محمدرضا الهامی در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا، اظهار کرد: با توجه به گسترش روابط راهبردی دو کشور در سال‌های اخیر، یادگیری زبان چینی به‌ویژه در حوزه‌های اقتصادی، تجاری، فرهنگی، گردشگری و دیپلماسی عمومی اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
او افزود: زبان تنها ابزار ارتباط میان انسان‌ها نیست، بلکه وسیله‌ای برای شناخت فرهنگ، آداب و رسوم و روابط اجتماعی افراد و ملت‌هاست. از این رو، یادگیری زبان چینی می‌تواند ارتباط میان مردم ایران و چین را در حوزه‌های مختلف تقویت کند.
زبان چینی؛ ابزاری برای کاهش سوءتفاهم‌های تجاری
نایب‌رئیس دوم انجمن دوستی ایران و چین با اشاره به جایگاه چین در روابط تجاری ایران گفت: چین یکی از مهم‌ترین شرکای تجاری ایران است و تسلط بر زبان چینی می‌تواند به بازرگانان و فعالان اقتصادی کمک کند تا مذاکرات و قراردادهای خود را بدون واسطه و با استفاده از زبان اصلی طرف مقابل پیش ببرند.
الهامی ادامه داد: آشنایی مستقیم با زبان و فرهنگ چینی، علاوه بر تسهیل مذاکرات، موجب درک دقیق‌تر روابط اجتماعی و فرهنگی طرف مقابل می‌شود و می‌تواند ریسک سوءتفاهم‌های تجاری را کاهش دهد.
وی با اشاره به برخی اختلافات و دعاوی میان تجار ایرانی و چینی اظهار کرد: یکی از مشکلاتی که در روابط تجاری دو طرف می‌تواند ایجاد شود، نبود زبان مشترک است. زمانی که ارتباط از طریق یک زبان واسط مانند انگلیسی انجام می‌شود، ممکن است بخشی از مفاهیم به‌درستی منتقل نشود، در حالی که استفاده از مترجم مسلط به زبان چینی می‌تواند انتقال مستقیم‌تر مفاهیم را امکان‌پذیر کند.
نیاز نهادهای دیپلماتیک به کارشناسان مسلط به زبان چینی
الهامی در ادامه با اشاره به نقش زبان چینی در حوزه دیپلماسی و روابط بین‌الملل گفت: با توجه به گسترش روابط ایران و چین و حضور ایران در سازمان‌هایی مانند سازمان همکاری شانگهای و بریکس و همچنین ارتباط با ابتکار کمربند و جاده، کشور به کارشناسانی مسلط به زبان چینی نیاز دارد.
وی افزود: تربیت چنین نیروهایی می‌تواند برای وزارت امور خارجه، نهادهای دیپلماتیک، اندیشکده‌ها، نمایندگی‌های ایران در چین، سفارتخانه‌ها، کنسولگری‌ها و دفاتر تجاری مفید باشد و به درک مستقیم‌تر مواضع مشترک و اختلاف‌نظرهای دو کشور کمک کند.
ضرورت توسعه مطالعات و پژوهش‌های مستقیم درباره چین
مدیر گروه اسبق زبان چینی دانشگاه علامه طباطبایی، آموزش زبان چینی را در حوزه دانشگاهی و پژوهشی نیز مهم دانست و گفت: قرار گرفتن زبان چینی در برنامه‌های دانشگاهی و تربیت متخصصان این حوزه می‌تواند زمینه انجام پژوهش‌های دقیق‌تر در زمینه‌های دیپلماسی، اقتصاد، تجارت، گردشگری و فرهنگ را فراهم کند.
الهامی پیشنهاد کرد زبان چینی در رشته‌هایی مانند روابط بین‌الملل، اقتصاد، بازرگانی، مدیریت، حقوق، مطالعات منطقه‌ای و همچنین رشته‌های مرتبط با گردشگری مورد توجه قرار گیرد.
وی با اشاره به وضعیت ترجمه آثار چینی در ایران اظهار کرد: بخش قابل توجهی از دیدگاه‌ها و آثاری که درباره چین در ایران مورد استفاده قرار می‌گیرد، از زبان‌های واسط مانند انگلیسی، آلمانی و فرانسوی ترجمه شده است و آثار کمتری به‌صورت مستقیم از زبان چینی به فارسی ترجمه شده‌اند.
وی افزود: زمانی که مترجم با زبان، فرهنگ، تاریخ و آداب و رسوم جامعه مبدأ آشنایی داشته باشد، می‌تواند متن را با دقت بیشتری ترجمه کند. استفاده از زبان‌های واسط ممکن است در فرآیند ترجمه موجب کاهش یا تغییر بخشی از معنا، مفاهیم فرهنگی، اصطلاحات و حتی تأکیدهای موجود در متن اصلی شود.
الهامی تاکید کرد: یادگیری زبان چینی می‌تواند به ایرانیان کمک کند تا به ادبیات، فرهنگ و دیدگاه‌های دست‌اول چینی دسترسی پیدا کنند و از سوی دیگر، آثار ادبی، فرهنگی، تاریخی و علمی ایران نیز بتواند به‌صورت مستقیم به زبان چینی ترجمه و معرفی شود.
فرصت‌های شغلی زبان چینی در ایران
وی همچنین به ظرفیت‌های اقتصادی و اشتغال‌زایی یادگیری زبان چینی اشاره کرد و گفت: با توجه به گسترش روابط اقتصادی ایران و چین، فرصت‌های شغلی متنوعی برای افرادی که به زبان چینی مسلط هستند، ایجاد شده است.
