مسعود رحمانی

تا دومین کرکس نباشیم

در جهانی که تصاویر، وجدان‌ها را به بازی گرفته‌اند، گاه یک عکس، نه ثبت لحظه، که حُکم قضاوتی‌ است بر مرز انسانیت. تصویری از کودکی خمیده در گرسنگی، و کرکسی که در انتظار مرگ اوست. نه، این‌بار کرکس تنها پرنده‌ای نبود؛ کرکس واقعی آن کسی بود که دوربین به دست، چشم بر فاجعه داشت و دل از یاری بسته بود.