میلاد عطایی فعال رسانهای استان کرمانشاه در یادداشتی نوشت: تصور کنید در میان کوههای بلند و مهآلود، جایی که زمان انگار متوقف شده است، خانههایی پلهپله روی دامنه کوه بنا شدهاند. جایی که صدای رودخانه با آواز چوپانان در هم میآمیزد و بوی نان تازه در کوچههای سنگفرش شده، روح هر گردشگری را تسخیر میکند. این رویا نیست؛ این واقعیت باشکوه «منظر فرهنگی هورامان» است.
۵ مرداد ماه؛ سالگرد افتخار اورامانات در فهرست جهانی یونسکو
امروز، پنجم مرداد ماه، تنها یک تاریخ ساده در تقویم نیست؛ بلکه سالگرد یک پیروزی فرهنگی است. شش سال پیش، در چنین روزی، سازمان جهانی یونسکو با نگاهی تحسینآمیز، اعلام کرد که منظر فرهنگی هورامان (اورامانات) یکی از ارزشمندترین گنجینههای میراث جهانی بشریت است. این یعنی زیبایی و اصالت این منطقه، فراتر از مرزهای ایران، متعلق به تمام مردم جهان است.
چرا هورامان در فهرست جهانی قرار گرفت؟
شاید بپرسید چه چیزی باعث شد یونسکو بر این منطقه تأکید کند؟ پاسخ در سادگی و در عین حال پیچیدگی هوشمندانه زندگی مردم آنجاست؛ هورامان تنها یک منظره زیبا نیست؛ بلکه یک نمایش زنده از تعامل انسان با طبیعت است.
مردم اورامانات، با استفاده از دانش سنتی خود، توانستهاند بدون آسیب زدن به محیط زیست، در دل سختترین کوهها زندگی کنند. خانههای پلهای که با ظرافت در دل کوه جای گرفتهاند، سیستمهای آبی که از دل سنگها میجوشند و کشاورزی در ارتفاعات که معجزهای از صبر و تلاش است، همگی از دل یک فرهنگ واحد بیرون آمدهاند. یونسکو این هماهنگی بینظیر میان انسان و زمین را ستود و هورامان را به عنوان یک الگوی جهانی برای زندگی پایدار معرفی کرد.
سفری به دل اصالت
وقتی قدم به خاک هورامان میگذارید، انگار به یک کتاب تاریخ زنده وارد شدهاید. هر سنگ، هر درخت بلوط کهن و هر لبخند از سوی مردمان محلی، داستانی برای گفتن دارد. در اینجا، سنتها نهتنها حفظ شدهاند، بلکه در جریان زندگی روزمره تنیده شدهاند. از لباسهای رنگارنگ زنان تا آداب و رسوم خاص در جشنها و مناسبتها، همگی نشان از آن دارند که اصالت، در اینجا نه یک کلمه، بلکه یک سبک زندگی است.
زیبایی هورامان در تغییر فصلهای آن است. از بهار سبز و پرنشاط که درههای میان کوهها را به تابلویی از رنگها تبدیل میکند، تا زمستانهای سپید که سکوت کوهستان، آرامشی عمیق به قلب هر بینندهای میبخشد. این تنوع، هورامان را به مقصدی برای هر نوع از ذوقها تبدیل کرده است.
مسئولیت ما در برابر این میراث
اما این افتخار، با یک مسئولیت بزرگ همراه است. ثبت شدن در فهرست یونسکو، به معنای این نیست که کار تمام شده است؛ بلکه یعنی ما اکنون نگهبانان این گنجینه هستیم.
توسعه گردشگری در این منطقه باید با دقت و احترام به محیط زیست و فرهنگ بومی انجام شود. ما باید مراقب باشیم که توسعه، به معنای تخریب آن نظم زیباییشناختی و فرهنگی نباشد که باعث شهرت هورامان شده است. حفظ پاکیزگی طبیعت، حمایت از صنایع دستی محلی و احترام به سبک زندگی مردم منطقه، وظیفهای است که بر عهده هر گردشگر، دولت و سازمان است.
در سالگرد ششم ثبت منظر فرهنگی هورامان در فهرست میراث جهانی، بیایید با افتخار به این سرزمین نگاه کنیم. هورامان نه فقط یک مقصد گردشگری، بلکه پیامی است به تمام جهان: اینکه میتوان با احترام به طبیعت و با تکیه بر ریشههای فرهنگی، زندگیای باشکوه و ماندگار ساخت.
بیایید این میراث را بشناسیم، از آن محافظت کنیم و اجازه دهیم صدای زیباییهای هورامان، همچنان در گوش تاریخ طنینانداز باشد.
انتهای پیام/
نظر شما