الهامی ادامه داد: مترجمان زبان چینی می‌توانند در شرکت‌های چینی فعال در ایران، شرکت‌های ایرانی دارای نمایندگی در چین، حوزه‌های صادرات و واردات، گردشگری، فناوری، شرکت‌های دانش‌بنیان و همچنین آموزش زبان فعالیت کنند.
وی حوزه گردشگری را یکی از زمینه‌های مهم اشتغال برای زبان‌آموزان چینی دانست و افزود: فعالیت به عنوان راهنمای گردشگری و مترجم برای گردشگران چینی، چه در ایران و چه در چین، از جمله ظرفیت‌هایی است که می‌تواند برای متخصصان این زبان ایجاد شود.
الهامی همچنین با اشاره به افزایش تقاضا برای آموزش زبان چینی گفت: برگزاری دوره‌های آموزشی زبان چینی نیز می‌تواند یکی دیگر از زمینه‌های فعالیت و درآمدزایی برای افرادی باشد که در این حوزه تخصص پیدا می‌کنند.
ضرورت تقویت آموزش زبان چینی از دوره‌های پایه
نایب‌رئیس دوم انجمن دوستی ایران و چین در ادامه بر ضرورت برنامه‌ریزی منسجم برای آموزش زبان چینی تاکید کرد و گفت: اگر قرار است آموزش زبان چینی در کشور توسعه پیدا کند، باید برنامه آموزشی منسجم، محتوای مناسب، کتاب‌های استاندارد و مدرس متخصص در اختیار داشته باشیم و از فناوری‌های نوین آموزشی نیز استفاده کنیم.
وی افزود: آموزش زبان چینی می‌تواند از دوره‌های پایه مورد توجه قرار گیرد و در دانشگاه‌ها نیز به عنوان زبان دوم در کنار زبان‌های خارجی دیگر ارائه شود. برای نمونه، دانشجویان رشته‌های زبان انگلیسی یا فرانسه می‌توانند زبان چینی را به عنوان زبان دوم انتخاب کنند.
الهامی با اشاره به تجربه برخی کشورهای منطقه در آموزش زبان چینی اظهار کرد: برخی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس نیز آموزش زبان چینی را از سنین پایین مورد توجه قرار داده‌اند و این موضوع نشان می‌دهد که برای توسعه روابط اقتصادی و فرهنگی با چین، تربیت نسل جدیدی از زبان‌آموزان چینی می‌تواند اهمیت داشته باشد.
زبان؛ پلی برای شناخت متقابل ایران و چین
وی در بخش دیگری از سخنان خود با تاکید بر نقش زبان در دیپلماسی عمومی گفت: زبان ابزار اصلی انتقال فرهنگ است و یادگیری زبان چینی به ایرانیان کمک می‌کند تا فرهنگ، تاریخ، ادبیات، آداب و رسوم و حتی ورزش‌های چینی را بهتر بشناسند.
الهامی تاکید کرد: از سوی دیگر، فردی که زبان چینی می‌آموزد باید با فرهنگ، ادبیات و تاریخ ایران نیز آشنایی کافی داشته باشد تا بتواند تصویری دقیق از ایران را به مردم چین منتقل کند.
وی افزود: زبان در واقع پلی میان فرهنگ‌های دو ملت است. اگر هدف ما تعمیق روابط مردم ایران و چین، افزایش شناخت متقابل و توسعه دیپلماسی عمومی است، زبان چینی برای ایرانیان و زبان فارسی برای چینی‌ها می‌تواند یکی از مهم‌ترین ابزارهای ایجاد این ارتباط باشد.
زبان چینی و ویژگی‌های متفاوت آن
الهامی در ادامه با اشاره به ویژگی‌های زبان چینی توضیح داد: برخلاف زبان‌های الفبایی مانند انگلیسی، فرانسوی و آلمانی، زبان چینی ساختار متفاوتی دارد و کاراکترهای آن ماهیتی تصویری دارند.
وی گفت: در برخی ترجمه‌ها از کاراکتر چینی با عنوان «پندارنگار» یا «ایده‌نگار» یاد شده است؛ زیرا این کاراکترها می‌توانند یک تصویر یا مفهوم ذهنی را به شکل نوشتاری منتقل کنند.
الهامی افزود: هر کاراکتر چینی از مجموعه‌ای از حرکات قلم یا «استروک» تشکیل می‌شود و با ترکیب این حرکات، کاراکترهای مختلف شکل می‌گیرند. بنابراین، یادگیری زبان چینی صرفاً به معنای حفظ مجموعه‌ای از حروف نیست، بلکه زبان‌آموز باید ساختار و منطق شکل‌گیری کاراکترها را نیز بیاموزد.
وی با بیان اینکه تعداد کاراکترهایی که یک فرد می‌آموزد، بر سطح توانایی او در خواندن و استفاده از زبان تأثیر می‌گذارد، ادامه داد: با افزایش سطح زبان، فرد می‌تواند از زبان محاوره‌ای و روزمره به متون تخصصی، ادبی، روزنامه‌ای و ژورنالیستی دسترسی پیدا کند.
الهامی در پایان تاکید کرد: توسعه آموزش زبان چینی می‌تواند همزمان در حوزه‌های فرهنگی، اقتصادی، تجاری، گردشگری، دانشگاهی، پژوهشی و دیپلماسی عمومی به تقویت روابط ایران و چین کمک کند و تربیت نیروی انسانی مسلط به زبان و فرهنگ دو کشور، یکی از الزامات توسعه روابط پایدار میان دو ملت است.
انتهای پیام/
نظر شما