مجتبی نصری معاون گردشگری ایلام در یادداشتی نوشت: استان ایلام را می‌توان سرزمینی دانست که بخشی از مهم‌ترین ظرفیت‌های گردشگری آن در روستاها و مناطق کمتر شناخته‌شده نهفته است؛ روستاهایی که در میان کوه‌ها و جنگل‌های زاگرس قرار گرفته‌اند و علاوه بر طبیعت چشم‌نواز، مجموعه‌ای ارزشمند از فرهنگ بومی، آداب و رسوم، غذاهای محلی، صنایع‌دستی و سبک زندگی سنتی را در خود جای داده‌اند. این ظرفیت‌ها، گردشگری روستایی را به یکی از فرصت‌های مهم برای توسعه متوازن و رونق اقتصادی مناطق مختلف استان تبدیل کرده است.

گردشگری روستایی تنها به معنای بازدید از یک روستا نیست، بلکه فرصتی برای تجربه زندگی بومی و آشنایی نزدیک با فرهنگ و طبیعت منطقه است.

 گردشگری که وارد یک روستای ایلامی می‌شود، می‌تواند در کنار تماشای طبیعت و چشم‌اندازهای زاگرس، با شیوه زندگی مردم محلی، غذاهای سنتی، محصولات بومی، صنایع‌دستی و آداب و رسوم آنان نیز آشنا شود. همین تجربه متفاوت می‌تواند انگیزه‌ای برای ماندگاری بیشتر گردشگر و بازگشت دوباره او به منطقه باشد.

یکی از مهم‌ترین آثار توسعه گردشگری روستایی، ایجاد درآمد و اشتغال برای جوامع محلی است. زمانی که گردشگر وارد یک روستا می‌شود، هزینه‌های مختلفی از جمله اقامت، غذا، حمل‌ونقل، خرید سوغات و صنایع‌دستی و استفاده از خدمات محلی دارد. در نتیجه، گردشگری می‌تواند درآمد را مستقیماً وارد چرخه اقتصادی روستا کند و زمینه فعالیت و اشتغال برای گروه‌های مختلف، به‌ویژه جوانان و زنان روستایی، فراهم آورد.

در این میان، اقامتگاه‌های بوم‌گردی نقش مهمی در توسعه گردشگری روستایی دارند. این اقامتگاه‌ها علاوه بر ایجاد ظرفیت اقامتی، می‌توانند بخشی از فرهنگ و معماری بومی منطقه را به گردشگر معرفی کنند. اقامت در یک خانه بومی، صرف غذای محلی و تجربه زندگی در فضای روستایی، نوعی از گردشگری را شکل می‌دهد که با تجربه اقامت در هتل‌های شهری متفاوت است و می‌تواند به یکی از مزیت‌های گردشگری روستاهای ایلام تبدیل شود.

ظرفیت دیگر روستاهای استان، غذاهای محلی و محصولات بومی است. غذاهای سنتی، نان‌های محلی، محصولات کشاورزی و دامی و فرآورده‌های بومی می‌توانند بخشی از هویت گردشگری هر منطقه باشند.

 معرفی و عرضه این محصولات به گردشگران علاوه بر حفظ سنت‌های غذایی، می‌تواند منبع درآمدی پایدار برای خانواده‌های روستایی ایجاد کند.

صنایع‌دستی نیز حلقه مهم دیگری در زنجیره گردشگری روستایی است. بسیاری از محصولات صنایع‌دستی حاصل هنر و مهارت نسل‌های مختلف در مناطق مختلف استان هستند. حضور گردشگر، فرصت مناسبی برای عرضه مستقیم این محصولات و ایجاد بازار برای تولیدکنندگان فراهم می‌کند. به همین دلیل، پیوند میان گردشگری روستایی و صنایع‌دستی می‌تواند به تقویت اقتصاد محلی و حفظ هنرهای بومی کمک کند.

از منظر اجتماعی نیز توسعه گردشگری روستایی اهمیت زیادی دارد. ایجاد فرصت‌های درآمدی جدید می‌تواند به کاهش مهاجرت روستاییان، افزایش امید به آینده و حفظ جمعیت روستاها کمک کند. وقتی جوان روستایی بتواند از ظرفیت‌های محل زندگی خود درآمد کسب کند، انگیزه بیشتری برای ماندن، سرمایه‌گذاری و فعالیت اقتصادی در همان منطقه خواهد داشت.

البته توسعه گردشگری روستایی نیازمند برنامه‌ریزی و توجه جدی به زیرساخت‌هاست. راه دسترسی مناسب، امکانات بهداشتی، خدمات رفاهی، اینترنت و ارتباطات، تابلوهای معرفی جاذبه‌ها، آموزش جوامع محلی و حمایت از سرمایه‌گذاران، از جمله نیازهایی است که باید هم‌زمان با توسعه گردشگری مورد توجه قرار گیرد. همچنین توسعه گردشگری باید به گونه‌ای باشد که ضمن ایجاد درآمد، به طبیعت و هویت فرهنگی روستاها آسیب وارد نکند.

ایلام برای توسعه گردشگری روستایی، نیازمند شناسایی و معرفی روستاهای دارای ظرفیت، ایجاد مسیرهای گردشگری و طراحی بسته‌های سفر متناسب با ویژگی‌های هر منطقه است. هر روستا می‌تواند روایت خاص خود را داشته باشد؛ روایتی از طبیعت، تاریخ، فرهنگ، غذا، صنایع‌دستی و زندگی مردمانی که بخشی از هویت این سرزمین را شکل داده‌اند.

گردشگری روستایی در ایلام، اگر با برنامه‌ریزی، مشارکت مردم محلی و سرمایه‌گذاری مناسب همراه شود، می‌تواند از یک ظرفیت کمتر استفاده‌ شده به یکی از پایه‌های توسعه اقتصادی و اجتماعی استان تبدیل شود. آینده گردشگری ایلام تنها در شهرها و جاذبه‌های شناخته‌شده خلاصه نمی‌شود؛ بخشی از این آینده در روستاهایی قرار دارد که هنوز بسیاری از زیبایی‌ها و روایت‌هایشان برای گردشگران ناشناخته مانده است.

روستاهای ایلام فقط مقصد سفر نیستند، آن‌ها بخشی از هویت، فرهنگ و اقتصاد استان‌اند و می‌توانند با قرار گرفتن در مسیر توسعه گردشگری، به کانون‌هایی برای اشتغال، درآمدزایی و حفظ میراث بومی تبدیل شوند.

انتهای پیام/