قره‌سو؛ فرصتی که نباید به سرنوشت خیابان غذا دچار شود

میلاد عطایی، فعال رسانه‌ای استان کرمانشاه در یادداشتی نوشت: کرمانشاه شهر جاذبه‌هاست؛ شهری که هر گوشه آن می‌تواند بخشی از یک روایت تاریخی، فرهنگی، طبیعی و هنری را برای گردشگر بازگو کند. از آثار تاریخی و فرهنگی گرفته تا طبیعت کم‌نظیر، روستاهای هدف گردشگری و ظرفیت‌های صنایع‌دستی، همه چیز برای آنکه کرمانشاه مقصدی جذاب برای مسافران باشد، فراهم است.

استان کرمانشاه نزدیک به ۵ هزار اثر ثبت‌شده و ثبت‌نشده در حوزه میراث‌فرهنگی دارد و در کنار این ظرفیت تاریخی، از طبیعتی برخوردار است که می‌تواند به یکی از پایه‌های اصلی توسعه گردشگری تبدیل شود. سه شهر و یک روستای ملی در حوزه صنایع‌دستی نیز نشان می‌دهد که ظرفیت‌های فرهنگی و هنری این استان تنها به آثار تاریخی محدود نیست.

اما با وجود همه این ظرفیت‌ها، به نظر می‌رسد مسئله گردشگری کرمانشاه امروز فقط جذب گردشگر نیست؛ مسئله مهم‌تر، ماندگار کردن گردشگر است.

گردشگری زمانی برای یک شهر به معنای واقعی اثرگذار می‌شود که مسافر پس از ورود، فقط چند نقطه را نبیند و راهی مقصد بعدی شود؛ بلکه در شهر بماند، قدم بزند، از فضاهای شهری استفاده کند، غذا بخورد، صنایع‌دستی بخرد، از جاذبه‌ها بازدید کند و در نهایت با یک تجربه خوب، شهر را ترک کند.

اینجاست که پروژه احیای مسیر گردشگری رودخانه قره‌سو اهمیت پیدا می‌کند

اقدامی که اکنون شهرداری کرمانشاه برای ساماندهی این مسیر آغاز کرده، می‌تواند یک اتفاق مثبت برای گردشگری شهری باشد. با اعلام بیژن مرادی، شهردار کرمانشاه، فاز نخست این پروژه در حوزه خدمات شهری، امور عمرانی و فضای سبز در حال اجراست و اقداماتی مانند خاکبرداری و تسطیح، درختکاری و گل‌کاری، نصب برج‌های نوری، اجرای سیستم آبرسانی، ترمیم جداول و ساماندهی و ترمیم آلاچیق‌ها در این مسیر انجام شده یا در حال انجام است.

این اقدامات، در نگاه اول شاید مجموعه‌ای از کارهای عمرانی و خدمات شهری به نظر برسد، اما اگر درست ادامه پیدا کند، می‌تواند معنای بزرگ‌تری داشته باشد؛ ساختن یک فضای شهری که هم برای مردم کرمانشاه جذاب باشد و هم گردشگر را برای چند ساعت بیشتر در شهر نگه دارد.

واقعیت این است که یک گردشگر برای ماندن، فقط به بناهای تاریخی نیاز ندارد. گردشگر به جایی برای قدم زدن، استراحت، تماشای طبیعت، عکاسی، تفریح و تجربه کردن نیاز دارد. مسیرهای گردشگری شهری دقیقاً می‌توانند چنین نقشی را ایفا کنند.

قره‌سو از این نظر یک فرصت جدی است

اما در کنار حمایت از این اقدام، یک نکته مهم را باید همین امروز، در ابتدای اجرای پروژه، گوشزد کرد؛ نکته‌ای که اگر از ابتدا مورد توجه قرار گیرد، می‌تواند تفاوت بزرگی در آینده این پروژه ایجاد کند.

خود رودخانه نباید از پروژه احیای مسیر گردشگری قره‌سو جا بماند

زیباسازی اطراف رودخانه، ایجاد فضای سبز، نورپردازی، ترمیم آلاچیق‌ها و ساماندهی مسیر، زمانی می‌تواند تصویر کاملی از یک مسیر گردشگری بسازد که رودخانه نیز شرایط مناسبی داشته باشد.

وجود فاضلاب و آلودگی در آب قره‌سو، موضوعی است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. گردشگری که وارد این مسیر می‌شود، فقط درخت‌ها، گل‌ها، نورها و آلاچیق‌ها را نمی‌بیند؛ رودخانه در مرکز توجه او قرار دارد و کیفیت آن بخش مهمی از تجربه‌ای است که از این مسیر با خود به همراه می‌برد.

