محمدرضا حاجاکبری، سازنده سازهای ایرانی، امروز جمعه ۱۳ شهریور در گفتوگو با خبرنگار میراثآریا با اشاره به فعالیت ۲۱ ساله خود در حوزه سازسازی گفت: تولید سازهای کشورهای همسایه در ایران و عرضه مجدد آنها به بازارهای همان کشورها، علاوه بر ایجاد اشتغال، میتواند به ارزآوری برای کشور منجر شود.
حاجاکبری اظهار کرد: دارای کارت صنعتگری هستم و در پنج دوره موفق به دریافت مهر اصالت برای آثارم شدهام و یک بار نیز نشان اصالت یونسکو را دریافت کردهام.
او افزود: در تیمی که روی پرونده ثبت جهانی کمانچه در یونسکو کار میکرد، حضور داشتم و در روند مستندسازی و تهیه این پرونده مشارکت کردم.
این سازنده سازهای ایرانی درباره ویژگی آثارش که موفق به دریافت مهر اصالت شدهاند، توضیح داد: در پنج دوره، سازهای مختلفی را برای دریافت مهر اصالت ارائه کردم. یکی از این آثار کمانچه لری بود که در نمایشگاه بینالمللی صنایعدستی رونمایی شد. در ساخت این ساز، تمام بخشهای کمانچه لری با استفاده از هنر خراطی ساخته شده بود.
حاجاکبری ادامه داد: ساز دیگری که برای دریافت مهر اصالت ارائه کردم، کمانچه «آذرخش» بود. در ساخت این ساز از پنج هنر سنتی ملی استفاده شده بود و تکنیکهایی همچون لایهچینی، سازسازی، منبت و معرق در آن به کار رفته بود. این اثر در سال ۲۰۲۴ موفق به دریافت نشان اصالت یونسکو شد.
او درباره فعالیتهای خود در قزوین گفت: کارگاه من در شهر قزوین قرار دارد و حدود ۲۱ سال است که در این کارگاه به ساخت ساز و فعالیتهای پژوهشی مشغول هستم. در حال حاضر نیز روی دو تألیف پژوهشی کار میکنم.
این سازنده سازهای ایرانی درباره آموزش و تربیت هنرجو نیز بیان کرد: هنرجویانی در حوزه ساخت ساز دارم و در بخش نوازندگی نیز افرادی در حوزه فعالیت من آموزش میبینند، اما عمده فعالیت من به سازسازی اختصاص دارد.
حاجاکبری با اشاره به دشواریهای حرفه سازسازی اظهار کرد: ساخت ساز کار سخت و تخصصی است و به همین دلیل طی سالهای گذشته افراد زیادی وارد این حوزه نشدهاند. در طول حدود ۲۱ سال فعالیت حرفهای، همواره تلاش کردهام در کنار ساخت ساز، روی پژوهش و توسعه این حوزه نیز کار کنم.
او درباره بازار سازهای ایرانی افزود: به دلیل اینکه سازهای ایرانی با موسیقی ملی کشورمان ارتباط مستقیم دارند و در خارج از مرزهای ایران چندان روی معرفی و توسعه بازار آنها کار نشده است، عمده مشتریان سازهای ایرانی در داخل کشور هستند.
این صنعتگر ادامه داد: با این حال، در سالهای اخیر تلاش کردهایم سازهای کشورهای اطراف ایران را نیز در داخل کشور تولید کنیم و سپس این سازها را به بازار همان کشورها عرضه کنیم. برای نمونه، کمانچه جمهوری آذربایجان را در ایران تولید میکنیم و آن را به مراکز و کنسرواتوارهای باکو میفروشیم.
حاجاکبری گفت: در واقع، به جای اینکه صرفاً به دنبال بازار برای سازهای ایرانی در خارج از کشور باشیم، ساز کشورهای دیگر را به ایران آورده، در داخل تولید و دوباره به همان کشورها عرضه میکنیم. به دلیل محدودیت در توانایی ساخت این سازها در کشور مبدأ و ارتباطاتی که ایجاد کردهایم، توانستهایم بخشی از این بازار را به داخل کشور منتقل کنیم.
او خاطرنشان کرد: این فعالیت علاوه بر ایجاد اشتغال برای افرادی که در فرآیند ساخت ساز مشارکت میکنند، میتواند موجب ارزآوری برای کشور نیز شود.
این سازنده سازهای ایرانی درباره وضعیت موسیقی در قزوین نیز اظهار کرد: موسیقی در قزوین فعال است، اما همانند شرایط موسیقی در کشور، وضعیت موسیقی سنتی چندان مطلوب نیست. در یک سال اخیر و با توجه به مسائل و شرایط ناشی از جنگ نیز فعالیتهای این حوزه تا حدودی ضعیفتر شده است که امیدواریم این شرایط در آینده نزدیک بهبود پیدا کند.
حاجاکبری در ادامه درباره ثبت جهانی الموت و تأثیر آن بر قزوین گفت: ثبت جهانی الموت از دو جنبه برای قزوین اهمیت دارد؛ نخست از منظر تاریخی که میتواند جایگاه قزوین بهعنوان یک شهر تاریخی را بیشتر به مردم ایران معرفی کند و زمینه جذب گردشگران داخلی به این شهر را فراهم آورد.
او افزود: از منظر جهانی نیز ثبت الموت میتواند در توسعه گردشگری قزوین مؤثر باشد. گردشگران خارجی که به قزوین سفر میکنند، علاوه بر ارزآوری برای کشور و شهر، میتوانند به شکوفایی اقتصادی قزوین کمک کنند.
این سازنده سازهای ایرانی تأکید کرد: معرفی ظرفیتهای تاریخی و گردشگری قزوین و شناساندن بناها و آثار تاریخی این شهر، از دیگر پیامدهای مثبت ثبت جهانی الموت است و میتواند به شناخت بیشتر قزوین در سطح ملی و بینالمللی کمک کند.
انتهای پیام/
نظر شما