تقویت همبستگی کشورهای منطقه برای محافظت از میراث مشترک، سدی در برابر توطئه‌ است/ رسانه‌ها خط مقدم دفاع از میراث‌فرهنگی در زمان جنگ هستند

کارشناس ارشد برنامه‌ریزی گردشگری گفت: تخریب بناهای تاریخی و محوطه‌های ملی و جهانی در دوران جنگ «حمله به هویت و حافظه تاریخی» یک ملت است. میراث‌فرهنگی، شاهدی زنده بر تمدن، هنر و شکوه گذشتگان ماست و نابودی آن‌ها تلاشی برای پاک کردن ردپای تاریخ و قطع پیوند نسل امروز با افتخارات اجدادشان است.

مریم مقدم، روزنامه‌نگار، کارشناس ارشد برنامه‌ریزی گردشگری، مدیرمسئول ماهنامه مادنامه و دبیر سرویس گردشگری روزنامه همدان پیام در گفت‌وگو با میراث آریا ضمن محکومیت قاطعانه تخریب بناهای تاریخی در تهاجم صورت گرفته به خاک ایران گفت: ایران همواره بر حفظ و صیانت از میراث فرهنگی تأکید داشته و معتقد است که آثار تاریخی متعلق به تمام بشریت هستند و نباید قربانی منازعات سیاسی و نظامی شوند. تخریب این آثار، ضربه‌ای جبران‌ناپذیر به گردشگری، اقتصاد ملی و اعتبار فرهنگی کشور وارد می‌کند و ما به عنوان مدافعان فرهنگ ایرانی-اسلامی، هرگونه اقدامی که منجر به هویت‌زدایی از ملت‌ها شود را مردود می‌دانیم.

این روزنامه‌نگار تخریب بناهای تاریخی و محوطه‌های ملی و جهانی در دوران جنگ را فراتر از یک آسیب فیزیکی عنوان کرد و افزود: تخریب بناهای تاریخی و محوطه‌های ملی و جهانی در دوران جنگ «حمله به هویت و حافظه تاریخی» یک ملت است. میراث‌فرهنگی، شاهدی زنده بر تمدن، هنر و شکوه گذشتگان ماست و نابودی آن‌ها تلاشی برای پاک کردن ردپای تاریخ و قطع پیوند نسل امروز با افتخارات اجدادشان است. از دیدگاه ما، حفظ این آثار حفظ «استقلال فرهنگی» و «شخصیت ملی» کشور است. جنگ ممکن است جسم‌ها را هدف قرار دهد، اما هدف قرار دادن تاریخ و فرهنگ یک ملت، جنایتی است که ریشه در بی‌احترامی به کرامت انسانی و ارزش‌های مشترک بشری دارد.

کارشناس ارشد برنامه‌ریزی گردشگری رعایت کنوانسیون‌های جهانی، به ویژه «کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه» در خصوص حفاظت از اموال فرهنگی در درگیری‌های مسلحانه را یک تعهد اخلاقی و حقوقی برشمرد و اظهار داشت: کنوانسیون‌های جهانی حفاظت از میراث‌فرهنگی باید عملا از سوی تمام کشورهای درگیر جنگ مورد توجه قرار گیرد. برای تحقق این امر می‌توان آموزش و توجیه نیروهای نظامی را مورد توجه قرار داد. نیروهای مسلح باید با اهمیت و ارزش میراث فرهنگی و قوانین بین‌المللی آشنا شوند تا از عملیات در اطراف این محوطه‌ها خودداری کنند.

مقدم، نشان‌گذاری و علامت‌گذاری و استفاده از نشان‌های مخصوص (مانند نشان «لاهه») برای شناسایی بناهای تاریخی و جلوگیری از حمله به آن‌ها توسط نیروهای متخاصم را از دیگر موارد قابل انجام برای حفاظت از میراث‌فرهنگی عنوان کرد و گفت: سازمان‌های جهانی مانند یونسکو و نهادهای دیپلماتیک با دیپلماسی فرهنگی و فشار بین‌المللی باید نظارت دقیقی بر وضعیت آثار داشته باشند و با محکوم کردن فوری تخریب‌ها، فشار سیاسی لازم را برای توقف حملات به میراث مشترک بشری اعمال کنند.

