پرونده الموت، ثبتجهانی بازارهای تاریخی دوره صفوی نیز در دستور کار قرار دارد؛ آثاری که هر یک بخشی از شکوه تمدنی، هویت فرهنگی و دستاوردهای معماری ایران را به جامعه جهانی معرفی میکنند.
این کارشناس میراثفرهنگی در پایان خاطرنشان کرد: خاستگاه تاریخی الموت در بستر تحولات سیاسی و رویارویی با خلافت عباسی شکل گرفت و انتخاب ارتفاعات صعبالعبور این منطقه، بیانگر درک دقیق از ظرفیتهای طبیعی برای ایجاد یک نظام دفاعی کارآمد بود؛ موضوعی که امروز نیز در کنار ارزشهای معماری، تاریخی و فرهنگی، اهمیت این مجموعه را در سطح جهانی دوچندان کرده است.
انتهای پیام/
نظر شما