به گزارش خبرنگار میراث‌آریا، حسین سبطی در نخستین کارگاه آموزشی و عملی  تاریخ شفاهی در تشریح نسبت میان مستندسازی و تاریخ شفاهی، با اشاره به اهمیت انتخاب سوژه و تعیین محصول نهایی این فرایند اظهار کرد: در حوزه تاریخ شفاهی باید مشخص شود که قرار است محصول نهایی چه باشد؛ ازاین‌رو، انتخاب سوژه و تعیین هدف مصاحبه‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

او با اشاره به شیوه ضبط و تصویربرداری مصاحبه‌های تاریخ شفاهی افزود: مصاحبه‌های این پروژه با استانداردهای تصویری و فنی ویژه‌ای ضبط می‌شوند و از این نظر، ظرفیت لازم برای تبدیل‌شدن به محصولات متنوع رسانه‌ای را دارند.

سبطی با تأکید بر اینکه ضبط تصویری مصاحبه‌ها بخشی از فرایند مستندسازی در تاریخ شفاهی است، بیان کرد: تصویربرداری از مصاحبه‌ها به این معناست که در کنار ثبت روایت‌ها، زمینه لازم برای مستندسازی نیز فراهم می‌شود.

دبیر پروژه تاریخ شفاهی با اشاره به اصول ساخت مستند ادامه داد: طرح یک واقعیت یا بازنمایی یک واقعیت، برخورداری از نگرش هنری مستندساز نسبت به موضوع و اشراف بر دانسته‌ها و اطلاعات مرتبط با محتوای فیلم مستند، از جمله اصول اساسی در ساخت مستند به شمار می‌روند.

او همچنین از ظرفیت همکاری با تلویزیون برای تولید آثار مستند سخن گفت و افزود: این امکان وجود دارد که مستندهای حاصل از پروژه تاریخ شفاهی با مشارکت تلویزیون تولید شوند. تلویزیون از مهم‌ترین بسترهای عرضه آثار مستند است و می‌تواند در معرفی و انتشار این روایت‌ها نقش مؤثری ایفا کند.

سبطی با بیان اینکه اعتبار و مستندبودن روایت‌ها از عوامل تأثیرگذاری تاریخ شفاهی است، بر ضرورت توجه به گونه‌شناسی آثار مستند متناسب با موضوع تأکید کرد و گفت: مستندها باید بر اساس موضوع دسته‌بندی شوند و گونه‌هایی مانند مستندهای ورزشی، صنعتی، اقتصادی، سیاسی، علمی، تاریخی، اجتماعی و پرتره را در بر می‌گیرند.

او در پایان، توجه هم‌زمان به انتخاب سوژه، شیوه ثبت مصاحبه‌ها و ظرفیت‌های تولید محصولات رسانه‌ای را از زمینه‌های توسعه کارکردهای تاریخ شفاهی دانست؛ رویکردی که می‌تواند دامنه بهره‌برداری از روایت‌های شفاهی را از انتشار مکتوب فراتر ببرد و به تولید آثار تصویری و شنیداری گسترش دهد.

انتهای پیام/