حسین خانی، رئیس اداره میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی شهرستان کرمانشاه در یادداشتی نوشت: گردشگری امروز دیگر صرفاً به بازدید از بناهای تاریخی و جاذبههای شناختهشده محدود نیست. گردشگر امروز بیش از گذشته به دنبال تجربههای اصیل، متفاوت و بهیادماندنی است؛ تجربهای که میتواند در دل یک آیین سنتی، جشن محلی، غذای بومی، صنایعدستی، موسیقی محلی یا حضور در یک روستای کمتر شناختهشده شکل بگیرد.
از این منظر، رویدادهای محلی میتوانند به یکی از ابزارهای مؤثر برای معرفی ظرفیتهای فرهنگی، طبیعی و گردشگری و ایجاد جریان جدید سفر تبدیل شوند.
بسیاری از روستاها و مناطق کمتر شناختهشده، از ظرفیتهای ارزشمندی برخوردارند؛ چشمهها، رودخانهها، باغها، چشماندازهای طبیعی، آثار تاریخی، بافتهای سنتی، محصولات بومی، غذاهای محلی، صنایعدستی و آیینهایی که بخشی از هویت فرهنگی جامعه را شکل دادهاند. با این حال، بخشی از این ظرفیتها هنوز به شکل حرفهای شناسایی، مستندسازی و معرفی نشدهاند.
در این میان، ثبت و ساماندهی رویدادهای بومی و محلی و قرار دادن آنها در چارچوب گردشگری رویداد میتواند فرصت مناسبی برای معرفی این ظرفیتها فراهم کند. جشنها و آیینهایی که ریشه در فرهنگ و سبک زندگی مردم دارند، در صورت برنامهریزی و معرفی صحیح، میتوانند از یک برنامه محدود محلی فراتر رفته و به یک جاذبه گردشگری تبدیل شوند.
البته باید میان برگزاری یک جشن و شکلگیری یک رویداد گردشگری تفاوت قائل شد. صرف برگزاری مراسم، به خودی خود موجب توسعه گردشگری نمیشود. یک رویداد موفق نیازمند برنامهریزی، محتوای فرهنگی، زمانبندی مناسب، تبلیغات هدفمند، زیرساخت، مشارکت جامعه محلی و ارتباط با سایر جاذبههای مقصد است.
از همین رو، شناسایی و ثبت رویدادهای بومی باید همراه با شناسایی ظرفیتهای مقصد باشد. برای هر روستا یا منطقه دارای قابلیت گردشگری میتوان مجموعهای از ظرفیتها شامل جاذبههای طبیعی و تاریخی، صنایعدستی، محصولات بومی، غذاهای محلی، آیینها، مسیرهای دسترسی و ظرفیتهای اقامتی را شناسایی و مستند کرد. سپس بر اساس هویت و ویژگیهای هر منطقه، رویدادهای متناسب طراحی و برای ثبت و معرفی آنها برنامهریزی شود.
در این فرآیند، مشارکت جامعه محلی اهمیت ویژهای دارد. مردم محلی نه تنها صاحبان اصلی بسیاری از میراثهای ناملموس هستند، بلکه میتوانند مهمترین نقش را در میزبانی و معرفی مقصد ایفا کنند. برگزاری رویدادها میتواند فرصت مناسبی برای عرضه محصولات بومی، صنایعدستی، غذاهای محلی و خدمات گردشگری ایجاد کرده و بخشی از منافع اقتصادی گردشگری را به جامعه میزبان بازگرداند.
ثبت یک رویداد در تقویم رویدادهای گردشگری نباید پایان کار باشد؛ بلکه آغاز یک مسیر حرفهای برای معرفی آن است. تولید محتوای مناسب، مستندسازی، تبلیغات رسانهای، استفاده از ظرفیت فضای مجازی و معرفی همزمان جاذبههای پیرامون رویداد میتواند به افزایش ماندگاری و اثرگذاری آن کمک کند.
هدف اصلی نباید صرفاً افزایش تعداد جشنها و برنامهها باشد؛ بلکه باید کیفیت، هویت و اثرگذاری رویدادها مورد توجه قرار گیرد. یک رویداد زمانی ارزشمند است که بتواند یک مقصد را معرفی کند، گردشگر را به سفر ترغیب کند، مدت حضور او را افزایش دهد و در نهایت به رونق کسبوکارهای محلی کمک کند.
امروز بسیاری از ظرفیتهای گردشگری در نقاط مختلف کشور، در انتظار دیدهشدن هستند. گاهی یک آیین قدیمی، یک محصول بومی، یک غذای محلی یا یک جشن سنتی میتواند نقطه آغاز معرفی یک مقصد جدید باشد.
بنابر توجه به رویدادهای محلی و معرفی جاذبههای روستایی را باید فراتر از برگزاری برنامههای مناسبتی دید. رویداد میتواند روایتگر هویت یک مقصد، پل ارتباطی میان فرهنگ و گردشگری و بستری برای مشارکت مردم در اقتصاد گردشگری باشد.
اگر این ظرفیتها با برنامهریزی، مستندسازی و نگاه حرفهای دنبال شوند، میتوان از دل داشتههای فرهنگی و طبیعی مناطق مختلف، مقاصد جدید گردشگری ساخت و مسیرهای تازهای برای سفر، اشتغال و رونق اقتصادی جوامع محلی ایجاد کرد.
انتهای پیام/
نظر شما