جلیل رستم‌پور در آستانه برگزاری پنجمین دوره همایش ملی چهره‌های ماندگار میراث‌فرهنگی، در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا، با تاکید بر لزوم مستندنگاری زیست‌تجربه نخبگان این حوزه اظهار داشت: پاسداشت و تکریم شایسته پیشکسوتان، افزون بر ادای دِین به عمری مجاهدت در مسیر هویت ملی، فضایی انگیزشی، دلگرم‌کننده و ساختاریافته برای تدوین و ثبت دانش ضمنی این بزرگان فراهم می‌آورد.

ضرورت ثبت الگوهای زیستی و روش‌های سنتی معماری در عصر فناوری

وی با اشاره به سرعت فزاینده توسعه علم و فناوری و خطر انقطاع معرفتی نسبت به روش‌های سنتی، تصریح کرد: تحولات شتابان تکنولوژیک نباید به فراموشی دانش بومی و الگوهای سنتی منجر شود. امروز بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد شیوه زیست، تفکر و تکنیک‌های کهن ساخت و معماری گذشتگان و نیز مجاهدت‌های پیشکسوتان در عرصه مستندنگاری بناها و محوطه‌ها، به‌صورت جامع و روش‌مند ثبت و ضبط شده و به‌عنوان دستاوردی راهبردی به نسل‌های بعد تحویل داده شود.

اخلاق‌مداری و صبوری؛ بزرگ‌ترین درس مفاخر برای نسل جوان

این کارشناس حوزه مرمت، «اخلاق‌مداری، صبوری و قناعت‌ورزی» را بارزترین فضایل حرفه‌ای نسل گذشته برشمرد و افزود: نسل نوپای فعالان میراث‌فرهنگی باید پیش از هر چیز، جهان‌بینی، شکیبایی و تعهد اخلاقی مفاخر گذشته را الگو قرار دهند. گذشتگان ما با حداقل زیرساخت‌ها و کمترین امکانات مادی، رسالت سنگین معرفی، حفاظت و تثبیت میراث‌فرهنگی کشور را به سرانجام رساندند؛ مقایسه آن روحیه جهادی با امکانات فناورانه امروز نشان می‌دهد که پشتکار، اصالت و شناخت عمیق از روش‌های مستندنگاری، کلید اصلی ماندگاری فعالیت‌هاست.

بازتاب فرهنگی تکریم؛ رسالت نسلی در پاسداری از میراث کهن

رستم‌پور در تحلیل پیامدهای راهبردی و فرهنگ‌ساز انتخاب و تجلیل از چهره‌های ماندگار بر رفتار نسل آینده خاطرنشان کرد: کنش نسل امروز در قبال پیشکسوتان، آیینه تمام‌نمای رفتار آیندگان با ما خواهد بود. جامعه‌ای که به ریشه‌ها و سرمایه‌های انسانی خود ارزش نهد، نسلی خودآگاه و مسئولیت‌پذیر تربیت می‌کند. با این حال، تجلیل از چهره‌های ماندگار نباید معطوف به چشم‌داشتِ بازخورد باشد؛ پاسداشت پیشکسوتان، تکلیفی اخلاقی، علمی و هویتی است، چراکه آنان احیاگر و راوی اصالت تاریخی ما بوده‌اند و امروز بار مسئولیت ما برای تداوم این مسیر، به‌مراتب سنگین‌تر و فراتر از گذشته است.

انتهای پیام/