تاریخ شفاهی، تجربه‌های نسل‌های گذشته را به میراثی ماندگار برای آیندگان تبدیل می‌کند

باستان‌شناس و سرپرست تیم کاوش گورستان تاریخی زاگرس سنندج، با تاکید بر اهمیت شناخت و انتقال میراث تاریخی و فرهنگی به نسل‌های آینده گفت: ثبت و معرفی روایت‌ها و دانسته‌های نسل‌های گذشته، در کنار اسناد تاریخی و یافته‌های پژوهشی، به شناخت بهتر پیشینه فرهنگی جامعه و تقویت هویت نسل جوان کمک می‌کند.

کاظم ملازاده در گفت‌گو با خبرنگار میراث‌آریا اظهار کرد: آشنایی نسل جوان با پیشینه تاریخی و فرهنگی خود، زمینه شناخت بهتر ریشه‌های هویتی و افزایش علاقه‌مندی به حفظ میراث گذشتگان را فراهم می‌کند؛ از این‌رو، معرفی گذشته تاریخی مناطق مختلف باید با استفاده از ظرفیت‌های آموزشی، فرهنگی و رسانه‌ای دنبال شود.

عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی سینا افزود: تاریخ شفاهی می‌تواند در ثبت و انتقال خاطرات، تجربه‌ها و دانسته‌های افرادی که بخشی از رویدادها و تحولات گذشته را تجربه کرده‌اند، نقش مهمی داشته باشد و این اطلاعات را در اختیار نسل‌های بعدی قرار دهد.

این باستان‌شناس با اشاره به اهمیت ثبت روایت‌های انسانی عنوان کرد: تجربه‌ها و خاطرات افراد، بخشی از اطلاعات مورد نیاز برای شناخت گذشته را فراهم می‌کنند، اما برای دستیابی به تصویری دقیق از تاریخ، لازم است این روایت‌ها در کنار اسناد مکتوب و شواهد پژوهشی بررسی شوند.

ملازاده با تاکید بر ضرورت آشنا کردن نسل جوان با گذشته تاریخی و فرهنگی جامعه یادآور شد: بخشی از اطلاعات مربوط به پیشینه مناطق می‌تواند از طریق کتاب‌های درسی و برنامه‌های آموزشی به دانش‌آموزان منتقل شود.

او با بیان اینکه آموزش‌وپرورش می‌تواند با برگزاری بازدیدهای دانش‌آموزی از موزه‌ها و محوطه‌های تاریخی، زمینه آشنایی نزدیک‌تر نسل جوان با آثار و شواهد گذشته را فراهم کند، گفت: همچنین رسانه‌ها، کتاب‌ها و نهادهای فرهنگی می‌توانند در معرفی دستاوردهای پژوهشی و انتقال اطلاعات تاریخی به جامعه نقش‌آفرین باشند.

سرپرست تیم کاوش گورستان تاریخی زاگرس سنندج اظهار کرد: باستان‌شناسی رشته‌ای جذاب است و یافته‌های آن، در صورت معرفی مناسب، زمینه آگاهی بیشتر نسل جوان از گذشته را فراهم و مچنین شناخت این پیشینه به تقویت هویت فرهنگی و افزایش توجه به حفظ میراث تاریخی کمک می‌کند.

ملازاده با اشاره به ارتباط تاریخ شفاهی و پژوهش‌های تاریخی افزود: میزان کارآمدی تاریخ شفاهی به دوره مورد مطالعه بستگی دارد.

عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی سینا یادآور شد: برای شناخت دوره‌های بسیار کهن، به دلیل فاصله زمانی طولانی، امکان دستیابی به اطلاعات مستقیم از طریق روایت‌های شفاهی محدود است و پژوهشگران باید بیشتر به اسناد و متون تاریخی و شواهد باستان‌شناسی مراجعه کنند.

او بیان کرد: در مقابل، برای بررسی دوره‌های متأخرتر که امکان ثبت خاطرات و تجربه‌های انسانی درباره آن‌ها وجود دارد، تاریخ شفاهی می‌تواند اطلاعات ارزشمندی در اختیار پژوهشگران قرار دهد و به تکمیل شناخت تاریخی کمک کند.

این باستان‌شناس عنوان کرد: تطبیق روایت‌های شفاهی با اسناد و شواهد موجود اهمیت زیادی دارد، زیرا استفاده هم‌زمان از منابع مختلف، به شناخت دقیق‌تر رویدادها و تحولات گذشته منجر می‌شود.

ملازاده با اشاره کوتاه به اهمیت پژوهش‌های باستان‌شناسی در شناخت پیشینه مناطق گفت: کاوش گورستان تاریخی زاگرس سنندج، با شناسایی شواهدی از دوره عصر آهن ۳ و آثار استقراری متعلق به دوره‌های بعد، می‌تواند به شناخت بهتر لایه‌های تاریخی و فرهنگی این شهر کمک کند.

او بیان کرد: چنین پژوهش‌هایی در کنار بررسی اسناد تاریخی و ثبت روایت‌های مرتبط با دوره‌های متأخرتر، زمینه شناخت جامع‌تر گذشته و انتقال آگاهی درباره میراث‌فرهنگی به نسل‌های آینده را فراهم می‌کنند.

سرپرست تیم کاوش گورستان تاریخی زاگرس سنندج، یادآور شد: حفظ میراث تاریخی تنها به نگهداری آثار و بناهای گذشته محدود نمی‌شود، بلکه انتقال دانش، تجربه و آگاهی تاریخی به نسل‌های آینده نیز بخشی از این مسئولیت است که با همکاری پژوهشگران، مراکز آموزشی، رسانه‌ها و نهادهای فرهنگی می‌توان آن را بهتر محقق کرد.

انتهای پیام/

کد خبر 1405073003117
دبیر مرضیه امیری

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha