به گزارش خبرنگار میراث‌آریا، پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری برای مطالعه و پژوهش به ­منظور مرمت دژ الموت، با اداره کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان قزوین و پایگاه میراث‌فرهنگی الموت همکاری مشترک آغاز کرده است.

این همکاری در راستای هم‌افزایی علمی برای حفظ و شناخت معماری این اثر مهم صورت می‌­پذیرد؛ اثری که سال جاری به همراه شبکه‌­ای از قلعه‌­های دیگر به‌­عنوان سی‌­امین اثر ملموس ایران در فهرست آثار جهانی به­ ثبت رسید.

ذات­ الله نیک­زاد، عضو هیئت علمی پژوهشکده میراث معماری و شهریِ پژوهشگاه در این‌باره گفت: دژ حسن صباح الموت واقع در الموت شرقیِ استان قزوین است و بر دامن کوه هودکان بر کوهچه­‌ای منتهی به دره­‌های پیرامونی قرار دارد. روستای گازرخان و باغات پیرامون آن در پای دژ گسترده است و روستاهای دیگر حوزۀ درۀ الموت، به همراه منظر بی­‌نظیر طبیعت کوهستانی، در چشم‌­انداز این دژ واقع شده‌اند. حسن صباح در اواخر سده پنجم هجری این مکان را به‌­عنوان مرکز حکومت­‌شان برگزید و اسماعیلیان در استحکام و توسعه آن کوشیدند؛ تا این­که در میانه سده هفتم هجری دو مرتبه توسط مغولان ویران شد.

او افزود: دژ الموت از بخش‌­های گوناگونی نظیر قلعه گردن، قلعه پایین و قلعه بالا تشکیل شده است. بیشترین تراکم آثار معماری در عرصه قلعه بالا مشاهده می­‌شود که شامل برج و بارو، دیده‌­بانی و دیگر استحکامات، مسیرهای دسترسی و ورودی­‌ها، حاکم‌­نشین، فضاهای زیست، سازه­‌های ذخیرۀ مواد خوراکی، آب‌­انبارها، سازوکار ذخیره و انتقال آب و موارد دیگر است که با روش ساخته و کنده به وجود آمدند.

نیکزاد تصریح‌ کرد: شناخت امروزین از دژ الموت را بایستی حاصل 25 سال کاوش باستان­‌شناسی و حفاظت و مرمت مستمر از سوی گروه‌­های مستقر در پایگاه میراث‌فرهنگی به سرپرستی حمیده چوبک دانست. امروز قلعه مخاطبان بسیاری دارد و با وجود قرار داشتن در دل کوهستان و راه دشوار رسیدن بدان، از نزدیک به بازدید آن می­‌شتابند که با پشتیبانی اداره کل استان پذیرای علاقه‌مندان است.

این عضو هیئت علمی پژوهشکده میراث معماری و شهریِ پژوهشگاه افزود: رویداد ثبت جهانی نیز چشم‌­انداز تازه‌­ای بر معرفی این اثر گشوده است. به ­سبب قرار داشتن در موقعیت کوهستانی، شرایط سخت اقلیمیِ همراه با بارش‌ها و یخ­بندان­‌های طولانی، آسیب­‌های مداومی به آثار معماری دژ وارد شده است؛ به­‌طوری­که با انجام مرمت‌­های مستمر، که در دستور کار قرار دارد و با روش­‌های حفاظتی می‌­توان بر این مشکلات فائق آمد. بسیاری از بقایای معماری در شیب‌­های تند و پرتگاه‌­ها قرار دارند که نیازمند تمهیدات ویژه مرمتی‌ هستند و شناخت میدانی و مستند می­‌تواند به حفظ و خواناسازی این آثار یاری رسانَد.این همکاری می‌­تواند زمینه‌­ساز گسترش همکاری‌های مشترک علمی آینده با اداره کل استان و پایگاه برای حفاظت از دژ الموت شمرده شود.

انتهای پیام/