شانه تراش؛ روستایی که مهمان را جایگزین گردشگر کرد/ تجربه‌ای اصیل از زندگی روستایی در مسیر ثبت جهانی

فعال حوزه صنایع‌دستی گفت: ثبت جهانی روستا برای ما بسیار ارزشمند است؛ نه فقط به خاطر درآمد بیشتر، بلکه به این دلیل که باعث تبادل فرهنگی می‌شود. ما دوست داریم با مردمان کشورهای دیگر آشنا شویم و آن‌ها نیز با فرهنگ ما آشنا شوند.

روستای «شانه تراش» در حالی در مسیر کاندیداتوری ثبت جهانی قرار گرفته است که اهالی آن، فارغ از هیاهوی گردشگری مدرن، در حال تعریف مفهوم جدیدی از میزبانی هستند؛ مفهومی که در آن گردشگر معنا ندارد و هر تازه واردی، یک مهمان تلقی می‌شود.

مهری کرکبودی، از بانوان فعال حوزه صنایع‌دستی و محصولات ارگانیک در روستای شانه تراش، در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا درباره نحوه تعامل اهالی با مسافران گفت: من هیچ‌کس را به‌عنوان گردشگر نمی‌بینم؛ همه برای ما مهمان هستند. ما با چای آتشی، نان محلی و غذاهای سنتی از آن‌ها پذیرایی می‌کنیم و تلاش داریم حس زندگی واقعی در روستا را به آن‌ها منتقل کنیم.

گردشگری تجربه‌گرا در قلب روستا

او که فعالیت خود را به شکل تجربی و از مادر و مادربزرگش آموخته، معتقد است جذابیت شانه تراش در درگیر کردن مهمانان با زندگی روزمره روستایی است. ما به مهمانان اجازه می‌دهیم گاو بدوشند، در باغ سبزی بچینند و در فرآیند پخت‌وپز شریک شوند. هدف ما این است که مهمان با یک تجربه ملموس و خاطره‌ای خوش از فرهنگ و آداب و رسوم ما، روستا را ترک کند.

این فعال صنایع‌دستی درباره عرضه محصولات صنایع‌دستی (مانند جوراب‌بافی و لباس‌های پشمی سنتی) و لبنیات محلی می‌گوید: در ابتدا به‌صورت سنتی و برای رهگذران فعالیت می‌کردیم، اما حالا فضای مجازی کمک کرده تا سفارش‌ها را به شهرهای دیگر ارسال کنیم. این فعالیت‌ها در کنار دامداری، معیشت پایداری برای ما ایجاد کرده است.

ثبت جهانی؛ دریچه‌ای به سوی تبادل فرهنگی

این بانوی فعال روستایی در خصوص کاندیداتوری شانه تراش برای ثبت جهانی می‌گوید: ثبت جهانی برای ما بسیار ارزشمند است؛ نه فقط به خاطر درآمد بیشتر، بلکه به این دلیل که باعث تبادل فرهنگی می‌شود. ما دوست داریم با مردمان کشورهای دیگر آشنا شویم و آن‌ها نیز با فرهنگ ما آشنا شوند. این امر باعث می‌شود اشتغال پایدار ایجاد شود و نسل جوان که از روستا مهاجرت کرده‌اند، انگیزه پیدا کنند که دوباره به زادگاهشان بازگردند.

نگرانی برای حفظ اصالت

کرکبودی در عین استقبال از توسعه گردشگری، نسبت به حفظ اصالت‌های روستایی دغدغه‌مند است. او با اشاره به دانش سنتی زنان روستا در صنایع‌دستی، می‌گوید: بسیاری از قدیمی‌های ما که گنجینه‌ای از مهارت‌ها بودند، از بین رفته‌اند. ما باید تلاش کنیم این اصالت و سبک معماری و زندگی روستایی را حفظ کنیم و به نسل جوان آموزش دهیم.

او در پایان، با تأکید بر مهمان‌نوازی و مهربانی مردمان شانه تراش، می‌افزاید: مردمان شانه تراش از قدیم مهمان‌نواز بوده‌اند و حالا با درک اهمیت گردشگری، با انگیزه بیشتری به سمت توسعه اصولی حرکت می‌کنند. شانه تراش نه فقط با طبیعتش، بلکه با قلب‌های مهربان اهالی‌اش، مقصدی است که هر گردشگری را به «مهمانِ همیشگی» تبدیل می‌کند.

انتهای پیام/

کد خبر 1405040800509
دبیر مرضیه امیری

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha