در سپیده‌دمِ اردیبهشتی که هنوز ردی از تازگیِ بهار در تنِ خاک است، روستای کیارام در دل دهستان نیلکوه، لب از لب باز می‌کند. اینجا، جایی در ۳۵ کیلومتری گالیکش، صبح‌ها با عطرِ خاکِ باران‌خورده و صدای آرامِ قطراتی که از برگ‌های سبز می‌چکند، آغاز می‌شود. آسمانی صاف و روشن، آینه‌ای شده برای سبزِ بی‌انتهای کیارام؛ گویی طبیعت در این گوشه‌ی استان گلستان، تمامِ رنگ‌های خود را برای تماشای این صبحِ دلنشین بر زمین ریخته است.