ثبت جهانی می‌تواند آینده روستای پامنار دزفول را دگرگون کند/ بیمه و تسهیلات، مشکل هنرمندان کپوبافی

هنرمند صنایع‌دستی گفت: قبلاً طرح‌ها ساده بود و بیشتر محصولات شبیه هم بودند، اما امروز تنوع زیادی ایجاد شده است. از کپو با نقوش تدفینی، دیوارکوب و آینه گرفته تا ظروف تزئینی و کاربردی. بخشی از این تنوع به سفارش‌های آنلاین و ایده‌هایی برمی‌گردد که خودمان طراحی می‌کنیم.

هما شهی‌زاده، از چهره‌های شناخته‌ شده کپوبافی در روستای پامنار دزفول، در گفت‌وگو با میراث‌آریا با اشاره به وضعیت صنعتگران این منطقه گفت: با وجود ثبت ملی کپوبافی و تلاش‌هایی که منجر به ثبت جهانی این هنر- صنعت شد، بسیاری از فعالان این حوزه همچنان از ابتدایی‌ترین حمایت‌ها مانند بیمه و برخی تسهیلات محروم مانده‌اند.

او با بیان اینکه سال‌هاست در این حوزه فعالیت می‌کند، تصریح کرد: برای بیمه و دریافت وام بارها اقدام کرده‌ایم، حتی مدارک را کامل تحویل داده‌ایم، اما هیچ‌وقت بیمه نشدیم و تسهیلاتی هم به ما نرسیده و در سامانه ثبت هستیم، اما عملاً هیچ حمایتی دریافت نکرده‌ایم. این مشکل فقط برای من نیست؛ برخی از بافندگان پامنار همین وضعیت را دارند.

شهی‌زاده درباره وضعیت تولید و فروش توضیح داد: مواد اولیه کپوبافی در منطقه ما به‌صورت طبیعی رشد می‌کند و از این نظر مشکلی نداریم، اما قیمت‌ها مثل همه اجناس دیگر بالا رفته است. با این حال مواد اولیه در دسترس است و می‌توانیم سفارش‌ها را تأمین کنیم.

او افزود: برای تولید هرچه بیشتر کپو هم خودم می‌بافم و هم چند بافنده که با من همکاری می‌کنند. اما رکود گردشگری در یکی دو سال اخیر فروش را به‌شدت کاهش داده است. زمانی که هوا گرم بود گردشگر نمی‌آمد، حالا هم که هوا بهتر شده شرایط اجتماعی و اقتصادی و تحولات جاری باعث شده رفت‌وآمدها کم شود. فروش مجازی هم نسبت به گذشته افت کرده است.

این تولیدکننده کپو با اشاره به بازار فروش محصولاتش گفت: به‌صورت عمده به شیراز، تهران، مشهد و مازندران ارسال داریم. با اینکه به کمتر نمایشگاهی دعوت می‌شویم، اما هزینه‌ها و شرایط اقتصادی باعث شده حضور در نمایشگاه‌ها هم سخت‌تر شود.

شهی‌زاده درباره تحول طرح‌ها و نقش‌ها در سال‌های اخیر گفت: قبلاً طرح‌ها ساده بود و بیشتر محصولات شبیه هم بودند، اما امروز تنوع زیادی ایجاد شده است. از کپو با نقوش تدفینی، دیوارکوب و آینه گرفته تا ظروف تزئینی و کاربردی. بخشی از این تنوع به سفارش‌های آنلاین و ایده‌هایی برمی‌گردد که خودمان طراحی می‌کنیم. نقشه‌ها را در ذهن می‌پرورانیم و با توجه به سلیقه مشتری‌ها تغییر می‌دهیم.

او افزود: این تنوع باعث شده کپو از یک محصول سنتی ساده به یک کالای تزئینی و کاربردی مدرن تبدیل شود و مخاطبان بیشتری پیدا کند.

این صنعتگر باسابقه تأکید کرد که ثبت ملی کپوبافی در معرفی این هنر مؤثر بوده است، اما یادآور شد: در دو سه سال اخیر گردشگران بیشتری به پامنار آمدند. ثبت ملی بی‌تأثیر نبود، اما بخش زیادی از رونق گردشگری هم به تلاش جوانان روستا برمی‌گردد که در شبکه‌های اجتماعی فعال‌اند و پامنار را معرفی می‌کنند.

او درباره اهمیت ثبت جهانی گفت: اگر کپوبافی ثبت جهانی شود، نام پامنار در ژورنال‌ها و سایت‌های بین‌المللی مطرح می‌شود. این یک امتیاز ویژه برای خوزستان است. پامنار می‌تواند تنها روستای ثبت جهانی استان باشد.

هنرمند صنایع‌دستی با گلایه از نبود حمایت‌های لازم گفت: سال‌هاست در این حوزه کار می‌کنیم، اما هنوز بیمه نشده‌ایم و کارت صنعتگری هم نگرفته‌ایم. عجیب است که برخی افراد خارج از این حوزه تسهیلات گرفته‌اند، اما تولیدکنندگان واقعی هنوز در صف هستند.

شهی‌زاده ابراز امیدواری کرد که با پیگیری مسئولان میراث فرهنگی و معرفی مشکلات صنعتگران به معاونت صنایع‌دستی، روند حمایت‌ها سرعت بگیرد، اگر قرار است وامی داده شود یا حمایتی انجام شود، باید اولویت با کسانی باشد که سال‌ها در این حوزه زحمت کشیده‌اند.

او در پایان گفت: پامنار ظرفیت‌های زیادی دارد؛ هم در گردشگری و هم در صنایع‌دستی. خانواده ما و بسیاری از خانواده‌های دیگر سال‌هاست برای زنده نگه داشتن این هنر تلاش کرده‌ایم. امیدوارم با ثبت جهانی و حمایت‌های واقعی، آینده بهتری برای صنعتگران این روستا رقم بخورد.

انتهای پیام/

کد خبر 1404110600181
دبیر مرضیه امیری

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha