ملیحه فخاری فعال رسانه، در آستانه برگزاری نوزدهمین نمایشگاه بین‌المللی گردشگری و صنایع وابسته تهران در یادداشتی نوشت: هم‌صدایی اقوام؛ سمفونی زیبای وحدت
زیباترین جلوه‌ نمایشگاه نوزدهم، تماشای «ایرانِ کوچک» در زیر سقف‌های بلند نمایشگاه بین‌المللی است. اینجا همان نقطه‌ای است که صدای دفِ کردستان با نغمه‌های جنوب گره می‌خورد و شکوهِ بادگیرهای یزد و نقش‌ونگارِ قالی‌های کویر در کنار ظرافتِ سوزن‌دوزی‌های سیستان می‌نشیند. این هم‌صدایی اقوام، پیامی روشن از همدلی و ریشه‌دار بودن دارد؛ پیامی که به ما یادآوری می‌کند میراث‌فرهنگی ما، نه یک داراییِ خاموش در ویترین موزه‌ها، بلکه جریانی گرم و تپنده در رگ‌های زندگی است. نمایشگاه امسال، فرصتی است تا دوباره به تماشای این تنوعِ بی‌نظیر بنشینیم و به هویتِ اصیل خود ببالیم.
‌
اقتصادِ هنر؛ برکت از سرپنجه‌های خورشید
در روزگاری که دنیا به سمت تولیدات انبوه و بی‌روح حرکت می‌کند، گردشگری و صنایع‌دستی ایران، «امضایِ خاص» ما در بازارهای جهانی است. این نمایشگاه تنها یک بازارچه نیست؛ بلکه بستری بزرگ برای حمایت از هنرمندانی است که عشق را به بندبندِ آثارشان گره می‌زنند. ما در این‌جا از صنعتی حرف می‌زنیم که بر پایه «انسان» و «خلاقیت» بنا شده است. حمایت از این حوزه، یعنی جان بخشیدن به اقتصادِ بومی و روستایی؛ یعنی برکت دادن به سفره‌های هنرمندانی که با کمترین ادعا، بزرگ‌ترین میراث‌دارانِ تمدن ما هستند. نوزدهمین دوره نمایشگاه، با تمرکز بر نگاه نو و بازاریابی مدرن، به دنبال آن است که این هنرِ اصیل را از کارگاه‌های دنج خانگی به متنِ اقتصادِ پویا هدایت کند.

گردشگری؛ پنجره‌ای رو به نشاط و امید

بهمن‌ماه امسال، تهران با میزبانی از این رویداد، میعادگاهی پرشور برای علاقه‌مندان به سفر و فرهنگ می‌شود. گردشگری، قوی‌ترین ابزار برای تزریق «نشاط اجتماعی» به بدنه جامعه است. تماشای لبخندِ غرفه‌داران با گویش‌های مختلف و شور و شوق بازدیدکنندگان، فضایی آکنده از امید و پویایی خلق می‌کند.

هر بازدیدکننده در این نمایشگاه، سفری کوتاه به گوشه و کنار ایران را تجربه می‌کند؛ سفری که در آن، زیبایی‌ها ستایش می‌شوند و انگیزه‌ای تازه برای کشفِ ناشناخته‌های سرزمینمان شکل می‌گیرد. این رویداد، دعوت‌نامه‌ای گشاده‌رو برای تماشایِ متانت و آرامشی است که در ذره‌ذره خاکِ این مرز و بوم ریشه دارد.

سخن پایانی

نوزدهمین نمایشگاه بین‌المللی گردشگری و صنایع‌دستی، فرصتی طلایی برای آشتی دوباره با «خویشتن فرهنگی» است. بیایید با حضور در این ضیافتِ باشکوه، هم‌صدا با اقوام ایرانی، بر شکوه و تداومِ هنری که شناسنامه‌ ماست، صحه بگذاریم. این نمایشگاه، نه فقط یک مقصد، بلکه آغازِ مسیری است که در آن، هویت و اقتصاد در سایه‌ی هنر، شکوفا می‌شوند.

انتهای پیام/