مهدی حسام، عضو هیئت علمی دانشگاه گیلان، در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا، در خصوص تصویب آیین‌نامه شورای هماهنگی گردشگری سلامت، با اشاره به جایگاه این حوزه در صنعت گردشگری اظهار کرد: گردشگری سلامت با افزایش سطح آگاهی و تغییر الگوهای زندگی و تقاضای خدمات سلامت‌محور، به یکی از حوزه‌های مهم فعالیت اقتصادی در صنعت گردشگری تبدیل شده است و امروزه در قالب‌های متنوعی، از خدمات درمانی و پزشکی تا تندرستی و آرامش، بازارهای هدف خود را دنبال می‌کند.

او با بیان اینکه گردشگری سلامت محدود به درمان بیماری‌ها و انجام خدمات پزشکی نیست، افزود: این حوزه طیف گسترده‌ای از خدمات را در بر می‌گیرد که از جراحی و درمان بیماری‌ها و مراقبت از بیمار تا بهبودی کامل آغاز می‌شود و خدماتی نظیر مراقبت‌های زیبایی، فعالیت‌های جسمانی، رژیم غذایی سالم، مدیتیشن، رایحه‌درمانی، استخرهای آب گرم، طب سوزنی و بهره‌مندی از محیط‌های طبیعی را نیز شامل می‌شود.

حسام ادامه داد: توسعه این شاخه از گردشگری مستلزم شناخت دقیق نیازهای گردشگران و طراحی بسته‌های خدماتی متناسب با گروه‌های هدف است؛ به‌گونه‌ای که کیفیت خدمات، برخورداری از دانش تخصصی و توجه به ابعاد مختلف سلامت، در کنار ظرفیت‌های مقصد گردشگری مورد توجه قرار گیرد.

گردشگری سلامت؛ ظرفیتی برای اشتغال پایدار و رونق اقتصادی مقصد

عضو هیئت علمی دانشگاه گیلان با اشاره به آثار اقتصادی و اجتماعی گردشگری سلامت بیان کرد: اهمیت این حوزه تنها به ارائه خدمات مرتبط با سلامت محدود نمی‌شود، بلکه توسعه آن می‌تواند در زمینه‌هایی همچون ایجاد اشتغال پایدار، تقویت ماندگاری جمعیت بومی در مقاصد گردشگری، جذب سرمایه‌گذاری و ارتقای کیفیت زندگی جوامع محلی نیز نقش‌آفرین باشد.

او افزود: بهره‌مندی از این ظرفیت‌ها مستلزم آن است که منافع گردشگران با منافع جوامع میزبان هم‌راستا شود. از همین رو، شناسایی قابلیت‌های مناطق مختلف برای توسعه گردشگری سلامت و بررسی منابع و مزیت‌های هر مقصد، باید در کانون توجه پژوهشگران، برنامه‌ریزان و نهادهای مسئول قرار گیرد.

ضرورت تدوین الگوی توسعه گردشگری سلامت متناسب با ظرفیت‌های منطقه‌ای

حسام با اشاره به ظرفیت‌های موجود در ایران و استان گیلان، بر ضرورت تدوین راهبردهای متناسب با ویژگی‌های هر مقصد تاکید کرد و گفت: ارتقای رقابت‌پذیری در گردشگری سلامت نیازمند توجه هم‌زمان به عوامل و منابع پشتیبان، جاذبه‌های محوری، مدیریت مقصد و سیاست‌های برنامه‌ریزی و توسعه است.

او تصریح کرد: نهادهای متولی برای توسعه فعالیت‌های گردشگری سلامت در زیرشاخه‌های مختلف، به الگوی مشخصی نیاز دارند تا بر اساس آن، ظرفیت‌های موجود شناسایی و برای بهره‌برداری از آنها برنامه‌ریزی شود. چنین الگویی می‌تواند مسیر سیاست‌گذاری و اجرای برنامه‌های توسعه‌ای را روشن‌تر کند و زمینه هماهنگی بیشتر میان ظرفیت‌های منطقه‌ای و اهداف کلان این حوزه را فراهم آورد.

عضو هیئت علمی دانشگاه گیلان در ادامه با تاکید بر قابلیت‌های این استان خاطرنشان کرد: تدوین الگوی گردشگری سلامت در گیلان می‌تواند با تعیین خطوط کلان سیاستی و مشخص کردن حوزه‌های اصلی مداخله، مبنایی برای عملیاتی‌کردن برنامه‌های توسعه گردشگری در سطح منطقه فراهم کند.

او یادآور شد: بهره‌گیری مؤثر از ظرفیت‌های گردشگری سلامت در استان‌ها، به شناخت مزیت‌های هر منطقه و تدوین سیاست‌ها و برنامه‌هایی متناسب با منابع، جاذبه‌ها و الزامات مدیریت مقصد وابسته است، رویکردی که می‌تواند در مسیر توسعه هدفمند این حوزه و تقویت جایگاه ایران در بازار گردشگری سلامت مورد توجه قرار گیرد.

انتهای پیام/