حمید نیکزاد فعال گردشگری استان گلستان در یادداشتی بهمناسبت هفته گردشگری نوشت: در روزهایی که کاهش تقاضا و افزایش هزینهها، ادامه فعالیت را برای بسیاری از کسبوکارهای گردشگری دشوار کرده است، بازطراحی گردشگری گلستان باید از حفظ واحدهای موجود و حل مسئلههای واقعی آنها آغاز شود؛ مسیری که فناوری و هوش مصنوعی نیز میتوانند در آن نقشی کاربردی داشته باشند.
هفته گردشگری امسال، با شعار «برنامه دیجیتال و هوش مصنوعی برای بازطراحی گردشگری»، برای بسیاری از فعالان این حوزه با پرسشهایی جدی آغاز میشود: چگونه چراغ یک مجموعه را روشن نگه داریم؟ چگونه حقوق کارکنان را بهموقع بپردازیم؟ چگونه کیفیت خدمات را در برابر افزایش هزینهها حفظ کنیم؟ و چگونه، در روزهایی که نگرانی از جنگ و دشواری معیشت بر زندگی مردم سایه انداخته است، از سفر و آینده سخن بگوییم؟
این پرسشها بخشی از واقعیت روزمره کسانی است که پشت میز پذیرش، در آشپزخانه، در آژانس مسافرتی، در اقامتگاه روستایی و در مسیرهای گردشگری کار میکنند. بهعنوان فردی که خود مستقیم درگیر مسائل ریزودرشت گردشگری و فعالیت اقتصادی است، معتقدم هر سخنی درباره آینده این صنعت باید از همین واقعیتها آغاز شود.
برای خانوادهای که نگران تأمین هزینههای ضروری است، سفر به تعویق میافتد. برای کسبوکاری که با کاهش تقاضا روبهرو میشود، پرداخت تعهدات دشوارتر میشود. ادامه این وضعیت میتواند به خروج نیروی ماهر، افت کیفیت و تعطیلی واحدها بینجامد؛ خسارتهایی که جبران آنها حتی پس از عبور از بحران نیز آسان نخواهد بود.
بااینحال، درست در چنین روزهایی است که باید درباره آینده گردشگری جدیتر گفتوگو کنیم. تصمیمهای امروز تعیین میکنند که پس از فروکشکردن بحران، چه ظرفیتهایی برای بازگشت و رشد باقی مانده است.
گردشگری، معیشت یک زنجیره انسانی است
پشت هر واحد گردشگری، شبکهای از زندگیها و کسبوکارها قرار دارد: کشاورزی که محصول میفروشد، تولیدکنندهای که مواد اولیه تأمین میکند، هنرمندی که صنایعدستی میسازد، رانندهای که مسافر جابهجا میکند و جوانی که با راهنمایی گردشگران برای خود شغل ساخته است.
در گلستان، این پیوند اهمیت ویژهای دارد. گردشگری میتواند میان شهر و روستا، کشاورزی و خدمات، فرهنگ و اقتصاد ارتباط برقرار کند. آسیب به این زنجیره، فراتر از کاهش درآمد یک مجموعه است؛ بخشی از فرصتهای اشتغال محلی و امکان ماندگاری مردم در زادگاهشان را تحت تأثیر قرار میدهد.
به همین دلیل، حفظ کسبوکارهای موجود باید جایگاهی روشن در سیاستهای حمایت از اشتغال استان داشته باشد. مجموعهای که سالها برای تربیت نیروی انسانی، جلب اعتماد مشتری و ایجاد کیفیت تلاش کرده، سرمایهای است که باید ارزش حفظ آن را شناخت.
بازطراحی گردشگری باید از مسئلههای واقعی آغاز شود
شعار امسال، «برنامه دیجیتال و هوش مصنوعی برای بازطراحی گردشگری»، فرصت مناسبی برای بازنگری در شیوه اداره این صنعت است. اما برای فعال اقتصادی، ارزش این شعار زمانی روشن میشود که بتواند اثر آن را در کار روزانه خود ببیند.
آیا فناوری میتواند شناخت ما از مشتری را بهتر کند؟ آیا میتواند به برنامهریزی خرید، کاهش ضایعات، آموزش کارکنان، معرفی دقیق خدمات و پاسخگویی منظمتر کمک کند؟ آیا میتواند اطلاعات پراکنده مقصد را به راهنمایی قابلاعتماد برای مسافر تبدیل کند؟
هوش مصنوعی، در صورت استفاده درست، در بخشی از این امور کمککننده است؛ از تهیه محتوای چندزبانه و تحلیل بازخورد مشتریان تا تدوین آموزشهای شغلی و کمک به بررسی اطلاعات فروش. البته نتیجه آن به کیفیت داده، نظارت انسانی و تناسب ابزار با نیاز کسبوکار وابسته است.
درعینحال، نمیتوان از تحول دیجیتال سخن گفت و دسترسی پایدار به اینترنت، آموزش، زیرساخت ارتباطی و هزینه ابزارها را نادیده گرفت. کسبوکاری که برای ارتباط با مشتری یا دسترسی به خدمات دیجیتال با اختلال مواجه است، پیش از هر چیز به زیرساخت قابلاتکا نیاز دارد.
انتظار میرود برنامههای این حوزه با همکاری تشکلها، مراکز علمی و پارک علم و فناوری، به آموزشهای کاربردی و پروژههای کوچک قابلسنجش تبدیل شود. موفقیت یک دوره آموزشی را باید در بهبود عملکرد واحدها دید.
انتهای پیام/
نظر شما