حمیدرضا حیدری، معاون میراثفرهنگی استان همدان به مناسبت دومین سالگرد ثبتجهانی هگمتانه و جهانی شدن الموت در یادداشتی نوشت: ثبت جهانی «قلعه الموت و استحکامات دفاعی وابسته» در چهلوهشتمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو در بوسان کره جنوبی، لحظهای افتخارآفرین برای فرهنگ و تمدن ایرانزمین بود. این اثر ارزشمند که بهعنوان سیامین میراث فرهنگی ملموس ایران در فهرست جهانی یونسکو جای گرفت، نه تنها یادآور شکوه معماری و مهندسی دفاعی دوران اسماعیلیان نزاری است، بلکه گواهی بر پایداری هویت تاریخی این سرزمین در برابر گذر زمان است. ثبت جهانی آن پس از سالها انتظار، فرصتی دوباره برای معرفی این میراث به جهان و حفاظت جدیتر از آن فراهم کرده است. این موفقیت را به همه ایرانیان، بهویژه مردم قزوین و دوستداران میراث فرهنگی، صمیمانه تبریک میگوییم.
در ادامه این خبر خوش، یادآوری دومین سالگرد ثبت جهانی هگمتانه نیز اهمیت ویژهای دارد. ششم مردادماه ۱۴۰۳، محوطه باستانی هگمتانه (اکباتان) بهعنوان بیستوهشتمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. این شهر کهن، پایتخت مادها و یکی از کهنترین مراکز شهری پیوسته مسکون ایران، بیش از سه هزار سال تاریخ را در دل خود جای داده است. لایههای باستانی آن از دوره ماد تا دورانهای بعدی، شواهدی نادر از تمدن ایرانی را به نمایش میگذارند و بهعنوان یکی از زندهترین شهرهای تاریخی جهان شناخته میشود.
دومین سالگرد این ثبت جهانی، فرصتی است برای بازنگری در دستاوردها و چالشهای حفاظت از هگمتانه. در این دو سال، تلاشهای گستردهای برای معرفی بهتر این محوطه، بهبود زیرساختهای گردشگری و تقویت پژوهشهای باستانشناسی صورت گرفته است. با این حال، همچنان نیاز به برنامهریزی دقیقتر برای مدیریت پایدار، مشارکت جوامع محلی و جذب سرمایهگذاریهای مسئولانه احساس میشود تا این گنجینه ملی نهتنها حفظ شود، بلکه به موتور محرک توسعه فرهنگی و اقتصادی همدان تبدیل گردد.
ثبت جهانی الموت و هگمتانه، دو حلقه از زنجیره بلند میراث فرهنگی ایران هستند که هر یک به شیوهای متفاوت، عظمت تمدن این سرزمین را به جهان نشان میدهند. یکی نماد مقاومت و هوشمندی در دل کوههاست و دیگری تجلی شهرنشینی کهن و تداوم تاریخی در دشتها. این دو موفقیت پیاپی، مسئولیت ما را در قبال حفاظت، معرفی و بهرهبرداری هوشمندانه از میراثمان دوچندان میکند.
در پایان، ضمن تکرار تبریک صمیمانه به مناسبت ثبت جهانی الموت، امیدواریم دومین سالگرد هگمتانه نیز سرآغاز فصل تازهای از توجه ملی و بینالمللی به میراث فرهنگی ایران باشد؛ فصلی که در آن، حفاظت از گذشته، راهی برای ساختن آیندهای روشنتر شود.
انتهای پیام/
نظر شما