مسئول حوزه بومگردی ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان مازندران در گفتوگو با میراثآریا در تعریف دقیق و کلی بومگردی گفت: بومگردی صرفاً یک سازه یا اقامتگاه در دل یک بوم نیست. بومگردی یک تجربه کیفی در حوزه گردشگری است که باید با فرهنگ، معماری و زیست بومی هر منطقه پیوند داشته باشد. در واقع بومگردی نزدیکترین ساختار گردشگری به حوزه میراثفرهنگی است، چون نمیتوانیم فرهنگ و میراث را از آن جدا کنیم.
ابوالفضل نیکوبیان افزود: گردشگر در بومگردی قرار است هم طبیعت منطقه را تجربه کند، هم معماری بومی را ببیند و هم با خوراک، آیینها، رویدادها و سبک زندگی مردم آن منطقه آشنا شود. یعنی بومگردی سه مؤلفه اصلی طبیعت، معماری و فرهنگ را شامل میشود.
پراکندگی نامتوازن بومگردیها در مازندران
او با بیان اینکه مازندران بیش از ۵۰۰ واحد بومگردی دارای مجوز دارد. اما در برخی شهرستانها مانند تنکابن و سوادکوه شمالی تعداد بسیار زیاد است و در شهرستانی مثل نور کمتر دیده میشود، بیان کرد: یکی از نخستین برنامههای این حوزه، تهیه یک نقشه جامع پراکندگی بومگردیها در سطح استان است، در سطح شهرستانی و حتی روستایی. خروجی این نقشه کمک میکند بفهمیم چرا در برخی مناطق با ظرفیت بالا، استقبال کم بوده است. ما نباید منتظر متقاضی بمانیم. باید این روند را معکوس کنیم؛ یعنی ادارهکل باید به مناطق دارای ظرفیت برود، آموزش دهد، معرفی کند و زمینه ایجاد بومگردی را فراهم کند.
بومگردی و هتل، تقابل یا تکمیل؟
نیکوبیان با اشاره به این مطلب که در سالهای اخیر نوعی تقابل بین تأسیسات لوکس مثل هتلها و بومگردیها شکل گرفته و برخی معتقدند حمایت از بومگردی باعث کاهش مخاطب هتلها میشود، خاطرنشان کرد: این نگاه، سادهسازی ماهیت بومگردی و هتل است. هتل و بومگردی دو مدل متفاوت گردشگری هستند و در واقع مکمل هماند. هتل به گردشگر آسایش میدهد؛ امکانات لوکس و خدمات استاندارد. اما بومگردی بیشتر آرامش میدهد؛ یک تجربه زیستی و فرهنگی را برای گردشگران رقم میزند. در بسیاری از سفرها، ممکن است گردشگر چند روز در طبیعت و بومگردی باشد و در پایان سفر برای استراحت در هتل اقامت کند. اینها نهتنها رقیب نیستند، بلکه میتوانند برای هم بازاریابی کنند.
یکسانسازی خطرناک معماری بومگردیها
مسئول واحد بومگردی ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی مازندران به شکلگیری یک قالب تکراری در طراحی بومگردیها ساخت نرده چوبی، رنگ آبی، سقف شیروانی و... به فنوان یک مسئله بسیار جدی است و یکی از نقاط ضعف امروز بومگردیها اشاره کرد و گفت: مازندران با وجود اینکه یک استان واحد است، تنوع اقلیمی بسیار زیادی دارد و همین تنوع باعث شکلگیری معماریهای متفاوت شده است. برای مثال در مناطق نزدیک ساحل پوشش سقفها گالیپوش بوده، در کوهپایه سفالپوش، در مناطق جنگلی لت چوبی در ارتفاعات لت سنگی و در برخی مناطق نزدیک به معماری فلات مرکزی، سقفهای مسطح و کاهگلی دیده میشود. بنابراین نمیتوان یک نسخه واحد برای کل استان نوشت. همانطور که نمیتوان در شمال به گردشگر غذای بومی جنوب داد و انتظار داشت این تجربه بومگردی باشد. در بومگردی، معماری باید معماری همان منطقه باشد، خوراک باید خوراک همان منطقه باشد و فرهنگ باید فرهنگ همان منطقه باشد.
او با بیان اینکه برنامههای حوزه بومگردی در چند محور اصلی دنبال میشود به تهیه نقشه جامع پراکندگی اقامتگاههای بومگردی در سطح استان، بررسی و ارزیابی کیفی بومگردیها بر اساس ضوابط کالبدی، فرهنگی، خدماتی و محیطزیستی، راستیآزمایی درجهبندیها و سنجش واقعی کیفیت واحدها، شناسایی روستاهای دارای ظرفیت بالا برای توسعه بومگردی با کیفیت، برگزاری دورههای آموزشی برای دهیاران، شوراها و فعالان محلی و تلاش برای ایجاد دفاتر تسهیلگری در مناطق مختلف در قالب ظرفیت بخشداریها برای آموزش، هدایت و پشتیبانی، اشاره کرد.
نیکوبیان هدف ما این است که بومگردی از یک نگاه صرفاً کالبدی خارج شود و به یک تجربه واقعی فرهنگی، طبیعی و معماری تبدیل شود.
انتهای پیام/
نظر شما