بنابراین لازم است ساماندهی و لایروبی قره‌سو و ایجاد یک بستر تمیز، سالم و جذاب برای رودخانه، همزمان با اجرای پروژه مورد توجه قرار گیرد.

ماندگاری ساماندهی رودخانه از خود ساماندهی مهم‌تر است

اگر امروز رودخانه لایروبی و پاکسازی شود اما چند سال بعد دوباره فاضلاب وارد آن شود، پسماند در بستر رودخانه جمع شود یا نگهداری مناسبی صورت نگیرد، بخش مهمی از هزینه‌ها و زحمات انجام‌شده به مرور از بین خواهد رفت.

قره‌سو به یک اقدام مقطعی نیاز ندارد؛ به یک برنامه دائمی برای نگهداری، پاکسازی و حفاظت از بستر رودخانه نیاز دارد. باید از همین ابتدا مشخص باشد که پس از پایان عملیات عمرانی، چه نهادی، با چه برنامه‌ای و در چه دوره‌ای مسئولیت حفظ کیفیت این مسیر و رودخانه را بر عهده خواهد داشت.

این موضوع شاید در روزهای اجرای پروژه چندان به چشم نیاید، اما چند سال بعد می‌تواند تعیین کند که قره‌سو به یک مسیر گردشگری موفق تبدیل شده یا صرفاً یک پروژه عمرانی دیگر بوده است.

نباید اجازه داد تجربه پروژه‌هایی مانند خیابان غذا، دوباره تکرار شود؛ پروژه‌هایی که ممکن است در زمان اجرا و افتتاح جذاب باشند، اما اگر نگهداری و استمرار برنامه‌ریزی برای آنها جدی گرفته نشود، به مرور از کیفیت و کارکرد اولیه فاصله می‌گیرند.

قره‌سو می‌تواند متفاوت باشد

می‌تواند محلی برای قدم زدن خانواده‌ها، توقف گردشگران، برگزاری رویدادهای فرهنگی و هنری، معرفی صنایع‌دستی، ایجاد کسب‌وکارهای کوچک و شکل‌گیری یک فضای زنده شهری باشد. حتی می‌توان در آینده برنامه‌های گردشگری و فرهنگی متناسب با هویت کرمانشاه را در این مسیر تعریف کرد تا قره‌سو فقط یک مسیر زیبا نباشد، بلکه یک مقصد گردشگری شهری باشد.

برای رسیدن به این نقطه، همکاری دستگاه‌های مختلف نیز اهمیت دارد. شهرداری می‌تواند بخش بزرگی از ساماندهی شهری و محیط پیرامونی را پیش ببرد، اما موضوع فاضلاب، کیفیت آب و حفاظت از رودخانه طبیعتاً نیازمند همکاری دستگاه‌های مسئول است. اگر این همکاری از همین ابتدا شکل بگیرد، نتیجه پروژه می‌تواند بسیار فراتر از یک طرح زیباسازی شهری باشد.

امروز باید از این اقدام شهرداری استقبال کرد؛ چراکه کرمانشاه بیش از هر زمان دیگری به پروژه‌هایی نیاز دارد که شهر را برای گردشگر قابل تجربه‌تر کنند.

اما در کنار این حمایت، باید یک خواسته روشن هم داشته باشیم: قره‌سو را فقط زیبا نکنیم؛ آن را زنده، تمیز و ماندگار نگه داریم.

اگر قرار است گردشگر در این مسیر قدم بزند، باید با رودخانه‌ای مواجه شود که بخشی از زیبایی شهر است، نه بخشی از مشکلات آن.

کرمانشاه جاذبه کم ندارد؛ امروز باید برای ماندگاری گردشگر، تجربه‌های خوب بسازیم. احیای مسیر گردشگری قره‌سو می‌تواند یکی از همین تجربه‌ها باشد؛ فرصتی که اگر از ابتدا با نگاه بلندمدت، توجه به رودخانه و برنامه جدی برای نگهداری همراه شود، می‌تواند سال‌ها برای شهر کرمانشاه ارزش‌آفرین باشد.

قره‌سو می‌تواند دوباره به بخشی از زندگی شهر برگردد؛ فقط باید مراقب باشیم احیای آن، به یک اتفاق کوتاه‌مدت تبدیل نشود.اگر بخواهی، می‌توانم همین یادداشت را یک مرحله هم ژورنالیستی‌تر و کوبنده‌تر کنم؛ با تیتر و شروعی که برای انتشار در رسانه و کانال خبری، مخاطب را از همان دو پاراگراف اول درگیر کند.

انتهای پیام/

کد خبر 1405063102622
دبیر مرضیه امیری

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha