به گزارش خبرنگار میراث‌آریا، حمید احمدی عصر امروز سه‌شنبه ۵ آبان‌ماه در نشست تخصصی «از هیروشیما تا میناب؛ عدالت، حافظه و مسئولیت بین‌المللی در قبال جنایات جنگی» که در سالن فجر وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی برگزار شد، با نگاهی تاریخی به مقایسه واقعه هیروشیما و فاجعه میناب پرداخت و اظهار کرد: در فاصله ۸۰ ساله میان این دو واقعه، نظام بین‌الملل و سازوکارهای حقوق بشری و حقوق بشردوستانه شاهد تکامل و تحول چشمگیری بوده‌اند، با این حال در فاجعه میناب در روزهای نخستین جنگ با رفتارهای غیرانسانی و نقض آشکار اصول بشری مواجه هستیم که حتی با وجود پیشرفت‌های حقوقی جهان، همچنان وقوع چنین وقایع تکان‌دهنده‌ای را شاهدیم.

مدیرکل حقوق بشر وزارت امور خارجه با اشاره به ماهیت منحصربه‌فرد «جنگ رمضان» افزود: این روز با وقوع هم‌زمان حوادثی چون شهادت رهبری، فاجعه میناب و حادثه لامرد، به روزی عجیب و بی‌سابقه در تاریخ جنگ‌ها تبدیل شده است، روزی که در آن در حالی که جامعه جهانی خواهان حل‌وفصل دیپلماتیک است، متجاوز با هدف شکستن اراده، غیرنظامیان و مراکز آموزشی را هدف قرار می‌دهد.

احمدی با تحلیل روند واکنش‌های بین‌المللی به فاجعه میناب تصریح کرد: ما در اداره‌کل حقوق بشر وزارت امور خارجه شاهد یک سیر تکاملی در واکنش‌های بین‌المللی بوده‌ایم. در ابتدا سازوکارهای حقوق بشری با رویکردهایی همچون اظهار تعجب، شوک، ابهام و ابراز نگرانی‌های کلی واکنش نشان دادند، اما با گذشت زمان و بررسی دقیق داده‌ها، این روند به سمتی حرکت کرد که اکنون تعدادی از سازوکارهای قوی و ساختاری، فاجعه میناب و لامرد را به‌طور رسمی به‌عنوان «جنایت جنگی» شناسایی کرده‌اند.

وی ادامه داد: این تحول نشان‌دهنده ظرفیت سازوکارهای مقابله با جنایات بشری است که وظیفه دارند تحولات حقوق بشری را در مناطق درگیر جنگ پیگیری کنند. ما شاهد گذار از ابهام و اظهار تعجب به سمت تحقیقات جدی و شناسایی رسمی جنایت هستیم.

مدیرکل حقوق بشر وزارت امور خارجه با تاکید بر عمدی بودن این حمله گفت: با توجه به سطح فناوری و تجربه عملیاتی نیروهای متجاوز، غیرممکن است حمله به یک مرکز آموزشی مانند مدرسه میناب ناشی از اشتباه محاسباتی یا نقص داده‌ها باشد. این اقدامی عمدی است که با هدف شکستن اراده ملتی که مورد تجاوز قرار گرفته، صورت گرفته است.

احمدی با مقایسه این حادثه با هدف قرار دادن شناورهای غیرنظامی در دوردست‌ها افزود: همان‌طور که هدف قرار دادن کشتی‌های غیرنظامی مصداق جنایت است، حمله به مدرسه میناب نیز دقیقا در همین دسته قرار می‌گیرد. این اقدامات فراتر از یک خطای نظامی، بخشی از راهبرد اعمال فشار و وحشت است.

وی ضمن تاکید بر اهمیت حفظ حافظه تاریخی و روایتگری از رنج‌های مردم ایران خاطرنشان کرد: هر کجا که هستم مسئولیت خود می‌دانم که از فاجعه میناب سخن بگویم. توصیه می‌کنم هر هیئت خارجی که به ایران سفر می‌کند، در صورت امکان برنامه‌ای برای بازدید از شهر میناب و مدرسه شجره طیبه داشته باشد تا شاهد واقعیت‌های این فاجعه باشد.

مدیرکل حقوق بشر وزارت امور خارجه از تلاش‌ها برای ماندگار کردن روایت فاجعه میناب در سطح بین‌المللی خبر داد و گفت: همان‌طور که برای شهدای قربانی سلاح‌های شیمیایی در سردشت، بنای یادبودی در سازمان ملل ایجاد شد، اکنون در حال تلاش هستیم تا برای فاجعه مدرسه میناب نیز در یکی از مقرهای سازمان ملل، بنای یادبود و نمادی ایجاد کنیم. این روند نیازمند طی کردن پروتکل‌های زمانی و قانونی است، اما هدف ما ثبت این حقیقت در حافظه جهانی است.

احمدی تاکید کرد: وزارت دادگستری نیز در این مسیر به‌عنوان مرجع قانونی، برنامه‌های مشخصی را برای پیگیری و مستندسازی این جنایات در دستور کار دارد.

وی در پایان با تاکید بر اهمیت «روایتگری» افزود: ما وظیفه داریم روایت این فجایع را برای نسل‌های آینده و جامعه جهانی بازگو کنیم. چه امروز و چه در روزهایی که شرایط کشور به صلح بازگردد، باید مسئولیت انسانی خود را در قبال فجایع میناب، لامرد و سایر جنایات انجام دهیم.

انتهای پیام/