یزدان رحمتی: آرزوی بعضی از بچه‌های پرورشگاهی فقط داشتن یک عروسک است

یزدان رحمتی، بازیگر ۹ ساله نقش «گوشه» در نمایش موزیکال «آرزوهای کوچک»، با اشاره به تجربه آشنایی نزدیک‌تر با کودکان پرورشگاهی گفت: از یکی از این بچه‌ها پرسیدم آرزویش چیست و متوجه شدم فقط یک عروسک می‌خواهد. به نظرم مردم با تماشای این نمایش بیشتر با داستان زندگی این بچه‌ها آشنا می‌شوند و می‌توانند به آن‌ها کمک کنند.

یزدان رحمتی، بازیگر ۹ ساله نمایش «آرزوهای کوچک» که نقش «گوشه» را در این اثر ایفا می‌کند، در گفت‌وگو با خبرنگار میراث آریا درباره شخصیت خود توضیح داد: گوشه پسری است که پدرش او را برای به دست آوردن پول به خانواده دیگری می‌فروشد. گوشه از این رفتارهای پدرش خسته شده و با پلیس تماس می‌گیرد و او را لو می‌دهد. پدرش به زندان می‌رود و از طرف دیگر، مادرش هم پیش از این از ایران رفته است. در نهایت گوشه به پرورشگاه منتقل می‌شود، اما پدرش دو سه بار او را از پرورشگاه می‌دزدد. به همین دلیل گوشه هنوز می‌ترسد که پدرش دوباره سراغش بیاید و او را بفروشد.

او درباره بخش مورد علاقه‌اش از این نقش گفت: قسمت‌هایی را که گوشه می‌ترسد و به گوشه‌ای می‌رود و پنهان می‌شود، خیلی دوست دارم؛ چون به نظرم بامزه است.

رحمتی درباره تجربه‌های قبلی خود در بازیگری نیز بیان کرد: در نمایش‌های «الیور توئیست»، «مشق ناتمام» و «وزیر خودخواه» بازی کرده‌ام. من بیشتر تئاتری هستم و هنوز در فیلم سینمایی بازی نکرده‌ام، البته چند روز پیش برای تست یک فیلم رفتم که هنوز اسم آن را به من نگفته‌اند.

این بازیگر کودک درباره اتفاق‌های به‌یادماندنی اجرا و پشت صحنه اظهار کرد: یک بار حواسم نبود و روی صحنه زمین خوردم که برای خودم خیلی خنده‌دار بود.

او درباره واکنش خانواده و دوستانش به بازی در این نمایش گفت: به من گفتند عالی بودی. وقتی یکی از دوستانم برای اولین بار به تئاتر آمد و خیلی تشویقم کرد، خیلی خوشحال شدم و کیف کردم.

رحمتی درباره دلیل انتخاب عنوان «آرزوهای کوچک» برای این نمایش توضیح داد: به نظرم این اسم به این دلیل انتخاب شده که آرزوهای بچه‌های پرورشگاهی کوچک است. من بچه‌هایی را که در پرورشگاه زندگی می‌کنند از نزدیک دیدم و آن‌ها هم به تماشای نمایش ما آمدند. از یکی از آن‌ها پرسیدم آرزویش چیست و فهمیدم آرزوی خیلی کوچکی دارد؛ فقط یک عروسک می‌خواهد.

یزدان رحمتی: آرزوی بعضی از بچه‌های پرورشگاهی فقط داشتن یک عروسک است


او درباره تأثیر نمایش بر مخاطبان و نقشی که تماشاگران می‌توانند در کمک به کودکان داشته باشند، گفت: به نظرم هرچه مردم بیشتر به تماشای این نمایش بیایند، بیشتر متوجه می‌شوند این بچه‌ها چقدر درد کشیده‌اند و چقدر از اینکه خانه‌ای ندارند ناراحت هستند. با بیشتر دیده شدن نمایش، هم مردم با داستان زندگی آن‌ها آشنا می‌شوند و هم به این بچه‌ها کمک می‌شود؛ چون پول بلیت نمایش صرف کمک به بچه‌های مهر و ماه می‌شود.

این بازیگر ۹ ساله درباره بزرگ‌ترین آرزوی کودکان بی‌سرپرست عنوان کرد: فکر می‌کنم دوست دارند خانه خوبی داشته باشند، دوستان زیادی پیدا کنند و یک خانواده خیلی مهربان داشته باشند.

رحمتی در ادامه پیامی را از طرف بچه‌های نمایش به تماشاگران مطرح کرد و افزود: می‌خواهم بگویم لطفاً دست پرمهرتان را روی شانه‌هایشان بگذارید.

او درباره مهم‌ترین عامل شادی کودکان نیز گفت: فکر می‌کنم یک خانواده خیلی مهربان و اسباب‌بازی‌های زیاد می‌تواند بچه‌ها را خوشحال کند.

رحمتی درباره تجربه همکاری با حسین پارسایی اظهار کرد: آقای پارسایی معلم خیلی خوب و مهربانی است. هر کاری که با او انجام دادم موفقیت آمیز بود.

او همچنین درباره دوستانی که در جریان اجرای این نمایش پیدا کرده است، گفت: اینجا با رادمهر، آراد و مانی بازیگران نقش مطرب، زنجیری و باروت خیلی دوست شده‌ام.

این بازیگر کودک در پایان از مخاطبان دعوت کرد به تماشای نمایش «آرزوهای کوچک» بنشینند و گفت: بیایید «آرزوهای کوچک» را ببینید و دست پرمهرتان را روی شانه این بچه‌ها بگذارید.

انتهای پیام/

کد خبر 1405090100021
دبیر مریم قربانی‌نیا

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha