محمد شجاعی جامعه‌شناس به مناسبت ۱۷ دی روز کرمان در یادداشتی نوشت: نام‌گذاری روزها در تقویم فرهنگی هر جامعه، صرفاً یک اقدام نمادین نیست؛ بلکه تلاشی آگاهانه برای بازخوانی هویت، تقویت سرمایه اجتماعی و بازتعریف پیوند میان گذشته، حال و آینده است.

 ۱۷ دی روز کرمان، که به مناسبت سالروز تولد خواجوی کرمانی، شاعر و اندیشمند بزرگ قرن هشتم هجری، در تقویم فرهنگی ایران ثبت شده، فرصتی ارزشمند برای تأمل دوباره در چیستی و جایگاه کرمان در سپهر فرهنگی، اجتماعی و گردشگری کشور به شمار می‌رود.

 از منظر جامعه‌شناسی، خواجوی کرمانی تنها یک شاعر نیست؛ او نماد خرد، زبان مشترک و حافظه تاریخی مردمی است که قرن‌ها با سختی‌های طبیعت، تحولات اجتماعی و فراز و فرودهای تاریخی زیسته‌اند، بزرگداشت تولد چنین شخصیتی، در واقع بازشناسی «سرمایه نمادین» کرمان است؛ سرمایه‌ای که می‌تواند حس تعلق، غرور جمعی و همبستگی اجتماعی را در میان شهروندان تقویت کند؛ جامعه‌ای که به مفاخر خود ارج می‌نهد، در حقیقت در حال بازسازی روایت هویتی خویش است، روایتی که نسل امروز را به ریشه‌ها پیوند می‌زند و آینده را معنادار می‌سازد.

 کرمان، به‌عنوان یکی از کهن‌ترین پهنه‌های تمدنی ایران، واجد تنوعی کم‌نظیر از عناصر فرهنگی، تاریخی و طبیعی است، از بازار گنجعلیخان و باغ شاهزاده ماهان گرفته تا روستای جهانی میمند، ارگ تاریخی بم، کویر شگفت‌انگیز شهداد و ده‌ها بنای ارزشمند دیگر، هر یک بخشی از داستانی بزرگ‌تر به نام «کرمان» را روایت می‌کنند.

در این میان، روز کرمان می‌تواند نقش یک «نقطه کانونی» را ایفا کند، نقطه‌ای که در آن روایت‌های تاریخی، ادبی و اجتماعی به هم می‌رسند و بستری برای بازنمایی هویت مکانی فراهم می‌آورند.

 در نگاه گردشگری، ۱۷ دی فرصتی راهبردی برای برندسازی فرهنگی مقصد کرمان است، گردشگری امروز بیش از آنکه صرفاً مبتنی بر دیدن بناها باشد، به دنبال تجربه معنا، روایت و احساس تعلق است.

 پیوند نام خواجوی کرمانی با روز کرمان، این امکان را فراهم می‌کند که گردشگری ادبی، فرهنگی و معناگرا در کنار گردشگری تاریخی و طبیعی تقویت شود، چنین رویکردی، نه‌تنها به افزایش ماندگاری گردشگر کمک می‌کند، بلکه تصویر ذهنی عمیق‌تر و انسانی‌تری از مقصد در ذهن مخاطب می‌سازد.

 از منظر جامعه‌شناسی توسعه، بزرگداشت روز کرمان می‌تواند به تقویت مشارکت اجتماعی نیز بینجامد؛ زمانی که نهادهای فرهنگی، گردشگری، دانشگاهی و رسانه‌ای حول یک مناسبت مشترک هم‌افزا می‌شوند، شبکه‌ای از کنشگران اجتماعی شکل می‌پذیرد که خود زمینه‌ساز پویایی فرهنگی و اقتصادی است.

این هم‌افزایی، در نهایت به افزایش اعتماد اجتماعی و احساس «مالکیت جمعی» نسبت به میراث فرهنگی منجر می‌شود، عنصری کلیدی در حفاظت پایدار از آثار تاریخی و جاذبه‌های گردشگری.

 ۱۷ دی روز کرمان، تنها یادآور تولد یک شاعر بزرگ نیست؛ بلکه نماد تولد دوباره یک هویت است، هویتی که می‌تواند در پرتو اندیشه، فرهنگ و گردشگری به زبانی مشترک برای گفت‌وگو با ایران و جهان بدل شود.

 روز کرمان، فرصتی است برای ایستادن بر شانه‌های تاریخ و نگریستن به افقی که در آن توسعه فرهنگی و گردشگری، هم‌زمان با حفظ اصالت و کرامت اجتماعی، مسیر آینده این سرزمین کهن را روشن می‌سازد.

انتهای پیام/