دبیر سرویس گردشگری روزنامه همدان پیام مستندسازی و آمادگی پیش از وقوع درگیری‌های احتمالی را در بناهای تاریخی و موزه‌ها را مورد توجه قرار داد و افزود: مستندسازی دقیق از آثار برای امکان بازسازی احتمالی در آینده و تدوین طرح‌های مدیریت بحران برای موزه‌ها و محوطه‌های تاریخی ضروری است. توجه به این موارد نشان می‌دهد که حتی در سخت‌ترین شرایط جنگی، انسانیت و فرهنگ باید مورد احترام قرار گیرند و جنگ نباید بهانه‌ای برای نابودی تمدن باشد.

مدیرمسئول ماهنامه مادنامه، با اشاره به اینکه مفهوم «تروریسم فرهنگی» و جنگ نرم امروزه تخریب آثار تاریخی تنها یک اقدام نظامی تصادفی نیست بیان کرد: دشمنان با هدف قرار دادن بناهای تاریخی، به دنبال شکستن روحیه مقاومت ملی و از بین بردن نمادهای وحدت‌بخش یک ملت هستند. این اقدامات در واقع جنگی است که برای پاک کردن هویت تاریخی و فرهنگی یک کشور طراحی شده تا نسل‌های آینده هیچ پیوندی با گذشته خود نداشته باشند. ما باید در برابر این نوع جنگ نرم هوشیار باشیم.

او نقش رسانه‌ها و افکار عمومی در حفاظت را بی‌نهایت مهم تلقی کرد و گفت: رسانه‌ها و خبرگزاری‌ها، همانند خبرگزاری میراث آریا، خط مقدم دفاع از میراث‌فرهنگی در زمان جنگ هستند. انعکاس اخبار تخریب‌ها و افشای جنایات علیه میراث مشترک بشری، می‌تواند فشار افکار عمومی جهانی را بر متجاوزان افزایش دهد. وقتی صدای رسانه‌ها به گوش جامعه جهانی می‌رسد، سازمان‌های بین‌المللی مجبور به واکنش شده و امکان محافظت از آثار باقی‌مانده بیشتر می‌شود.

این روزنامه‌نگار در ادامه به لزوم بیمه کردن آثار تاریخی و صندوق‌های بازسازی پرداخت و افزود: یکی از چالش‌های مهم پس از جنگ، هزینه‌های سرسام‌آور بازسازی و مرمت است. کشورها باید پیش از وقوع بحران‌ها، نسبت به بیمه کردن آثار ارزشمند خود اقدام کنند. همچنین ایجاد صندوق‌های ملی و بین‌المللی برای «بازسازی میراث جنگ‌زده» ضروری است تا پس از پایان درگیری‌ها، بتوانیم با تکیه بر تخصص معماران و مرمتگران داخلی، هویت تاریخی خود را احیا کنیم.

مقدم همبستگی کشورهای اسلامی و منطقه‌ای را به منظور حفاظت از میراث‌فرهنگی مورد تاکید قرار داد و اظهار داشت: با توجه به اینکه بسیاری از آثار در معرض خطر در منطقه جهان اسلام و تمدن ایرانی قرار دارند، ضروری است که سازمان‌هایی مانند «ایکوم» (شورای بین‌المللی موزه‌ها) و «ایسسکو» (سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی اسلامی) وارد عمل شوند. تقویت همبستگی کشورهای منطقه برای محافظت از میراث مشترک، می‌تواند سدی محکم در برابر توطئه‌هایی باشد که به دنبال تغییر چهره تاریخی و فرهنگی غرب آسیا هستند.

او در پایان، آموزش عمومی و حساس‌سازی جامعه را مهم دانست و گفت: مردم باید بدانند که حفظ میراث‌فرهنگی تنها وظیفه دولت نیست، بلکه یک مسئولیت ملی است. آموزش به شهروندان برای گزارش‌دهی هرگونه اقدام مشکوک در محوطه‌های تاریخی و جلوگیری از غارت و قاچاق آثار در شرایط ناامنی ناشی از جنگ، بسیار حیاتی است. جامعه‌ای که برای تاریخ خود ارزش قائل باشد، دشمنان کمتر توانایی خواهند داشت به هویت آن آسیب بزنند.

انتهای پیام/

کد خبر 1404122901083
دبیر مرضیه امیری

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha