میراث‌آریا _ اینجا مصلی است، جایی که درست ۳۷ سال پیش در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۳۶۸ میزبان پیکر بنیان گذار جمهوری اسلامی ایران سید روح الله خمینی (ره) بوده است، تشییعی که دارای رکورد جهانی گینس برای بزرگ‌ترین تشییع پیکر در جهان است.

اما امروز دوباره این تاریخ در گینس و در کتاب تاریخ نسل های بعد ثبت و ضبط می شود و آیندگان از این وداع و تشییع به عنوان بزرگترین تشییع جهان یاد می کنند، تاریخی که تکرار می شود و تکرار آن یادآور قدرت و مقاومتی شکست ناپذیر است.

امروز مردم به مصلی آمده اند تا با سید علی خامنه ای، قائد شهید، که در تاریخ ۹ اسفند ۱۴۰۴ طی حمله رژیم آمریکایی صهیونی به شهادت رسید، وداع کنند.

همه برای وداعی باشکوه، برای آخرین دیدار، به اینجا آمده اند، درست است این بار وقت ما تمام شد، اما شما به آرزویتان رسیدید و بنا است بعد از سالها زائر کربلای حسین بن علی (ع)  باشید.

متروی مصلی؛ میزبان زائرین

متروی مصلی میزبان سیل عظیمی از سیاه پوشانی است که با پرچم سیاه و قرمز شعار «این همه لشگر آمده به عشق رهبر آمده» را سر می دهند و همینطور که شعار می دهند با حرکت های آهسته خود به سمت مصلی و جایگاه رهبر شهید حرکت می کنند.

برنامه ریزی ها برای سهولت تردد مردم

اینجا نظم، حرف اول را می زند و به فاصله پنج قدم یکبار خادمینی ایستاده اند که مردم را به سمت جلو هدایت می کنند و اجازه ایستادن در مسیر را به زائرین نمی دهند تا مسیر برای تردد مردم بسته نشود.

خادمین امام رضا (ع) در بین جمعیت مردم

در خیابانی که به نام امام خمینی (ره) نامگذاری شده است، مردی نشسته و رایگان کفش ها را واکس می زند، کمی آن طرف تر یکی روی برگه ای شعار می نویسد و به مردم می دهد تا در دست بگیرند.

خادمین با لباس سبزی که متعلق به آستان قدس رضوی است، بین مردم آب معدنی خنک توزیع می کنند، شلنگ های آب پاش برای جلوگیری از گرمازدگی به مردم آب می پاشند.

وداع با رهبر شهید سن و سال نمی شناسد

مرد و زن، پیر و جوان و حتی کودکان نوزاد و خردسال با لباس های مشکی دست مادر و پدرهایشان را گرفته اند و به اینجا آمدند، مردی میان مردم پرچم پخش می کند و کودکان بیش از سایرین ذوق در دست گرفتن این پرچم ها که به نام رهبری مزین شده است را دارند.

بازسازی حسینیه امام خمینی این بار در مصلی

بعد از گذر از این خیابان به پله های بسیاری می رسید، اینجا گنبد سبز مصلی چون نگینی می درخشد، پایین آن حسینیه امام خمینی با پرده های آبی و زیلوهایش بازسازی شده است، با این تفاوت که این بار به جای اینکه شما روی صندلی این حسینیه بنشینید، از بالای این جایگاه شکوه مردم را نظاره گر هستید. صندلی چوبی خالی و میکروفون روی زیلوهای آبی،  زائرین را یاد روزهای دیدار در بیت می اندازد.

مردم با امام خود عهد می بندند

اینجا در گوشه ای مردم با امام خود عهد می بندند و در کاغذهای کوچکی که در اختیارشان قرار می گیرد، عهدهایشان را نوشته و در صندوقی می اندازند.

اولین دیدار؛ آخرین وداع

اینجا هر چه از شما بگوییم کم است، مصلی این بار جای خالی شما را چون بار سنگینی به دوش می کشد، برخی مردم  که تا به حال شما را از نزدیک ندیده بودند دلشان می خواست خودتان را ببینند نه تابوتی که متعلق به پیکرتان است و این دیدار آرزویشان بود که ماند برای قیامت و اولین دیدار آنها شد، آخرین وداع...

انتهای پیام/