سید مهدی مجابی، چهره ماندگار میراثفرهنگی، در گفتوگو با خبرنگار میراثآریا درباره رویکرد هیئتامنایی شدن اداره آثار تاریخی اظهار کرد: این شیوه، در صورت طراحی دقیق و برخورداری از پیشنیازهای لازم، میتواند به حفاظت بهتر از میراثفرهنگی کشور و افزایش نقش مردم در نگهداری از آثار تاریخی منجر شود.
وی با اشاره به ضرورت تعیین دقیق چارچوبهای اجرایی در این زمینه افزود: اختیارات و مسئولیتها باید کاملا روشن و شفاف باشد و روشهای اجرایی نیز میان سطح مرکزی و محلی با یکدیگر تطبیق پیدا کند.
مجابی خاطرنشان کرد: الگوی هیئتامنایی، اگر بهدرستی اجرا شود، ظرفیت آن را دارد که انگیزه مردم برای مشارکت در حفاظت از آثار تاریخی را افزایش دهد؛ مشارکتی که تنها مقطعی و هیجانی نباشد، بلکه از کیفیت و پایداری لازم برخوردار شود.
این صاحبنظر حوزه میراثفرهنگی ادامه داد: به طور کلی، چنین رویکردی میتواند حفاظت و مشارکت مردم را به یک مشارکت پایدار تبدیل کند؛ اما این امر پیششرطهایی دارد که یکی از مهمترین آنها، انتقال دانش از حالت صرفاً متمرکز به مردم و بخشهای محلی است.
وی تاکید کرد: پیش از آنکه مدیریت یا اداره یک اثر تاریخی به نهادهای مردمی و محلی واگذار شود، لازم است دانش، تجربه و توانمندیهای مورد نیاز برای اداره صحیح آن اثر در اختیار این بخشها قرار گیرد تا مدیریت بنا و محوطه تاریخی بر پایه شناخت، برنامه و مسئولیتپذیری شکل بگیرد.
مجابی در پاسخ به پرسشی درباره تجربه برخی کشورها، از جمله ایتالیا، در بهرهگیری از سازوکارهای مشارکتی برای حفاظت از میراثفرهنگی گفت: تجربه کشورهایی مانند ایتالیا میتواند برای ما مفید باشد و برخی روشهای بهکارگرفته شده در آن کشور، قابلیت استفاده و الهامگیری دارد؛ با این حال، نمیتوان با قطعیت گفت آنچه در ایتالیا رخ داده، عینا برای ایران نیز قابل اجراست.
وی افزود: ایران باید شیوههای متناسب با شرایط خود را داشته باشد؛ شیوههایی که بر تجربههای داخلی تکیه دارد. نیروها و گروههای ایرانی در سالهای گذشته تجربههای بسیار گرانبهایی به دست آوردهاند و هر یک از آنها میتوانند در پیشبرد این موضوع مؤثر باشند.
چهره ماندگار میراثفرهنگی در پایان تصریح کرد: مجموع این تجربهها، یک دانش بومی ارزشمند در کشور ایجاد کرده است. این دانش بومی باید گردآوری، پردازش و به شکلی قابل استفاده برای مدیریت و حفاظت مشارکتی از آثار تاریخی ارائه شود.
انتهای پیام/
نظر شما