به‌گزارش خبرنگار میراث‌آریا، حکیمه رازقی منصور شنبه ۱۶ آبان ۱۴۰۵ با اشاره به اهمیت این سازه در شناخت نظام سنتی آبرسانی و مهندسی بومی منطقه اظهار کرد: پل آبرسان نوکجار در روستای آهنگرکلای بزرگ شهرستان بابل واقع شده و بر اساس بررسی های انجام شده، به دوره قاجار تعلق دارد. این سازه با بهره گیری از مصالح بومی از جمله سنگ، آجر و ساروج ساخته شده و دارای یک چشمه است.

 سرپرست گمانه زنی و پیگردی پل آبرسان نوکجار در شهرستان بابل، افزود: این سازه در راستای انتقال، هدایت و کنترل جریان آب و آبیاری اراضی کشاورزی مورد استفاده قرار می‌گرفته و بیانگر دانش بومی و شیوه‌های سنتی مدیریت منابع آب در منطقه است.

او با اشاره به نتایج عملیات میدانی بیان کرد: در جریان گمانه‌زنی و پیگردی این سازه، شواهدی از جمله یک ساختار مرتبط با کنترل جریان آب و بخشی از کف آجری آبراه شناسایی شد که مطالعه و مستند نگاری آن ها می‌تواند در شناخت دقیق‌تر ساختار معماری، نحوه عملکرد و شیوه آبرسانی این پل تاریخی موثر باشد.

رازقی در پایان تاکید کرد: مستندسازی و مطالعه سازه های تاریخی مرتبط با آبرسانی، گامی مهم در شناخت دانش مهندسی سنتی و ضرورت حفاظت از میراث ارزشمند فرهنگی و تاریخی منطقه به شمار می رود.

انتهای پیام/