به‌گزارش میراث‌آریا، احمد احمد حمزه‌زاده در تشریح ویژگی‌های تاریخی و فرهنگی گفت: باغشمال، که به شازدا باغی نیز شهرت دارد، از دیرینه‌ترین باغ‌های تاریخی تبریز بود و در دوره‌های ترکمانان، صفوی و قاجار مورد توجه ویژه حاکمان قرار داشت. این مجموعه در دوران قاجار، با عمارت‌ها و کوشک‌های اشرافی، به‌عنوان یکی از کانون‌های ییلاقی ولیعهدنشین تبریز شناخته می‌شد.

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی آذربایجان‌شرقی افزود: متأسفانه در دوران پهلوی اول، عبور خیابان ارتش و احداث ساختمان‌های اداری ساختار باغی آن را دگرگون کرد و آن را به مرکز اداری شهر بدل ساخت. عمارت کلاه‌فرنگی، که شاخص‌ترین بنای این باغ بود، تا قرن چهاردهم شمسی پابرجا ماند اما در مسیر نوسازی‌های شتاب‌زده پهلوی اول تخریب شد. امروز، این عمارت به حلقه‌ای گمشده در تاریخ معماری و هویت شهری تبریز تبدیل شده بود و تلاش‌ها برای باززنده‌سازی بخشی از میراث ازدست‌رفته باغشمال  یکی از برنامه های احیای هویت تاریخ معماری تبریز است.

او ادامه داد: در همین راستا، شهرداری تبریز با تشکیل کمیته فنی جامعی متشکل از متخصصان و کارشناسان میراث‌فرهنگی، اساتید دانشگاه آزاد اسلامی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز و کارشناسان فنی شهرداری، طرح معماری این بنای تاریخی را در مقیاس واقعی بازسازی کرد تا ساختار و جزئیات آن بر پایه مستندات تاریخی و اصول حفاظت بناهای ارزشمند اجرا شود.

حمزه‌زاده تصریح کرد: این پروژه اکنون به مرحله تکمیل رسیده و بر اساس طرح مصوب، عمارت با زیربنایی حدود ۱۹۰۰ متر مربع شامل دو تالار اصلی و یک بخش گنبدی هشت‌ضلعی در محور شرقی - غربی بازآفرینی شده است. این باززنده‌سازی علاوه بر جنبه عمرانی، به بازگشت یکی از نمادهای تاریخ معماری تبریز به چهره امروزی شهر منجر خواهد شد.

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی آذربایجان‌شرقی با اعلام اینکه بهره‌برداری از این عمارت در ماه‌های آینده در دستور کار شهرداری قرار گرفته است، افزود: هدف از این اقدام، آن است که این بنا به عنوان مرکزی فرهنگی و یادمانی برای معرفی تاریخ باغشمال و میراث معماری بومی آذربایجان‌شرقی مورد استفاده قرار گیرد.

او در پایان با قدردانی از شهردار تبریز و مجموعه مدیریت شهری گفت: اقدام شهرداری در اجرای پروژه باززنده‌سازی عمارت کلاه‌فرنگی، نشانه‌ای از نگاه مسئولانه مدیریت شهری به میراث تاریخی است و تداوم این همکاری می‌تواند زمینه احیای سایر عمارات و فضاهای تاریخی تبریز را فراهم آورد تا زنجیره هویت شهری تبریز بار دیگر به شکلی زنده و پیوسته در برابر چشمان مردم جلوه‌گر شود.

انتهای پیام/