به گزارش میراث آریا؛ نرگس رجایی در جمع اعضای شورای ثبت ملی، با اشاره به پیوند عمیق میان نام شهرها و محصولات خاص صنایع دستی، اظهار داشت: ثبت ملی شهرها و روستاهای صنایع دستی، یکی از کلیدیترین برنامههای وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی برای شناسایی، حمایت و معرفی مناطقی است که در یک یا چند رشته صنایع دستی، ظرفیتهای برجستهای دارند.
وی با تبیین معیارهای تخصصی، تأکید کرد که این ثبتها بر اساس مجموعهای از شاخصهای علمی صورت میگیرد که از آن جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
۱. پیشینه تاریخی و فرهنگی منطقه
۲. تعداد هنرمندان و کارگاههای فعال
۳. کیفیت و اصالت تولیدات
۴. توانمندسازی در آموزش و انتقال دانش بومی
۵. میزان تولید و نرخ اشتغالزایی
۶. بازارهای فروش و ظرفیتهای صادراتی
۷. نقش صنایع دستی در بازشناسی هویت منطقه
مدیرکل آموزش و ترویج معاونت صنایع دستی و هنرهای سنتی در ادامه افزود: باید توجه داشت که ثبت ملی پایان مسیر نیست، بلکه آغاز یک مسئولیت است. این عنوان زمانی ارزش واقعی پیدا میکند که با برنامهریزی، نوآوری و حمایت از هنرمندان همراه شود. اگر بتوانیم میراث فرهنگی را با "اقتصاد خلاق" پیوند بزنیم، این مناطق نه تنها حافظ هویت ایرانی، بلکه به موتورهای توسعه پایدار تبدیل خواهند شد؛ چرا که صنایع دستی تنها یک کالا نیست، بلکه روایتگر فرهنگ و هنر مردمی است که نسلها آن را زنده نگه داشتهاند.
وی با اشاره به اهمیت حکمرانی تخصصی در این حوزه، تصریح کرد: فلسفه تشکیل شورای ثبت ملی این است که تصمیمگیریها از یک فرآیند صرفاً اداری فراتر رفته و با اتکا به دانش تخصصی و ارزیابی دقیق ظرفیتها صورت گیرد. در همین راستا، پرونده شهر قم که علاوه بر جایگاه ممتاز مذهبی، از ظرفیتهای ارزشمندی در صنایع دستی برخوردار است، در نشست این شورا بررسی شد. در نهایت، با توجه به استمرار تولید، تنوع رشتههای هنری و پیوند این هنرها با هویت گردشگری شهر، این پرونده با رأی اکثریت اعضا به ثبت ملی رسید.
نرگس رجایی در پایان تأکید کرد: ثبت ملی یک روستا یا شهر، ابزاری برای رقابتهای منطقهای نیست، بلکه مسئولیتی مشترک برای دستگاههای اجرایی، مدیریت محلی و جامعه هنری است تا از این ظرفیت در مسیر توسعه متوازن بهره بگیرند. در واقع، ثبت ملی پذیرش مسئولیتی برای حفظ هویت، حمایت از هنرمندان و تبدیل ظرفیتهای فرهنگی به فرصتهای پایدار برای توسعه است.
انتهای پیام/
نظر شما