علی دارابی، قائم مقام وزیر و معاون میراث‌فرهنگی کشور در یادداشتی نوشت: ایران عزیز با ۲۹ اثر در حوزه میراث ملموس و طبیعی در ۱۱۴ سایت جهانی جزء ده کشور برتر جهان است. در حوزه میراث ناملموس با ثبت ٢٧ اثر در حال حاضر رتبه چهارم دنیا را دارد. (قبل از ۱۴۰۰ رتبه هفتم دنیا بود).

گستردگی، تنوع، تکثر آثار واجد ارزش جهانی ایران به قدری است که برای ۵۸ سال آینده با فرض هر سال یک سهمیه برای هر کشور در حوزه میراث ملموس و طبیعی پرونده برای ثبت جهانی در نوبت ذخیره داریم و این فقط مختص این مرز پرگهر است و ۹ کشور دیگر.

در این میان پرونده بندر سیراف از اهمیت خاص خود برخوردار است، چرا که ثبت جهانی آن گامی نوین در معرفی و صیانت از سکونتگاه‌های تاریخی خلیج فارس است. افزون بر این در سال ۲۰۰۷ این پرونده در فهرست موقت یونسکو قرار گرفته بود.  

بندر باستانی سیراف سند تاریخی سیادت دریایی خلیج فارس و بندر تجاری ایران باستان از دوره ساسانی است. ۵۰ سال پیش دکتر وایت هاوس، کاوشگر سیراف مطالعات، مستندات و پژوهش‌های ارزنده‌ای  انجام داده است که اسناد پشتیبان  مهمی محسوب می‌شود.  

سیراف مرکز مهم تجارت دریایی در عصر ساسانی بوده است که کالاهای مورد نیاز خاورمیانه را از طریق هندوستان، چین، جنوب شرقی آسیا و شرق آفریقا تأمین می‌کرد. قدمت تاریخی سیراف  به گونه‌ای است که حکیم ابوالقاسم فردوسی در شاهنامه از آن نام برده است.  

ساختارهای معماری، فضاهای مسکونی پلکانی، مسجد جامع که متعلق به قرن اول هجری قمری است، مجموعه دستکندهای صخره‌ای که بیش از ۵ هزار مجموعه است. سیستم آبرسانی  که هم اکنون ۱۵۰ حلقه چاه آب آن فعال است. گورها و دخمه‌ها، قلعه نصوری و بازار تاریخی از ویژگی‌های بندر تاریخی سیراف برای ثبت جهانی است.  

این پرونده ۷ بهمن ۱۴۰۴ تحویل نمایندگی ایران در یونسکو در فرانسه شد. از همه مسئولان و مقامات استانی و ستادی معاونت میراث فرهنگی و دست اندرکاران تدوین پرونده کمال تشکر را دارم.

انتهای پیام/