ساختمان زنان میتوانست امروز «خانه امید زنان»، مرکز حمایت اجتماعی یا فضای نوآوری دختران جوان اهواز، یا بازارچه ای هنری برای زنان هنرمند باشد؛ اما اکنون به مخروبهای تبدیل شده که حتی دیوارهای فرسودهاش نیز از نگاه درآمدمحور مدیریت شهری در امان نمانده است.
امروز که بسیاری از صحافیها تعطیل شدهاند و کتابها بیشتر دیجیتال شدهاند، رضا وفا همچنان پشت میز کارش میایستد، نخ میکشد، جلد میزند و کتابها را دوباره به زندگی برمیگرداند. او نه فقط یک حرفه را زنده نگه داشته، بلکه بخشی از حافظه جمعی اهواز را حفظ کرده است؛ حافظهای که اگر او نباشد، شاید…
خوزستان برای توسعه فقط به صنعت نیاز ندارد؛ به احیای حافظه شهری، بازگرداندن زندگی به بناهای تاریخی و سرمایهگذاری در فرهنگ هم نیاز دارد. این سرمایهگذاری، سودآورترین شکل توسعه پایدار است. اما تا زمانی که مطالبهگری عمومی شکل نگیرد و مدیران ارشد از حالت خنثی خارج نشوند، این ظرفیتها همچنان خاک…