به گزارش خبرنگار میراث آریا، صدیقه عبداللهی امروز ۲۷ آبان ماه ۱۴۰۵ با اشاره به موقعیت جغرافیایی این اثر اظهار کرد: سنگابههای شیرهپزی ملهگاله در شهرستان شیراز، بخش ارژن، دهستان کوهمره سرخی، یک کیلومتری شرق روستای ملهگاله و در مجاورت روستای تاریخی دهسرخی، در دامنه کوههای زاگرس و کوه دلو قرار گرفتهاند.
مسئول ثبت میراث نامنقول ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان فارس افزود: منطقه ملهگاله از گذشته یکی از مراکز مهم تولید دوشاب یا شیره انگور در فارس بوده است. هرچند این فرآورده در بخشهای مختلف کوهمره تهیه میشده، اما گستردگی تأسیسات سنتی شیرهپزی در محدوده ملهگاله و دهسرخی نشاندهنده اهمیت اقتصادی و معیشتی این فعالیت در زندگی مردم منطقه است.
عبداللهی با بیان اینکه باغداری و کشت انگور از دیرباز نقش مهمی در اقتصاد محلی داشته است، تصریح کرد: بهرهگیری هوشمندانه از سنگهای طبیعی پراکنده در طبیعت برای ایجاد فضاهای فرآوری انگور، از ویژگیهای شاخص این مجموعه است. در این روش، سه فضای متصل به هم، از بزرگ به کوچک، در دل یک سنگ یا با استفاده از چند سنگ مجاور ایجاد میشد که هرکدام وظیفه مشخصی در مراحل آبگیری و جداسازی تفاله انگور داشتند.
او افزود :در حال حاضر حدود ۱۰۰ سنگابه تاریخی در این دره باقی مانده که ابعاد آنها از یک تا سه متر و عمقشان از یک تا ۲۰ سانتیمتر متغیر است.
فرآیند سنتی تولید شیره انگور نیز شامل برداشت محصول، لهکردن انگورها، افزودن خاک مخصوص برای کاهش لزجی آب انگور، تهنشینی، صافکردن و در نهایت حرارتدادن بود. شیره پس از رسیدن، برای خنکشدن به ظروف دیگر منتقل و سپس در خیکهای تهیهشده از پوست بز نگهداری میشد.
سنگابههای شیرهپزی ملهگاله افزون بر ارزش تاریخی، نمونهای کمنظیر از معماری و فناوری بومی در پیوند با طبیعت و معیشت جوامع محلی به شمار میروند؛ میراثی که ثبت و حفاظت از آن میتواند زمینه معرفی ظرفیتهای تاریخی و گردشگری فرهنگی کوهمره سرخی را فراهم کند.
انتهای پیام/

نظر شما