ابوالفضل حکیم پور، فرماندار شهرستان گناباد در یادداشتی نوشت: در سال‌های اخیر، بسیاری از کشورها و مناطق جهان به این نتیجه رسیده‌اند که توسعه پایدار زمانی محقق می‌شود که هر جامعه بر مزیت‌های واقعی و منحصر به فرد خود تکیه کند. هیچ کشوری نمی‌تواند در همه حوزه‌ها پیشتاز باشد. همان‌گونه که ایران به سختی می‌تواند در تولید انبوه با قدرت‌های صنعتی بزرگی مانند چین رقابت کند، شهرستان گناباد نیز نباید مسیر توسعه خود را صرفاً در الگوبرداری از شهرهای صنعتی جستجو کند.

گناباد دارای سرمایه‌هایی است که نه قابل واردات هستند و نه به آسانی در جای دیگری قابل تکرار. تاریخ چند هزار ساله، قنات جهانی قصبه، فرهنگ غنی، معماری بومی، صنایع دستی، ظرفیت‌های علمی و دانشگاهی، آداب و رسوم کهن، محصولات کشاورزی خاص و مهم‌تر از همه نیروی انسانی فرهیخته و پرتلاش، مجموعه‌ای از مزیت‌های ارزشمند را در اختیار این شهرستان قرار داده است.

امروز خطاب این یادداشت بیش از هر فرد به جوانان و سرمایه‌گذاران گنابادی است. آینده اقتصادی شهرستان الزاماً در کارخانه‌های عظیم و صنایع سنگین خلاصه نمی‌شود. اقتصاد قرن بیست و یکم بیش از گذشته بر پایه خلاقیت، فرهنگ، گردشگری، دانش، نوآوری و تولید محتوا شکل گرفته است. بسیاری از شهرهای موفق دنیا از دل همین ظرفیت‌ها به درآمد، اشتغال و رونق اقتصادی رسیده‌اند.

گناباد می‌تواند به یکی از قطب‌های گردشگری فرهنگی و تاریخی شرق کشور تبدیل شود. هر گردشگری که برای بازدید از قنات قصبه، آثار تاریخی، بافت‌های سنتی، مراسم فرهنگی یا طبیعت منطقه وارد شهرستان می‌شود، در واقع برای ده‌ها نفر فرصت درآمدزایی ایجاد می‌کند؛ از هتل‌داران و صاحبان اقامتگاه‌های بوم‌گردی گرفته تا هنرمندان صنایع دستی، تولیدکنندگان محصولات محلی، راهنمایان گردشگری و فعالان حوزه خدمات.

از سوی دیگر، ظرفیت‌های فراوانی در حوزه تولید محتوا، معرفی میراث فرهنگی، روایت داستان‌های تاریخی منطقه، آموزش مهارت‌های بومی و توسعه کسب‌وکارهای خلاق وجود دارد که هنوز آن‌گونه که شایسته است مورد توجه قرار نگرفته‌اند. در دنیایی که فضای مجازی مرزها را از میان برداشته، یک ایده خلاقانه می‌تواند گناباد را به مخاطبانی در سراسر ایران و حتی جهان معرفی کند.

سرمایه‌گذاران نیز باید نگاه خود را فراتر از الگوهای سنتی سرمایه‌گذاری گسترش دهند. سرمایه‌گذاری در گردشگری، صنایع دستی، فرآوری محصولات کشاورزی، مراکز فرهنگی، اقامتگاه‌های بوم‌گردی، کسب‌وکارهای دانش‌بنیان و صنایع خلاق می‌تواند علاوه بر سودآوری اقتصادی، به حفظ هویت فرهنگی شهرستان نیز کمک کند. تجربه نشان داده است که مناطقی که بر مزیت‌های بومی خود تکیه کرده‌اند، در برابر نوسانات اقتصادی نیز مقاوم‌تر بوده‌اند.

جوانان گنابادی نیز باید بدانند که مهم‌ترین سرمایه هر جامعه نیروی انسانی آن است. دانش، خلاقیت، مهارت‌آموزی و کارآفرینی می‌تواند فرصت‌های جدیدی را در همین شهرستان ایجاد کند. بسیاری از کسب‌وکارهای موفق امروز، از یک ایده کوچک و شناخت درست از ظرفیت‌های محلی آغاز شده‌اند.

گناباد برای پیشرفت نیازمند آن است که گذشته پرافتخار خود را با نگاه آینده‌نگر پیوند بزند. اگر جوانان، نخبگان، مدیران و سرمایه‌گذاران دست در دست هم دهند و بر مزیت‌های واقعی این سرزمین تمرکز کنند، می‌توان آینده‌ای را تصور کرد که در آن گناباد نه فقط به واسطه تاریخ کهن خود، بلکه به دلیل پویایی اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی نیز در کشور بدرخشد.

توسعه واقعی از جایی آغاز می‌شود که یک جامعه، داشته‌های ارزشمند خود را بشناسد، به آن‌ها باور داشته باشد و برای شکوفایی آن‌ها سرمایه‌گذاری کند. گناباد چنین ظرفیت‌هایی را دارد و اکنون زمان بهره‌برداری هوشمندانه از این فرصت‌ها فرا رسیده است.

انتهای پیام/